وارون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از وارونگی (منطق))
پرش به: ناوبری، جستجو

وارون اصطلاحی در منطق است که به گزارهٔ عکس نقیضِ عکس یک گزارهٔ شرطی گفته می‌شود. بنابراین وارون گزارهٔ P \rightarrow Q برابر \neg P \rightarrow \neg Q است. با توجه به اینکه نقیض مضاعف یک گزاره با خود آن گزاره برابر است، وارون مضاعف یک گزاره نیز به خود آن گزاره می‌انجامد (وارون \neg P \rightarrow \neg Q برابر با \neg \neg P \rightarrow \neg \neg Q است که خود معادل P \rightarrow Q خواهد بود).

همانگونه که یک گزارهٔ شرطی و عکس نقیض آن با هم معادلند، وارون و عکس یک گزارهٔ شرطی نیز از نظر منطقی با هم معادلند. با این وجود وارون یک گزارهٔ منطقی از خود آن گزاره قابل استنباط نیست.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]