والایش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

والایش عبارت است از فرایند ناخودآگاه حل ارزوهای ناکام از طریق فعالیت هایی که از نظر اجتماعی مقبول و مورد پذیرش است . فروید بر این باور بود که می توان هنر،موسیقی،رقص،شاعری،تحقیق علمی و دیگر فعالیت های خلاقانه را برای کاتالیزه کردن انرژی های مختلف در جهت رفتارهای سازنده به کار برد.مثلاً اشخاص بسیار پرخاشگر ممکن است به ارتش بروند و یا به ورزش بوکس روی بیاورند و یا به دیگر ورزش های رزمی بپردازند.به باور فروید تقریباً همهٔ ارزوهای قوی ممکن است والایش شوند. والایش در سطح ناخوداگاه روی می دهد. کسانی که شخصیت مضطرب دارند ممکن است ترس خود را از انتقاد شدن و تحویل گرفته نشدن را با تلاش های خود برای خشنود ساختن دیگران والایش نمایند.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. گنجی، مهدی. دکتر حمزه گنجی. زمینه روان شناسی اتکینسون و هیلگارد. شابک ‎۹۷۸-۹۴۶-۷۶۰۹-۶۶-۱.