هیپرهیدروز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Hyperhidrosis
آی‌سی‌دی-۱۰ R61
آی‌سی‌دی-۹ 780.8
اُمیم 144110 144100
دادگان بیماری‌ها 6239
مدلاین پلاس 007259
ای‌مدیسین topic list
پیشنت پلاس هیپرهیدروز
سمپ D006945

هایپرهیدروز (به انگلیسی: Hyperhidrosis) یا عرق‌ریزی غیرطبیعی، وضعیتی است که عرق کردن به طورغیر طبیعی افزایش یافته‌است [۱]که این موضوع بیش از مقدار مورد نیاز برای تنظیم دمای بدن است.

هیپرهیدروز به دو گروه اصلی هیپرهیدروز اولیه (ایدیوپاتیک) و هایپرهیدروز ثانویه (پاتولوزیک) تقسیم میشود.

بیماریزایی[ویرایش]

هایپرهیدروز ثانویه در بزرگسالی تظاهر می‌یابد و برخلاف هیپرهیدروز اولیه (ایدیوپاتیک یا اساسی) هم در طی بیداری و هم در حین خواب رخ میدهد.ورزش و استرس هیجانی شایعترین علل هیپر هیدروز ثانویه هستند. البته این بیماری میتواند ارثی باشد. برخی بیماریهای دیگر (مانند تب و عفونت، پرکاری تیروئید) و مصرف بعضی داروها هم ممکن است باعث فعالیت بیش از حد غدد عرق شوند.تعریق در طول شب می تواند به دلیل تعدادی از بیماریهای سیستمیک زمینه ای باشد مثل بیماری لنفوم هوجکین و سل.فیبرهای سود و موتور سمپاتیک غدد عرق بیشتر کولینژریک هستند.

هیپرهیدروز هیجانی در حوالی زمان بلوغ شروع می شود و بتدریج با گذشت زمان بهبود پیدا می کند.پسرها و دخترها به یک اندازه مبتلا می شوند ولی دخترها زودتر و بیشتر برای درمان طبی مراجعه می کنند.

تظاهرات بالینی[ویرایش]

هیپرهیدروز شایع است و می تواند نواحی موضعی یا وسیعی از پوست را درگیر کند، معمولاً دست‌ها، پاها و زیر بغل را گرفتار میکند. اثرات مزمن رطوبت بیش از حد پوست، خشکی و پوسته پوسته شدن همراه با ایجاد شقاق و ترک خوردگی است. بیمارانی که پوست بسیار مرطوبی دارند مستعد رشد بیش از حد باکتریها و عفونت قارچی هستند.

تقسیم بندی[ویرایش]

هیپر هیدروز را می توان براساس این موارد طبقه بندی کرد:

۱)موقعیت آناتومیک:زیربغل، کف دست، کف پا.

۲)محرک زمینه ای: هیجانی، حرارتی، دارو، سم.

۳)منشاء عصبی: هیپوتالاموس، بصل النخاع، نخاع، کورتکس.

درمان[ویرایش]

هیپرهیدروز را می‌توان با روشهای زیر کنترل کرد درمان بیماریهای زمینه استفاده از دئودرانت‌های قوی ، استعمال موضعی کلرید آلومینیوم، املاح زیرکونیوم ، مصرف داروهایی که ترشح عرق را مهار می‌کنند(آنتی کولینرژیکهایی مانند پروپانتلین گلیکوپیرولات، اکسی بوتینین و بنزوتروپین)؛ در نهایت روش‌های بایوفیدبک و سمپاتکتومی (جراحی) و تزریق سم بوتولینوم(بوتاکس) و یونتوفورز.

یونتوفورز:یک شیوه درمانی دیگر مورد تایید سازمان غذا و داروی آمریکا(FDA)است. سیستم های یونتوفورز (Iontophoresis) جهت رفع تعریق بیش از حد موضعی مثلاً در کف دست و پا و یا زیر بغل ها استفاده می شود. اساس آن گذراندن یک جریان الکتریکی ضعیف از دست‌ها و پاها برای غیرفعال کردن غدد عرقی بیش از حد فعال است.با گذاردن دست و پا در آب درون این سیستم ویا قرار دادن پد های مرطوب این دستگاه در زیر بغل ها به مدت 5 تا10 دقیقه هفته ای دو بار بدون درد و سوزش با جریان الکتریکی 12 ولت می توان نتایج بسیار خوبی از اینگونه درمان به مدت طولانی بدست آورد.

  • البته به یاد داشته باشیم که هیچ یک از فراورده‌هایی که امروزه با عنوان ضدعرق استفاده می‌شود، جریان عرق را به طور کامل متوقف نمی‌سازد و اصولاً همچنین چیزی مطلوب نیست؛ چرا که ترشح عرق از عملکردهای ضروری پوست جهت کنترل دمای بدن و متابولیسم آب و دفع مواد زاید از بدن است. فراورده‌های ضدعرق تا 20 تا 40 درصد ترشح غدد عرق را کاهش می‌دهند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. James, William; Berger, Timothy; Elston, Dirk (2006). Andrews' Diseases of the Skin: Clinical Dermatology (10th ed.). Saunders. pp. 777–8. ISBN 978-0-7216-2921-6. 

ویکی‌پدیای انگلیسی