هیپرهیدروز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Hyperhidrosis
آی‌سی‌دی-۱۰ R61
آی‌سی‌دی-۹ 780.8
اُمیم 144110 144100
دادگان بیماری‌ها 6239
مدلاین پلاس 007259
ای‌مدیسین topic list
سمپ D006945

هایپرهیدروز (به انگلیسی: Hyperhidrosis) یا عرق‌ریزی غیرطبیعی، وضعیتی است که عرق کردن به طورغیر طبیعی افزایش یافته‌است [۱]که این موضوع بیش از مقدار مورد نیاز برای تنظیم دمای بدن است.

هیپرهیدروز به دو گروه اصلی هيپرهيدروز اوليه (ايديوپاتيک) و هايپرهيدروز ثانويه (پاتولوزیک) تقسیم میشود.

بیماریزایی[ویرایش]

هايپرهيدروز ثانويه در بزرگسالی تظاهر مي‌يابد و برخلاف هيپرهيدروز اوليه (ايديوپاتيک يا اساسی) هم در طي بيداری و هم در حين خواب رخ میدهد.ورزش و استرس هیجانی شایعترین علل هیپر هیدروز ثانويه هستند. البته این بیماری میتواند ارثی باشد. برخی بيماریهای ديگر (مانند تب‌ و عفونت‌، پركاری تيروئيد) و مصرف بعضی داروها هم ممكن است باعث فعاليت بيش از حد غدد عرق شوند.تعریق در طول شب می تواند به دلیل تعدادی از بیماریهای سیستمیک زمینه ای باشد مثل بیماری لنفوم هوجکین و سل.فيبرهاي سود و موتور سمپاتيك غدد عرق بيشتر كولينژريك هستند.

هیپرهیدروز هیجانی در حوالی زمان بلوغ شروع می شود و بتدریج با گذشت زمان بهبود پیدا می کند.پسرها و دخترها به یک اندازه مبتلا می شوند ولی دخترها زودتر و بیشتر برای درمان طبی مراجعه می کنند.

تظاهرات بالینی[ویرایش]

هیپرهیدروز شایع است و می تواند نواحی موضعی یا وسیعی از پوست را درگیر کند، معمولا دست‌ها، پاها و زير بغل را گرفتار میكند. اثرات مزمن رطوبت بیش از حد پوست، خشکی و پوسته پوسته شدن همراه با ایجاد شقاق و ترک خوردگی است. بیمارانی که پوست بسیار مرطوبی دارند مستعد رشد بیش از حد باکتریها و عفونت قارچی هستند.

تقسیم بندی[ویرایش]

هیپر هیدروز را می توان براساس این موارد طبقه بندی کرد:

۱)موقعیت آناتومیک:زیربغل، کف دست، کف پا.

۲)محرک زمینه ای: هیجانی، حرارتی، دارو، سم.

۳)منشاء عصبی: هیپوتالاموس، بصل النخاع، نخاع، کورتکس.

درمان[ویرایش]

هيپرهيدروز را مي‌توان با روشهای زیر كنترل كرد درمان بيماریهای زمينه‌ استفاده از دئودرانت‌هاي قوی ، استعمال موضعی کلرید آلومینیوم، املاح زیرکونیوم ، مصرف داروهایی كه ترشح عرق را مهار مي‌كنند(آنتی کولینرژیکهایی مانند پروپانتلین گليكوپيرولات، اکسی بوتينين و بنزوتروپين)؛ در نهايت روش‌های بايوفيدبک و سمپاتکتومی (جراحی) و تزریق سم بوتولینوم(بوتاکس) و يونتوفورز.

یونتوفورز:يك شيوه درمانی ديگر مورد تاييد سازمان غذا و داروی آمريكا(FDA)است. سیستم های یونتوفورز (Iontophoresis) جهت رفع تعریق بیش از حد موضعی مثلا در کف دست و پا و یا زیر بغل ها استفاده می شود. اساس آن گذراندن يك جريان الكتريكی ضعيف از دست‌ها و پاها برای غير‌فعال كردن غدد عرقی بيش از حد فعال است.با گذاردن دست و پا در آب درون این سیستم ویا قرار دادن پد های مرطوب این دستگاه در زیر بغل ها به مدت 5 تا10 دقیقه هفته ای دو بار بدون درد و سوزش با جریان الکتریکی 12 ولت می توان نتایج بسیار خوبی از اینگونه درمان به مدت طولانی بدست آورد.

  • البته به ياد داشته باشيم که هيچ يک از فرآورده‌هایی که امروزه با عنوان ضدعرق استفاده مي‌شود، جريان عرق را به طور کامل متوقف نمي‌سازد و اصولا همچنين چيزي مطلوب نيست؛ چرا که ترشح عرق از عملکردهای ضروری پوست جهت کنترل دمای بدن و متابوليسم آب و دفع مواد زايد از بدن است. فرآورده‌های ضدعرق تا 20 تا 40 درصد ترشح غدد عرق را کاهش مي‌دهند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. James, William; Berger, Timothy; Elston, Dirk (2006). Andrews' Diseases of the Skin: Clinical Dermatology (10th ed.). Saunders. pp. 777–8. ISBN 978-0-7216-2921-6. 

ویکی‌پدیای انگلیسی