وابستگی به ماری‌جوانا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

منظور از وابستگی به ماری‌جوانا ظاهر شدن علائمی نظیر نشانه‌های ترک، تحمل دارویی و ... است.تحقیقات نشان داده است که اعتیادآوری ماری‌جوانا کمتر از تنباکو، الکل، کوکائین یا هروئین است، اما اندکی بالاتر از پسیلوسیبین، مسکالین و LSD است.[۱]

علائم وابستگی[ویرایش]

طبق پژوهش هال و همکاران[۲] با نقل از راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات ذهنی،[۳][۴] "مشخصهٔ اصلی وابستگی به ماده ترکیبی از علائم شناختی، رفتاری و فیزیولوژیک است که نشان می‌دهد فرد به مصرف ماده علارغم مشکلات قابل توجه مرتبط با مصرف ماده ادامه می‌دهد. " بر اساس این تعریف، چنانچه سه یا بیشتر از سه تا از معیارهای زیر در یک دورهٔ ۱۲ ماه مشاهده شوند، گفته می‌شود که فرد به مادهٔ مذکور وابستگی پیدا کرده است:

  • ظاهر شدن تحمل دارویی
    • نیاز به افزایش مقدار مادهٔ مصرفی برای دستیابی به لذت پیشین
    • کاسته شدن از اثرات ماده بر فرد مصرف‌کننده هنگام مصرف مقدار مشابه با قبل.
  • ظاهر شدن نشانه‌های ترک
    • ظاهر شدن علائم ترک نظیر بی‌خوابی، یا دشواری در به خواب رفتن، ویار کردن، خستگی، از دست دادن اشتها، دشواری در تمرکز، تعریق، افت خُلق، افزایش دمای بدن، افسردگی، تحریک‌پذیری، و خشم.[۵]
    • از همان ماده یا ماده‌ای مشابه برای رهایی یا جلوگیری از علائم ترک استفاده شود.
  • ماده در مقداری بیشتر از سابق یا به مدتی طولانی‌تر از آنچه فرد تصمیم داشته است مصرف شود.
  • تلاش ناموفق برای توقف مصرف یا تمایل دائم به مصرف یا تصمیمات پیوسته برای کنترل مصرف
  • وقت زیادی صرف بدست آوردن ماده شود.
  • به دلیل استفاده از ماده فعالیت‌های اجتماعی، شغلی یا تفریحی قطع شده یا کاهش یابد.
  • فرد علارغم آگاهی از مشکلات تنانی یا روانی در اثر مصرف ماده، همچنان به مصرف ماده ادامه دهد.

شواهد و مدارک[ویرایش]

  • بادنی و همکاران اظهار می‌کنند که "مطالعات بالینی و همه‌گیرشناختی نشان می‌دهد که وابستگی به ماری‌جوانا- و به همراه آن ظاهر شدن نابهنجاری روانی-اجتماعی قابل‌توجه- یک پدیدهٔ نسبتاً رایج است. پژوهش‌های پایه توانسته است یک سیستم عصب-زیستی ویژه برای عملکرد کانابینویدها شناسایی کند. پژوهش‌های انجام شده بر روی انسان و سایر جانوران نشان داده است که نشانگان ترک قابل توجه در میان مصرف‌کنندگان حرفه‌ای ماری‌جوانا نسبتاً شایع است."[۶] علاوه بر این، اقدامات بالینی برای درمان وابستگی به ماری‌جوانا نشان می‌دهند که وابستگی به این ماده در مقایسه با وابستگی به سایر مواد بهتر درمان می‌شود.[۷]
  • شواهد و مدارکی وجود دارد که برخی از مصرف‌کنندگان حرفه‌ای این ماده به آن وابستگی پیدا می‌کنند. یک پژوهش بر روی ۵۰۰ مصرف‌کنندهٔ حرفه‌ای نشان داد که تلاش برای توقف مصرف با تجربهٔ یک یا چند علائم نظیر بی‌خوابی، خستگی، از دست دادن اشتها، افسردگی، تحریک‌پذیری، و خشم همراه است.[۸] مصرف طولانی‌مدت ماری‌جوانا هم باعث تغییرات دارویی-جنبشی (pharmacokinetic)(تغییر در چگونگی جذب، توزیع و سوخت و ساز و خروج ماده) می‌شود و هم منجر به تغییرات دارویی-پویایی (pharmacodynamic) (چگونگی برهمکنش ماده با سلول‌های هدف) می‌شود. این تغییرات هم باعث می‌شود تا کاربر ماده برای رسیدن اثر خوشایند سابق مجبور به مصرف میزان مادهٔ بیشتری شود (که به آن افزایش تحمل دارویی) گفته می‌شود، و هم باعث تقویت سیستم سوخت و ساز بدن برای ترکیب و دفع ماده به شکلی کارآمدتر می‌شود.[۹]
  • پژوهش ملی استرالیا بر سلامت ذهنی[۱۰] نشان داد که تقریباً ۲۰۰ هزار نفر (۲٫۲% جمعیت بزرگسال این کشور) گونه‌ای از وابستگی به ماری‌جوانا یا مصرف منظم ماری‌جوانا را تجربه کرده‌اند. سوئیفت و همکاران[۱۱] تخمین زده‌اند که این رقم معادل حدود یکی از هر سه نفر افرادی است که در ۱۲ ماه گذشته ماری‌جوانا مصرف کرده‌اند. طبق پژوهش سوئیفت، هال و تسون (۲۰۰۱)،[۱۲] ۴ علامت اصلی که توسط افراد وابسته به ماری‌جوانا گزارش می‌شود عبارتند از:
  1. علائم ترک یا استفاده از ماری‌جوانا برای تسکین علائم ترک (۸۸%)
  2. تمایل مداوم به مصرف و تلاش‌های ماموفق برای کنترل مصرف (۸۶٫۹%)
  3. ظاهر شدن تحمل دارویی (۷۲٫۶%۹
  4. استفاده از ماری‌جوانا در مقادیر بالا یا برای مدت زمانی بیشتر از آنچه فرد در ابتدا تصمیم داشته است. (۶۲٫۸%)
  • درصد مصرف‌کنندگان وابسته به ماری‌جوانا پایین‌ترین میزان در بین مواد غیرقانونی است.[۱۳][۱۴]
  • شواهد و مدارک نشان می‌دهد که مصرف‌کنندگان ماری‌جوانا می‌توانند دچار تحمل دارویی نسبت به اثرات THC شوند و همچنین نشانه‌های ترک را تجربه کنند. ایجاد تحمل دارویی نسبت به رفتاری و روانی THC هم در نوجوانان و هم در مطالعات جانوری مشاهده شده است.[۱۵][۱۶][۱۷][۱۸][۱۹]دلیل ایجاد شدن تحمل دارویی به THC به نظر می‎رسد تغییر در عملکرد گیرنده‌های کانابینوید باشد.[۲۰][۲۱]

عوامل مسئول در وابستگی به ماری‌جوانا[ویرایش]

هال و همکاران نتیجه گرفتند که حدود یک نفر از هر ده نفری که ماری‌جوانا را امتحان می‌کند تا اندازه‌ای به این ماده وابستگی پیدا می‌کند.[۲۲] برای کسانی که به طور مکرر از ماری‌جوانا استفاده می‌کنند این احتمال از یک در پنج به یک به سه می‌رسد و برای کسانی که به طور ورزانه از این ماده استفاده می‌کنند با احتمال یک در دو در معرض بیشترین خطر برای وابستگی به این ماده قرار دارند.[۲۳]

  • نتایج بدست آمده از یکی از بزرگترین و طولانی‌ترین پژوهش‌ها نشان می‌دهد که اثرات مصرف ماری‌جوانا بر سلامتی کاربران حرفه‌ای - که دو یا بیش از دو سیگاری به طور روزانه و برای چندین سال مصرف می‌کنند- مبهم و نامعلوم است. [۲۴]
  • شواهد و مدارک روزافزون حاکی از آن است که کسانی که مصرف این ماده را در سنین پایین آغاز می‌کنند و کسانی که به طور مکرر از این ماده استفاده می‌کنند در معرض بیشترین خطرات قرار دارند.[۲۵] [۲۶][۲۷][۲۸]
  • پژوهش‌های انجام شده حاکی از آن است که مصرف ماری‌جوانا در سنین پایین یک معیار قوی برای پیش‌بینی بروز مشکلات مرتبط با ماری‌جوانا در سال‌های بعد است.[۲۹][۳۰]
  • طبق پژوهش کوپلند، گربر و سوئیفت[۳۱]، اصلی‌ترین عواملی که خطر وابستگی به ماری‌جوانا را افزایش می‌دهند عبارتند از مصرف مکرر در سنین نوجوانی، ناسازگاری شخصیتی، آشفتگی عاطفی، مراقبت والدینی ضعیف، بیرون افتادن از مدرسه، ارتباط با هم‌سالانی که ماده مصرف می‌کنند، ترک خانه در سنین پایین، مصرف روزانه‌ی سیگار، دسترسی آسان به ماری‌جوانا. محققان نتیجه گرفته‌اند که تجربه‌ی مثبت در اولین دفعات مصرف یک معیار خوب برای پیش‌بینی وابستگی متعاقب به این ماده است، و اینکه پیش‌زمینه‌ی ژنتیکی نیز در ایجاد مشکل در رابطه با مصرف این ماده نقش ایفا می‌کند.[۳۲]

انجمن ماریجوانایی های گمنام[ویرایش]

استفاده از برنامه های 12 قدمی و انجمن های گمنام یکی از بهترین روش های بهبودی از وابستگی به ماری جوانا می باشند. این انجمن های گمنام از افرادی تشکیل شده که تجربیات و امید خود به بهبودی از این اعتیاد را با یکدیگر در میان می گذارند. در این جلسات افراد دارای یک مشکل مشترک بوده و به همین دلیل یا کمک به یکدیگر و همدلی درصدد بهبودی از این وابستگی هستند. هدف اصلی این انجمن گمنام رهایی از ماریجوانا و کمک کردن به کسانی است که از اعتیاد به ماریجوانا در عذاب هستند. مزیت بزرگ این روش بهبودی و ترک وابستگی به ماریجوانا این است که اولاً توسط افرادی که درگیری این بیماری بوده اند هدایت شده و ثانیاً خط مشی ها و روش های تمرین کردن و مطالعه 12 قدم را نیز در اختیار معتادان درحال بهبودی قرار می دهند تا بتوانند در نبود انجمن ها نیز هر یک از قدم ها را کارکرده و هوشیاری خود را حفظ کنند. در این انجمن های با استفاده از دوازده قدمی که توسط الکلی های گمنام ایجاد شده است، و کسب راهنمایی از سنت های دوازده گانه انجمن های گمنام، که موثر بودن آن ها به اثبات رسیده است؛ افراد در مسیر بهبودی از اعتیاد به ماری جوانا گام بر می دارند. [۳۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Relative Addictiveness of Various Substances". Druglibrary.org. Retrieved 2011-04-20.
  2. Hall, W. , Degenhardt, L. , Lynskey M. , The health and psychological effects of cannabis use National Drug and Alcohol Research Centre University of New South Wales. Publications approval number 2970. ISBN 0-644-50364-8 ISSN 1322-5049
  3. American Psychiatric Association (1994) Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (Fourth Edition)Washington, D.C. , American Psychiatric Association
  4. American Psychiatric Association (1987) Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (Third Edition revised)Washington, D.C. , American Psychiatric Association
  5. Laino, Charlene (7 May 2008). "Withdrawal Symptoms From Smoking Pot?". CBS News. Retrieved 2009-09-05.
  6. Budney, A J. , Moore, B A. , Development and consequences of cannabis dependence. Journal of Clinical Pharmacology, 2002; 42: 28S-33S
  7. Budney, A J. , Moore, B A. , Development and consequences of cannabis dependence. Journal of Clinical Pharmacology, 2002; 42: 28S-33S
  8. Laino, Charlene (7 May 2008). "Withdrawal Symptoms From Smoking Pot?". CBS News. Retrieved 2009-09-05.
  9. J.E. Joy, S. J. Watson, Jr. , and J.A. Benson, Jr, (1999). Marijuana and Medicine: Assessing The Science Base. Washington, D.C.: National Academy of Sciences Press. ISBN 0-585-05800-8.
  10. Swift, W. ; Hall, W. ; Teesson, M. (2001). "Cannabis use and dependence among Australian adults: results from the National Survey of Mental Health and Wellbeing". Addiction 96 (5): 737–748. DOI:10.1046/j.1360-0443.2001.9657379.x. PMID 11331032.
  11. Swift, W. ; Hall, W. ; Teesson, M. (2001). "Cannabis use and dependence among Australian adults: results from the National Survey of Mental Health and Wellbeing". Addiction 96 (5): 737–748. DOI:10.1046/j.1360-0443.2001.9657379.x. PMID 11331032.
  12. Swift, W. ; Hall, W. ; Teesson, M. (2001). "Characteristics of DSM-IV and ICD-10 cannabis dependence among Australian adults: results from the National Survey of Mental Health and Wellbeing". Drug and Alcohol Dependence 63 (2): 147–153. DOI:10.1016/S0376-8716(00)00197-6. PMID 11376919.
  13. Vendetti, J. ; McRee, B. ; Miller, M. ; Christiansen, K. ; Herrell, J. ; The Marijuana, Treatment Project Research Group (2002). "Correlates of pretreatment drop-out among persons with marijuana dependence". Addiction 97: 125–134. DOI:10.1046/j.1360-0443.97.s01.8.x. PMID 12460134.
  14. Substance Abuse and Mental Health Services Administration. (2007). Results from the 2006 National Survey on Drug Use and Health: National findings (NSDUH Series H-32), Rockville, Maryland, United States: Department of Health and Human Services (DHHS Publication No. SMA 07-4293).
  15. Jessor, Richard; Jessor, Shirley L. (1977). Problem behavior and psychosocial development: a longitudinal study of youth. Boston: Academic Press. ISBN 0-12-384750-8.
  16. Donovan JE, Jessor R (December 1985). "Structure of problem behavior in adolescence and young adulthood". Journal of Consulting and Clinical Psychology 53 (6): 890–904. DOI:10.1037/0022-006X.53.6.890. PMID 4086689.
  17. Newcomb MD, Bentler PM (February 1989). "Substance use and abuse among children and teenagers". The American Psychologist 44 (2): 242–8. DOI:10.1037/0003-066X.44.2.242. PMID 2653136.
  18. Rutter, M. (1988). Longitudinal data in the study of causal processes: Some uses and some pitfalls. Cambridge: Cambridge University Press.
  19. Newcomb, M. D. & Bentler, P. (1988). Consequences of adolescent drug use. California: Sage Publications. ISBN 0-8039-2847-5.[
  20. Newcomb MD, Bentler PM (February 1989). "Substance use and abuse among children and teenagers". The American Psychologist 44 (2): 242–8. DOI:10.1037/0003-066X.44.2.242. PMID 2653136.
  21. Fergusson DM, Lynskey MT, Horwood LJ (August 1996). "The short-term consequences of early onset cannabis use". Journal of Abnormal Child Psychology 24 (4): 499–512. DOI:10.1007/BF01441571. PMID 8886945.
  22. Hall, W., Degenhardt, L. and Lynskey, M. (2001). The Health and Psychological Effects of Cannabis Use. (National Drug Strategy Monograph Series, no. 44). Canberra: Commonwealth Department of Health and Ageing
  23. Hall, W., Degenhardt, L. and Lynskey, M. (2001). The Health and Psychological Effects of Cannabis Use. (National Drug Strategy Monograph Series, no. 44). Canberra: Commonwealth Department of Health and Ageing
  24. "San Francisco Huffington post - Marijuana And Lungs study". Retrieved 10 Jan 2012.
  25. Coffey, C.; Lynskey, M.; Wolfe, R.; Patton, G.C. (2000). "Initiation and progression of cannabis use in a population-based Australian adolescent longitudinal study". Addiction 95 (11): 1679–1690. DOI:10.1046/j.1360-0443.2000.951116798.x. PMID 11219371.
  26. Coffey, C.; Carlin, J.B.; Lynskey, M.; Li, N.; Patton, G.C. (2003). "Adolescent precursors of cannabis dependence: findings from the Victorian Adolescent Health Cohort Study". British Journal of Psychiatry 182 (4): 330–336. DOI:10.1192/bjp.182.4.330.
  27. Fergusson, D.M.; Horwood, L.J. (1997). "Early onset cannabis use and psychosocial adjustment in young adults". Addiction 92 (3): 279–296. DOI:10.1111/j.1360-0443.1997.tb03198.x. PMID 9219390.
  28. Fergusson, D.M.; Horwood, L.J.; Swain-Campbell, N. (2002). "Cannabis use and psychosocial adjustment in adolescence and young adulthood". Addiction 97 (9): 1123–1135.
  29. Coffey, C.; Lynskey, M.; Wolfe, R.; Patton, G.C. (2000). "Initiation and progression of cannabis use in a population-based Australian adolescent longitudinal study". Addiction 95 (11): 1679–1690. DOI:10.1046/j.1360-0443.2000.951116798.x. PMID 11219371.
  30. Coffey, C.; Carlin, J.B.; Lynskey, M.; Li, N.; Patton, G.C. (2003). "Adolescent precursors of cannabis dependence: findings from the Victorian Adolescent Health Cohort Study". British Journal of Psychiatry 182 (4): 330–336. DOI:10.1192/bjp.182.4.330.
  31. Copeland, J., Gerber, S., Swift, W., Evidence-based answers to cannabis questions a review of the literature. National Drug and Alcohol Research Centre University of New South Wales A report prepared for the Australian National Council on Drugs, December 2004
  32. Copeland, J., Gerber, S., Swift, W., Evidence-based answers to cannabis questions a review of the literature. National Drug and Alcohol Research Centre University of New South Wales A report prepared for the Australian National Council on Drugs, December 2004
  33. «انجمن های مواد مصرفی». پایگاه اطلاع رسانی همراه - بهبودی از اعتیاد. 

پیوند به بیرون[ویرایش]