واریس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از واریس رگ)
پرش به: ناوبری، جستجو
واریس سیاهرگ ها

شخص مبتلا به واریس سیاهرگی
آی‌سی‌دی-۱۰ I83, I84, I85, I86
آی‌سی‌دی-۹ 454-456, 671
اُمیم 192200
دادگان بیماری‌ها 13734
مدلاین پلاس 001109
ای‌مدیسین med/2788
پیشنت پلاس واریس
سمپ D014648

واریس سیاهرگ ها (به انگلیسی: Varicose veins) که از ریشه لاتین Varix به معنای پیچ خورده گرفته شده، به گشاد شدن سیاهرگ‌ها گفته می‌شود. واریس، شایعترین بیماری عروقی انسان است که حدود ۲۰-۱۰٪ جمعیت را مبتلا می‌کند. سیاهرگ‌های واریسی به صورت رگ‌های دراز، گشادشده و پرپیچ‌وخم و غالباً در سطوح درونی اندام تحتانی دیده می‌شوند. بیشترین میزان شیوع واریس در زنان بین سن ۴۹-۴۰ سالگی برآورد شده‌است.

ریسک فاکتور ها[ویرایش]

وريدهاى متورم واريسى و تارعنكبوتى بسيار شايع هستند. بيش از ۴۰ درصد زنان بالاى ۵۰ سال به اين بيمارى دچارند. عوامل اين بيمارى شامل موارد زير است:

  • سابقه خانوادگی: به نظر مى رسد كه تمايل به اين بيمارى به ويژه در سنين جوانى، در ميان برخى خانواده ها بيشتر باشد. برخى زنان با دريچه هاى وريدى با كارايى پايين تر و يا ديواره هاى عروقى ضعيف تر به دنيا مى آيند.
  • ايستادن به مدت طولانى: يك بررسى در مورد كارگران دانماركى در دسامبر ۲۰۰۵ نشان داد زنانى كه ۷۵ درصد مدت زمان کار خود را به حالت ايستاده و يا در حال راه رفتن گذرانده بودند، تقريباً دو برابر زنانى كه مدت زمان كمترى بر روى پاهايشان ايستاده بودند، نياز به درمان واريس پيدا کردند. پژوهشگران تخمين مى زنند ايستادن هاى طولانى مدت دلیل بيش از ۲۰ درصد موارد پيدايش واريس در بزرگسالان است.
  • سن: خطر واريس با افزايش سن زيادتر مى شود. رگ هاى خونى و عضلات پشت ساق پا كه در موقع راه رفتن با فشار بر وريدها، بازگشت خون را به سمت قلب تسهيل مى كنند با گذشت زمان ضعيف تر مى شوند. كمتر از ۱۰ درصد زنان زير ۳۰ سال و بيش از ۷۵ درصد زنان بالاى ۷۰ سال به واريس مبتلا هستند.
  • جنسيت: زنان بيش از مردان مستعد واريس هستند و باردارى عامل اصلى آن است. در دوران باردارى، وريدهاى ساق پا پرتر بوده و راحت تر پاره مى شوند، زيرا حجم خون و فشار شكمى در اين دوران افزايش مى يابد و هورمون ها سبب گشاد شدن رگ هاى خونى مى شوند. هرچه حاملگى به پايان خود نزديك مى شود خطر واريس افزايش مى يابد.
  • وزن: اضافه وزن به ويژه در اطراف شكم، فشار اضافى را بر وريدهاى ساق پا تحميل مى كند. زنانى كه اضافه وزن دارند، نسبت به زنان لاغر بيشتر در معرض ابتلا به واريس هستند و اين خطر در مورد زنان چاق سه برابر است.[۱]

علائم و درمان واریس اندام تحتانی[ویرایش]

بیشتر سیاهرگ‌های واریسی بدون علامت بوده و تنها از جنبهٔ زیبایی به توجه پزشکی نیاز می‌یابند. در صورت علامت‌دار شدن، احساس درد، پری و سنگینی منتشر و غیر اختصاصی در ساق پاها به ویژه پس از ایستادن به مدت طولانی، وجود دارد. گاهی تورم در مچ پا و عروق برجسته در پا دیده می‌شود. درمان نگهدارنده (مانند جوراب الاستیک، اجتناب از سرپا ایستادن طولانی و بالا نگهداشتن پا هنگام دراز کشیدن و جوراب ساق بلند کشی)است. در صورت بروز مشکلات اساسی جراحی ضروری است. روش‌های درمانی متداول عبارتند از اسکلروتراپی (تزریق مایع) و جراحی. اندیکاسیون‌های درمان جراحی شامل درد دائم و ناتوان‌کننده، ترومبوفلبیت (لخته شدن) سطحی راجعه، ضایعات و زخم‌های پوستی همراه با خونریزی هستند.

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ واریس موجود است.
  • دورلند فرهنگ پزشکی. تهران