هپاتیت سی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فارسی English
هپاتیت سی

تصویر گرفته شده ویروس هپاتیت سی توسط میکروسکوپ الکترونی
آی‌سی‌دی-۱۰ B17.1, B18.2
آی‌سی‌دی-۹ 070.70,070.4, 070.5
اُمیم 609532
دادگان بیماری‌ها ۵۷۸۳
مدلاین پلاس 000284
ای‌مدیسین med/993 ped/979
سمپ D006526

هپاتیت سی (به انگلیسی: Hepatitis C) نوعی عفونت است که عمدتاً کبد را تحت تأثیر قرار می‌دهد. ویروس هپاتیت سی (HCV)علت این بیماری است.[۱]هپاتیت سی اغلب هیچ علائمی ندارد، اما عفونت مزمن موجب زخم شدن کبد می‌شود، و پس از چند سال به سیروز کبد می‌انجامد. در بعضی موارد، افراد مبتلا به سیروز کبد همچنین دارای نارسایی کبد، سرطان کبد، و یا عروق بسیار متورم مری و معده می‌باشند که این مورد آخر می‌تواند منجر به خونریزی تا حد مرگ شود. .[۱]

افراد اغلب از طریق تماس خونی ناشی از استعمال درون وریدی مواد مخدر، تجهیزات پزشکی ضد عفونی نشده، و تزریق خون به هپاتیت سی مبتلا می‌شوند. به صورت تخمینی ۱۳۰ تا ۱۷۰ میلیون نفر در سراسر جهان به هپاتیت سی مبتلا هستند. دانشمندان در دهه ۱۹۷۰ تحقیقات در مورد HVC را آغاز کردند و در ۱۹۸۹ وجود این بیماری را تأیید نمودند.[۲] این ویروس به عنوان عامل بیماری در سایر حیوانات شناخته نشده است.

پگ اینترفرون و ریباویرین داروهای استاندارد برای HVC هستند. بین ۵۰٪ تا ۸۰٪ افرادی که با این داروها تحت معالجه قرار می‌گیرند، درمان می‌شوند. کسانی که به سیروز یا سرطان کبد دچار می‌شوند، ممکن است به پیوند کبد نیاز پیدا کنند، ولی ویروس اغلب پس از پیوند مجدداً عود می‌کند.[۳] هیچ واکسنی برای هپاتیت سی وجود ندارد.

علایم و نشانه ها[ویرایش]

هپاتیت سی تنها در ۱۵٪ موارد به علایم حاد منجر می‌شود.[۴] علایم اغلب ملایم و نامشخص هستند، از جمله کاهش اشتها، خستگی، تهوع، دردهای مفصلی یا عضلانی، و کاهش وزن.[۵]تنها موارد کمی از عفونت حاد با زردی همراه است.[۶] عفونت در ۱۰-۵۰٪ افراد و بیش از سایرین در بانوان جوان، بدون درمان بهبود می‌یابد.[۶]

عفونت مزمن[ویرایش]

هشتاد درصد افرادی که در معرض این ویروس قرار می‌گیرند، به عفونت مزمن دچار می‌شوند.[۷]اکثر افراد در دهه‌های نخستین عفونت، کمترین و یا هیچ علائمی را تجربه نمی‌کنند،[۸] اگرچه هپاتیت سی مزمن می‌تواند با خستگی همراه باشد. .[۹] هپاتیت سی در میان افرادی که برای چندین سال به این بیماری مبتلا بوده‌اند، علت اصلی سیروز کبد و سرطان کبد است.[۳] بین ۱۰-۳۰٪ از افرادی که بیش از ۳۰ سال مبتلا بوده‌اند، به سیروز کبد دچار می‌شوند.[۳][۵]سیروز کبد در افرادی که همچنین به هپاتیت بی یا HIV مبتلا بوده‌اند، معتادان الکلی و مردان شایع تر است. [۵] افرادی که به سیروز کبد مبتلا می‌شوند، با خطری ۲۰ برابر بیشتر در ابتلا به سرطان کبد مواجه هستند؛ با میزان ۱-۳٪ در سال.[۳][۵] در معتادان به الکل، خطر ابتلا ۱۰۰ برابر بیشتر است.[۱۰] هپاتیت سی علت ۲۷٪ از موارد سیروز کبد و ۲۵٪ از موارد سرطان کبد است.[۱۱]

سیروز کبد می‌تواند منجر به فشار خون بالا در رگ‌های متصل به کبد، تجمع مایعات در شکم، خونریزی یا کبودی به سادگی، رگ‌های بزرگ شده، به خصوص در مری و معده، زردی (زرد شدن پوست)، و آسیب مغزی گردد.[۱۲]

اثرات خارج از کبد[ویرایش]

هپاتیت سی همچنین در موارد نادر با سندروم شوگرن (نوعی اختلال در سیستم دفاعی بدن)، تعداد کم تر از حد طبیعی پلاکت‌های خون، بیماری مزمن پوستی، دیابت، و لنفومای غیر هاجکینی همراه است.[۱۳][۱۴]

علت[ویرایش]

ویروس هپاتیت سی یک ویروس RNA کوچک پوشینه دار تک زنجیره‌ای مثبت است.[۳] این ویروس عضو جنس "هپاسی ویروس" در خانواده ‘‘فلاوی ویریده’’ است.[۹] HVC ۷ ژنوتایپ اصلی دارد.[۱۵] در ایالات متحده آمریکا، ژنوتایپ ۱ در ۷۰٪ موارد عامل بیماری است، و هر یک از دیگر ژنوتایپ‌ها ۱٪ موارد را ناشی می‌شوند.[۵] در آمریکا و اروپا نیز ژنوتایپ ۱ شایع ترین نوع است.[۳]

سرایت[ویرایش]

راه اصلی سرایت بیماری در کشورهای توسعه یافته استعمال درون وریدی مواد مخدر (IDU)است. در کشورهای در حال توسعه، راه‌های اصلی عبارتند از تزریق خون و شیوه‌های پزشکی غیر ایمن[۱۶] علت سرایت در ۲۵٪ موارد نامعلوم باقی می‌ماند. ;[۱۷] ولی تعداد زیادی از این موارد احتمالاً به علت استعمال درون وریدی مواد مخدر هستند.[۶]

استعمال درون وریدی مواد مخدر[ویرایش]

استعمال درون وریدی مواد مخدر (IDU)یک عامل مهم ریسک برای هپاتیت سی در بسیاری از قسمت‌های جهان است. .[۱۸] یک بررسی از ۷۷ کشور نشان می‌دهد که در ۲۵ کشور میزان هپاتیت سی در جمعیت مصرف کننده مواد مخدر بین ۶۰٪ تا ۸۰٪ است؛ از جمله آمریکا[۷] و چین.[۱۸] دوازده کشور دارای میزانی بیش از ۸۰٪ هستند.[۷] در میان مصرف کنندگان مواد مخدر ده میلیون نفر به هپاتیت سی مبتلا هستند؛ چین (۱٫۶ میلیون)، ایالات متحده (۱٫۵ میلیون)، و روسیه (۱٫۳ میلیون) بیشترین میزان مجموع مبتلایان را دارند.[۷]میزان هپاتیت سی در میان زندانیان در ایالات متحده ۱۰ تا ۲۰ برابر این میزان در جمعیت عمومی است، که این مطالعات نشان دهنده رفتارهای پرخطر مانند استعمال درون وریدی مواد مخدر (IDU) و خالکوبی با تجهیزات غیر استریل است. .[۱۹][۲۰]

تماس در حین مراقبت‌های پزشکی[ویرایش]

تزریق خون، فراورده‌های خونی، و پیوند اعضا بدون آزمایش HCV ریسک بالای ابتلا را ایجاد می‌کند.[۵] ایالات متحده آزمایش جهانی را در سال ۱۹۹۲ پایه ریزی کرد. از آن زمان تا کنون میزان ابتلا با کاهشی تا میزان یک در ۱۰٬۰۰۰ تا ۱۰٬۰۰۰٬۰۰۰ در واحدهای خون[۶][۱۷] از میزان یک در ۲۰۰ واحد خون روبه رو بوده است. .[۲۱] این ریسک کم، باقی می‌ماند زیرا یک دوره حدوداً ۱۱-۷۰ روزه بین این که یک اهداکننده خون احتمالی، هپاتیت سی بگیرد و این که جواب آزمایش خون مثبت باشد، زمان وجود دارد. .[۱۷] برخی کشورها هنوز به دلیل هزینه آن، برای هپاتیت سی آزمایش انجام نمی‌دهند.[۱۱]

کسی که از سوزن یک فرد مبتلا به HVC زخم ناشی از سوزن برمی دارد، پس از آن با احتمال ۱٫۸٪ ابتلا به بیماری رو به رو است.[۵] این احتمال بیشتر است چنانچه سوزن به کار رفته خالی و زخم عمیق باشد. .[۱۱] در تماس مخاط با خون هم ریسک ابتلا وجود دارد؛ اما این ریسک کم است، و اگر تماس خونی بر روی پوست سالم رخ دهد، هیچ ریسکی وجود ندارد.[۱۱]

تجهیزات بیمارستانی نیز هپاتیت سی را انتقال می‌دهند، از جمله: استفاده مجدد از سوزن‌ها و سرنگ‌ها، استفاده چندباره از شیشه‌های دارو، کیسه‌های تنفسی، و تجهیزات جراحی غیر استریل.[۱۱] استانداردهای ضعیف در تسهیلات پزشکی و دندانپزشکی دلیل اصلی شیوع HCV در مصر است که بیشترین میزان ابتلا در جهان را داراست.[۲۲]

آمیزش جنسی[ویرایش]

این که آیا هپاتیت سی از راه آمیزش جنسی قابل انتقال است، نامعلوم است.[۲۳] در حالی که بین رفتار جنسی پرخطر و هپاتیت سی پیوندی وجود دارد، روشن نیست که آیا انتقال بیماری ناشی از مصرف مواد مخدر است که به آن اشاره‌ای نشده، یا خود رابطه جنسی.[۵] شواهد نشان می‌دهد که ریسکی برای زوج‌های متشکل از دو جنس مخالف که با افراد دیگر رابطه جنسی ندارند، وجود ندارد.[۲۳] اعمال جنسی که سطوح بالای آسیب به لایه درونی مجرای مقعد را دربرمی گیرد، مانند دخول از راه مقعد، و یا اعمالی که هنگامی اتفاق می‌افتد که بیماری‌های منتقل شونده از راه آمیزش جنسی، از جمله HIV یا زخم در ناحیه تناسلی، نیز وجود دارند، ریسک ابتلا ایجاد می‌کنند.[۲۳] دولت ایالات متحده تنها برای جلوگیری از انتقال هپاتیت سی در افراد دارای چند شریک جنسی، استفاده از کاندوم را توصیه می‌کند.[۲۴]

\\\ پیرسینگ‌های بدن\\\[ویرایش]

خالکوبی با دو یا سه برابر خطر بیشتر هپاتیت سی همراه است.[۲۵] این می‌تواند به دلیل لوازم استریل نشده یا آلودگی رنگ‌های استفاده شده باشد.[۲۵] خالکوبی یا سوراخ کردن بدن (پیرسینگ) که پیش از اواسط دهه ۱۹۸۰ یا به صورت غیرحرفه‌ای انجام می‌شد نگران کننده است، چرا که ممکن است تکنیک‌های استریل کردن در این شرایط ضعیف باشد. ریسک در خالکوبی‌های بزرگ تر بیشتر می‌شود.[۲۵] تقریباً نیمی از زندانیان از لوازم خالکوبی غیراستریل مشترک استفاده می‌کنند.[۲۵] به ندرت در مراکز مجاز خالکوبی ابتلا مستقیم به HCV رخ می‌دهد.[۲۶]

تماس با خون[ویرایش]

لوازم بهداشتی شخصی مانند تیغ‌ها، مسواک، و لوازم مانیکور و پدیکور می‌توانند با خون تماس پیدا کنند. به اشتراک گذاشتن آن‌ها افراد را در معرض خطر HCV قرار می‌دهد.[۲۷][۲۸] افراد باید مراقب بریدگی‌ها، زخم‌ها، و دیگر خونریزی‌ها باشند.[۲۸] HCV از طریق تماس‌های معمول مانند بغل کردن، بوسیدن، یا غذا خوردن از ظروف یا وسایل آشپزی مشترک شیوع پیدا نمی‌کند.[۲۸]

انتقال از مادر به بچه[ویرایش]

انتقال هپاتیت سی از مادر مبتلا به فرزند وی در کمتر از ۱۰٪ بارداری‌ها اتفاق می‌افتد.[۲۹] هیچ اقدامی وجود ندارد که بتواند این ریسک را تغییر دهد.[۲۹] انتقال می‌تواند در دوره بارداری یا زایمان اتفاق افتد. یک زایمان طولانی با خطر بیشتر انتقال در ارتباط است.[۱۷] هیچ مدرکی مبنی بر اینکه تغذیه از شیر مادر HCV را انتقال می‌دهد وجود ندارد، گرچه مادر مبتلا باید از شیر دادن به نوزاد، در صورت شکاف و خونریزی از نوک سینه[۳۰] یا در صورتی که بار ویروسی وی زیاد است، خودداری کند.[۱۷]

تشخیص[ویرایش]

پروفایل سروم شناسی بیماری هپاتیت سی

آزمایش‌های تشخیص هپاتیت سی عبارتند از: آنتی بادی HCV، تست الایزا (ELISA)، وسترن بلات، HCV RNA کمی.[۵] واکنش زنجیره‌ای پلی مراز (PCR)، می‌تواند HCV RNA را یک تا دو هفته پس از ابتلا شناسایی کند، در حالی که آنتی بادی‌ها ممکن است برای شکل گیری و نمایاندن خود به زمان بسیار بیشتری نیاز داشته باشند.[۱۲] هپاتیت سی مزمن، ابتلا به ویروس هپاتیت سی است که بر اساس حضور RNA خود، تا شش ماه مقاومت نشان می‌دهد. .[۸] به این دلیل که بیماری‌های مزمن معمولاً تا ده‌ها سال علایمی نشان نمی‌دهند،[۸] پزشکان بالینی عموماً از طریق آزمایش‌های عملکرد کبد و یا در حین آزمایش‌های روتین از افراد دارای ریسک بالا، به این بیماری پی می‌برند. آزمایش نمی‌تواند بین بیماری‌های مزمن و حاد تمایزی قایل شود.[۱۱]

آزمایش خون[ویرایش]

آزمایش هپاتیت سی معمولاً با آزمایش‌های خون آغاز می‌شود تا با استفاده از روش ایمونواسی آنزیمی وجود پاد تن‌ها در ویروس هپاتیت سی تشخیص داده شوند.[۵] اگر آزمایش مثبت باشد، برای تایید صحت ایمونواسی و به منظور تعیین شدت بیماری آزمایش دومی انجام می‌شود.[۵] آزمایش recombinant immunoblot صحت ایمونواسی را تایید کرده، و واکنش زنجیره‌ای پلیمراز ویروس هپاتیت سی و اسید ریبونوکلیئیک (RNA) شدت بیماری را تعیین می‌کند.[۵] اگر اثری از اسید ریبونوکلیئیک (RNA) و جود نداشته باشد و آزمایش immunoblot مثبت باشد، این به این معنی است که شخص قبلاً به ویروس آلوده شده اما یا بوسیله معالجه و یا خود به خود این ویروس از بین رفته است؛ اگر آزمایش immunoblot منفی باشد، به این معنی است که آزمایش ایمونواسی اشتباه بوده است.[۵] برای مثبت بودن آزمایش‌های ایمونواسی بین شش تا هشت هفته باید از زمان آلودگی به ویروس گذشته باشد.[۹] آنزیم‌های کبدی در ابتدای آلودگی به ویروس متغیر می‌باشند؛[۸] معمولاً پس از گذش هفت هفته از آلودگی به ویروس آنزیم‌های کبدی افزایش می‌یابند.[۹] آنزیم‌های کبدی ارتباط چندانی با شدت بیماری ندارند.[۹]

بافت برداری[ویرایش]

بافت برداری‌های کبدی می‌توانند شدت آسیب کبدی را مشخص سازند، اما این فرایندها خطراتی نیز به همراه دارند[۳]. تغییرات معمولی که از طریق بافت برداری قابل تشخیص هستند تغییرات مربوط به لنفسیت‌های درون بافت کبد، فولیکول‌های لنفاوی در ورید باب، و مجاری صفرا می‌باشند.[۳] چندین آزمایش خون را می‌توان انجام داد که شدت آسیب را تعیین کرده و نیاز به بافت برداری را کاهش می‌دهند.[۳]

آزمایش[ویرایش]

تنها بین ۵ تا ۵۰٪ کسانی که در ایالات متحده و کانادا به این ویروس آلوده هستند از وضعیت خود اطلاع دارند.[۲۵] برای افرادی که در خطر زیادی هستند، مانند کسانی که خالکوبی بر بدن خود دارند آزمایش توصیه می‌شود.[۲۵] آزمایش همچنین به افرادی که آنزیم کبدی بالایی دارند توصیه می‌شود چرا که آنزیم کبدی بالا در اغلب اوقات تنها نشانه مزمن هپاتیت می‌باشد.[۳۱] آزمایش دائم در ایالات متحده توصیه نمی‌شود.[۵]

پیشگیری[ویرایش]

تا سال ۲۰۱۱ هیچ واکسنی برای هپاتیت سی وجود نداشته. تولید واکسن‌ها در حال پیشرفت بوده و برخی از این پیشرفت‌ها نتایج امیدبخشی را از خود نشان داده‌اند.[۳۲] ترکیبی از راهکارهای پیشگیرانه، نظیر طرح تعویض سرنگ و درمان سوء مصرف مواد، خطر ابتلا به هپاتیت سی را در بین تزریق کنندگان مواد حدود ۷۵٪ کاهش می‌دهد.[۳۳] آزمایش اهداکنندگان خون در سطح ملی امری مهم تلقی می‌شود، چرا که این کار به معنی پیروی از احتیاطات عمومی در درون مراکز مراقبت‌های بهداشتی است.[۹] درکشورهایی که به اندازه کافی سرنگ پاکیزه وجود ندارد، مراقبین سلامت باید داروها را از راه دهان به بیماران بدهند و نه از راه تزریق.[۱۱]

درمان[ویرایش]

ویروس هپاتیت سی در ۵۰ تا ۸۰٪ مبتلایان به این ویروس موجب بوجود آمدن عفونت مزمن می‌شود. حدود ۴۰ تا ۸۰٪ این عفونت‌ها با درمان از بین می‌روند.[۳۴][۳۵] در موارد نادر، این عفونت می‌تواند بدون درمان از بین برود.[۶] افرادی که دچار هپاتیت سی مزمن هستند باید از مصرف الکل و داروهایی که موجب تولید سم در کبد می‌شوند خودداری کنند،[۵] این افراد همچنین باید برای هپاتیت آ و هپاتیت ب واکسینه شوند.[۵] افراد مبتلا به سیروز کبدی می‌بایست به منظور تشخیص سرطان کبد آزمایش‌های فراصوتی انجام دهند.[۵]

داروها[ویرایش]

افرادی که آلودگی آنها به ویروس هپاتیت سی اثبات شده و دارای ناهنجاری‌های کبدی هستند می‌بایست به دنبال درمان خود باشند.[۵] درمان فعلی این بیماری ترکیبی است از پگ اینترفرون و داروی ضد ویروس ریباویرین که بسته به نوع ویروس هپاتیت سی ۲۴ تا ۴۸ هفته به طول می‌انجامد.[۵] آثار بهبودی در ۵۰ تا ۶۰٪ افراد درمان شده قابل مشاهده است.[۵] ترکیب بوسپروویر یا تلاپرویر با ریباویرین و پگ اینترفرون آلفا موجب بهبود واکنش به ژنوتیپ ۱ هپاتیت سی می‌شود.[۳۶][۳۷][۳۸] پیدایش عوارض جانبی با درمان این بیماری امری عادی است؛ نیمی از افرادی که درمان می‌شوند دچار علائم آنفلوآنزا مانند، و یک سوم آنها دچار مشکلات احساسی می‌شوند.[۵]درمان در طول شش ماهه اول این بیماری موثر تر از زمانی است که هپاتیت سی مزمن می‌شود.[۱۲] اگر شخصی دچار عفونت جدیدی شود و با گذشت هشت تا دوازده هفته این عفونت از بین نرود، به وی توصیه می‌شود تا از پگ اینترفرون (pegylated interferon) به مدت ۲۴ هفته استفاده کند.[۱۲] برای افراد مبتلا به تالاسمی (نوعی اختلال خونی)، ریباویرین (ribavirin) مفید به نظر می‌رسد، اما این دارو نیاز به تزریق خون را افزایش می‌دهد. .[۳۹]

طب جایگزین[ویرایش]

طرفداران این طب ادعا می‌کنند که بسیاری از درمان‌های جایگزین نظیر خار شیری، جینسنگ، و نقره کلوئیدی برای هپاتیت سی مفید می‌باشند.[۴۰] با این حال، هیچ کدام از این درمان‌های جایگزین بهبود درمانی هپاتیت سی را از خود نشان نداده‌اند، و هیچ مدرکی دال بر اینکه درمانهای جایگزین تاثیری بر ویروس این بیماری داشته باشند وجود ندارد.[۴۰][۴۱][۴۲]

پیش بینی روند بیماری[ویرایش]

بسته به نوع ژنوتیپ، واکنش‌ها نسبت به درمان می‌تواند متفاوت باشد. در افرادی که ژنوتیپ ۱ ویروس هپاتیت سی را دارند و طول دوره درمانی آنها ۴۸ هفته است میزان واکنش طولانی مدت حدود ۴۰ تا ۵۰٪ می‌باشد.[۳] در ۷۰ تا ۸۰٪ افرادی که ژنوتیپ ۲ و ۳ ویروس هپاتیت سی را دارند و طول دوره درمانی آنها ۲۴ هفته می‌باشد واکنش طولانی مدت روی می‌دهد.[۳] در افرادی که ژنوتیپ ۴ دارند و طول دوره درمانی آنها ۴۸ هفته می‌باشد میزان واکنش طولانی مدت حدود ۶۵٪ می‌باشد. در حال حاضر نشانه‌های درمانی در بیماری ژنوتیپ ۶ کم می‌باشد، و این نشانه‌های درمانی برای دوره درمانی ۴۸ هفته‌ای بوده و دوز آن نیز به میزان دوز بیماری ژنوتیپ ۱ می‌باشد.[۴۳]

همه گیر شناسی[ویرایش]

میزان شیوع هپاتیت سی در جهان در سال ۱۹۹۹
تعداد سالهایی که بیمار با ناتوانی زندگی کرده است برای هپاتیت سی در سال ۲۰۰۴ از میان هر ۱۰۰،۰۰۰ نفر
     no data      <10      ۱۰-۱۵      ۱۵-۲۰      ۲۰-۲۵      ۲۵-۳۰      ۳۰-۳۵
     ۳۵-۴۰      ۴۰-۴۵      ۴۵-۵۰      ۵۰-۷۵      ۷۵–۱۰۰      >۱۰۰

بین ۱۳۰ تا ۱۷۰ میلیون نفر، یا ۳٪ جمعیت جهان، با هپاتیت سی مزمن زندگی می‌کنند.[۴۴] هر ساله بین ۳ تا ۴ میلیون نفر به این ویروس آلوده می‌شوند، و سالیانه بیش از ۳۵۰،۰۰۰ نفر به خاطر بیماری‌های مربوط به هپاتیت سی می‌میرند.[۴۴] ترکیبی از مصرف ایدوکسوریدین (IDU) و داروهای تزریقی و یا تجهیزات پزشکی ضد عفونی نشده در قرن بیستم منجر به افزایش قابل توجه این میزان شده است.[۱۱] در ایالات متحده حدود ۲٪ از مردم به هپاتیت سی مبتلا هستند،[۵] و هر ساله بین ۳۵،۰۰۰ تا ۱۸۵،۰۰۰ نفر به این بیماری مبتلا می‌شوند. میزان شیوع این بیماری در ایالات متحده از دهه ۱۹۹۰ به خاطر بهبود آزمایش‌های خونی قبل از تزریق خون کاهش یافته است.[۱۲] مرگ و میر ناشی از ویروس هپاتیت سی در ایالات متحده سالیانه بین ۸،۰۰۰ تا ۱۰،۰۰۰ نفر می‌باشد. از آنجایی که افراد قبل از آزمایش ویروس هپاتیت سی با تزریق خون به این بیماری دچار شده و می‌میرند، انتظار می‌رود که این میزان مرگ و میر افزایش یابد.[۴۵] میزان آلودگی به ویروس این بیماری در برخی از کشورهای آفریقایی و آسیایی بالا است.[۴۶] کشورهایی که میزان آلودگی بالایی دارند شامل مصر (۲۲٪)، پاکستان (۴٫۸٪) و چین (۳۰۲٪) می‌باشند.[۴۴] میزان بالای این آلودگی در مصر مربوط می‌شود به حرکت در حال حاضر متوقف شده این کشور در درمان همگانی شیستو زومیازیس (schistosomiasis) با استفاده از سرنگ‌های شیشه‌ای که به طور نامناسبی ضد عفونی شده بودند.[۱۱]

تاریخچه[ویرایش]

در اواسط دهه ۱۹۷۰، هاروی جی آلتر (Harvey J. Alter)، رئیس بخش بیماری‌های عفونی سازمان انتقال خون واقع در موسسات ملی بهداشت، و تیم تحقیقاتی اش اثبات کردند که در اکثر موارد ویروس هپاتیت آ یا هپاتیت ب نقشی در بروز هپاتیت پس از تزریق خون به بیمار ندارند. علی‌رغم این اکتشاف، در طول دهه بعد تلاشهای تحقیقاتی بین‌المللی برای تشخیص ویروس این بیماری با شکست مواجه شد. در سال ۱۹۸۷، مایکل هاگتون (Michael Houghton)، کوی لیم چو (Qui-Lim Choo)، و جورج کو (George Kuo) در شرکت کایرون (Chiron) با همکاری دکتر دی دبیلیو برادلی (D.W. Bradley) از مرکز کنترل و پیشگیری بیماری‌ها، به منظور تشخیص اورگانیسم ناشناخته و انجام آزمایش تشخیصی از یک شیوه جدید تولید مثل مولوکولی ااستفاده کردند.[۴۷] در سال ۱۹۸۸، آلتر (Alter) ویروس مورد نظر را با تایید وجود آن در گروهی از نمونه‌های هپاتیت غیر آ و غیر ب به اثبات رسانید. در آوریل ۱۹۸۹، کشف ویروس هپاتیت سی در دو مقاله در مجله «ساینس» منتشر شد.[۴۸][۴۹]

این کشف منجر به پیشرفت‌های مهمی در زمینه تشخیص بیماری و درمان ضد ویروسی شد.[۴۷] در سال ۲۰۰۰، دکتر آلتر (Alter) و هاگتون (Houghton) به خاطر «کار پیشگامانه خود که منجر به کشف ویروس هپاتیت سی و توسعه شیوه‌های آزمایشی که باعث کاهش خطر ابتلا به هپاتیت مرتبط با تزریق خون در ایالات متحده از ۳۰٪ در سال ۱۹۷۰ به صفر درصد در سال ۲۰۰ شد» مفتخر به دریافت جایزه لاسکر برای پژوهش پزشکی بالینی شدند.[۵۰] شرکت کایرون (Chiron) حق انحصاری کشف ویروس و تشخیص آن را چندین بار به نام خود به ثبت رسانید.[۵۱] در سال ۱۹۹۰ سی دی سی (CDC) پس از اینکه شرکت کایرون (Chiron) ۱٫۹ میلون دلار به سی دی سی (CDC) و ۳۳۷،۵۰۰ دلار به برادلی (Bradley) پرداخت کرد از تقاضانامه ثبت حق انحصاری خود صرفنظر کرد. در سال ۱۹۹۴، برادلی (Bradley) که به دنبال بی اعتبار کردن ثبت امتیاز انحصاری توسط شرکت کایرون (Chiron) و دریافت خسارت و حق کشف بود، دادخواستی را علیه این شرکت تنظیم و خود را به عنوان شریک کشف ویروس معرفی کرد. وی پس از ناکام ماندن در دادگاه استیناف از این دادخواست خود صرفنظر کرد.[۵۲]

جامعه و فرهنگ[ویرایش]

اتحادیه جهانی هپاتیت روز جهانی هپاتیت را برپا می‌کند. مراسم این روز همه ساله در ۲۸ ژوئیه برگزار می‌گردد.[۵۳] هزینه‌های اقتصادی هپاتیت سی هم برای خود فرد و هم برای اجتماع قابل توجه می‌باشند. در سال ۲۰۰۳ در ایالات متحده متوسط هزینه مادام العمر این بیماری چیزی حدود ۳۳،۴۰۷ دلار برآورد شده است،[۵۴] و تا تاریخ ۲۰۱۱ این هزینه بعلاوه هزینه پیوند کبد چیزی حدود ۲۰۰،۰۰۰ دلار برآورد شده است.[۵۵] در کانادا هزینه یک دوره درمانی ضد ویروسی در سال ۲۰۰۳ ۳۰،۰۰۰ دلار کانادا می‌بود،[۵۶] این در حالی است که در سال ۱۹۹۸ هزینه این دوره درمانی در ایالات متحده بین ۹،۲۰۰ تا ۱۷،۶۰۰ دلار می‌بود.[۵۴] در بسیاری از مناطق دنیا مردم قادر به پرداخت هزینه درمان ضد ویروسی نمی‌باشند چرا که این افراد تحت پوشش بیمه درمانی نیستند و یا نوع بیمه‌ای که دارند هزینه‌ای در قبال درمان‌های ضد ویروسی پرداخت نمی‌کند.[۵۷]

تحقیقات[ویرایش]

از سال ۲۰۱۱، حدود ۱۰۰ نوع دارو برای هپاتیت سی در حال ساخت می‌باشد.[۵۵] این داروها شامل واکسن‌هایی می‌شوند که برای درمان هپاتیت استفاده می‌شوند، و همچنین تعدیل کنندگان سیستم ایمنی، و بازدارنده‌های سیکلوفیلین می‌باشند.[۵۸] ظهور همه این درمان‌های بالقوه جدید به دلیل شناخت بهتر ویروس هپاتیت سی بوده است.[۵۹]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Ryan KJ, Ray CG (editors), ed. (2004). Sherris Medical Microbiology (4th ed.). McGraw Hill. pp. 551–2. ISBN 0838585299. 
  2. Houghton M (November 2009). "The long and winding road leading to the identification of the hepatitis C virus". Journal of Hepatology 51 (5): 939–48. DOI:10.1016/j.jhep.2009.08.004. PMID 19781804. 
  3. ۳٫۰۰ ۳٫۰۱ ۳٫۰۲ ۳٫۰۳ ۳٫۰۴ ۳٫۰۵ ۳٫۰۶ ۳٫۰۷ ۳٫۰۸ ۳٫۰۹ ۳٫۱۰ Rosen, HR (2011-06-23). "Clinical practice. Chronic hepatitis C infection.". The New England journal of medicine 364 (25): 2429–38. PMID 21696309. 
  4. Maheshwari, A; Ray, S, Thuluvath, PJ (2008-07-26). "Acute hepatitis C.". Lancet 372 (9635): 321–32. DOI:10.1016/S0140-6736(08)61116-2. PMID 18657711. 
  5. ۵٫۰۰ ۵٫۰۱ ۵٫۰۲ ۵٫۰۳ ۵٫۰۴ ۵٫۰۵ ۵٫۰۶ ۵٫۰۷ ۵٫۰۸ ۵٫۰۹ ۵٫۱۰ ۵٫۱۱ ۵٫۱۲ ۵٫۱۳ ۵٫۱۴ ۵٫۱۵ ۵٫۱۶ ۵٫۱۷ ۵٫۱۸ ۵٫۱۹ ۵٫۲۰ ۵٫۲۱ Wilkins, T; Malcolm, JK, Raina, D, Schade, RR (2010-06-01). "Hepatitis C: diagnosis and treatment.". American family physician 81 (11): 1351–7. PMID 20521755. 
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ ۶٫۳ ۶٫۴ Chronic Hepatitis C Virus Advances in Treatment, Promise for the Future.. Springer Verlag. 2011. p. 4. ISBN 9781461411918. 
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ ۷٫۲ ۷٫۳ Nelson, PK; Mathers, BM, Cowie, B, Hagan, H, Des Jarlais, D, Horyniak, D, Degenhardt, L (2011-08-13). "Global epidemiology of hepatitis B and hepatitis C in people who inject drugs: results of systematic reviews.". Lancet 378 (9791): 571–83. DOI:10.1016/S0140-6736(11)61097-0. PMID 21802134. 
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ ۸٫۲ ۸٫۳ Chronic Hepatitis C Virus Advances in Treatment, Promise for the Future.. Springer Verlag. 2011. pp. 103–104. ISBN 9781461411918. 
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ ۹٫۲ ۹٫۳ ۹٫۴ ۹٫۵ Dolin, [edited by] Gerald L. Mandell, John E. Bennett, Raphael (2010). Mandell, Douglas, and Bennett's principles and practice of infectious diseases (7th ed. ed.). Philadelphia, PA: Churchill Livingstone/Elsevier. pp. Chapter 154. ISBN 978-0443068393. 
  10. Mueller, S; Millonig, G, Seitz, HK (2009-07-28). "Alcoholic liver disease and hepatitis C: a frequently underestimated combination.". World journal of gastroenterology: WJG 15 (28): 3462–71. PMID 19630099. 
  11. ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ ۱۱٫۲ ۱۱٫۳ ۱۱٫۴ ۱۱٫۵ ۱۱٫۶ ۱۱٫۷ ۱۱٫۸ Alter, MJ (2007-05-07). "Epidemiology of hepatitis C virus infection.". World journal of gastroenterology: WJG 13 (17): 2436–41. PMID 17552026. 
  12. ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ ۱۲٫۲ ۱۲٫۳ ۱۲٫۴ Ozaras, R; Tahan, V (2009 Apr). "Acute hepatitis C: prevention and treatment.". Expert review of anti-infective therapy 7 (3): 351–61. PMID 19344247. 
  13. Zignego AL, Ferri C, Pileri SA, Caini P, Bianchi FB (January 2007). "Extrahepatic manifestations of Hepatitis C Virus infection: a general overview and guidelines for a clinical approach". Digestive and Liver Disease 39 (1): 2–17. DOI:10.1016/j.dld.2006.06.008. PMID 16884964. 
  14. Louie, KS; Micallef, JM, Pimenta, JM, Forssen, UM (2011 Jan). "Prevalence of thrombocytopenia among patients with chronic hepatitis C: a systematic review.". Journal of viral hepatitis 18 (1): 1–7. PMID 20796208. 
  15. Nakano T, Lau GM, Lau GM, Sugiyama M, Mizokami M (December 2011). "An updated analysis of hepatitis C virus genotypes and subtypes based on the complete coding region". Liver Int.. DOI:10.1111/j.1478-3231.2011.02684.x. PMID 22142261. 
  16. Maheshwari, A; Thuluvath, PJ (2010 Feb). "Management of acute hepatitis C.". Clinics in liver disease 14 (1): 169–76; x. PMID 20123448. 
  17. ۱۷٫۰ ۱۷٫۱ ۱۷٫۲ ۱۷٫۳ ۱۷٫۴ Pondé, RA; Mikhaĭlova, A (2011 Feb). "Hidden hazards of HCV transmission.". Medical microbiology and immunology 200 (1): 7–11. PMID 20461405. 
  18. ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ Xia, X; Luo, J, Bai, J, Yu, R (2008 Oct). "Epidemiology of HCV infection among injection drug users in China: systematic review and meta-analysis.". Public health 122 (10): 990–1003. DOI:10.1016/j.puhe.2008.01.014. PMID 18486955. 
  19. Imperial, JC (2010 Jun). "Chronic hepatitis C in the state prison system: insights into the problems and possible solutions.". Expert review of gastroenterology & hepatology 4 (3): 355–64. PMID 20528122. 
  20. Vescio, MF; Longo, B, Babudieri, S, Starnini, G, Carbonara, S, Rezza, G, Monarca, R (2008 Apr). "Correlates of hepatitis C virus seropositivity in prison inmates: a meta-analysis.". Journal of epidemiology and community health 62 (4): 305–13. PMID 18339822. 
  21. Marx, John (2010). Rosen's emergency medicine: concepts and clinical practice 7th edition. Philadelphia, PA: Mosby/Elsevier. p. 1154. ISBN 9780323054720. 
  22. "Highest Rates of Hepatitis C Virus Transmission Found in Egypt". Al Bawaba. 2010-08-09. Retrieved 2010-08-27. 
  23. ۲۳٫۰ ۲۳٫۱ ۲۳٫۲ Tohme RA, Holmberg SD (June 2010). "Is sexual contact a major mode of hepatitis C virus transmission?". Hepatology 52 (4): 1497–505. DOI:10.1002/hep.23808. PMID 20635398. 
  24. "Hepatitis C Group Education Class". United States Department of Veteran Affairs. 
  25. ۲۵٫۰ ۲۵٫۱ ۲۵٫۲ ۲۵٫۳ ۲۵٫۴ ۲۵٫۵ Jafari, S; Copes, R, Baharlou, S, Etminan, M, Buxton, J (2010 Nov). "Tattooing and the risk of transmission of hepatitis C: a systematic review and meta-analysis.". International journal of infectious diseases: IJID: official publication of the International Society for Infectious Diseases 14 (11): e928-40. PMID 20678951. 
  26. "Hepatitis C". Center for Disease Control and Prevention. Retrieved 2 January 2012. 
  27. Lock G, Dirscherl M, Obermeier F, et al. (September 2006). "Hepatitis C —contamination of toothbrushes: myth or reality?". J. Viral Hepat. 13 (9): 571–3. DOI:10.1111/j.1365-2893.2006.00735.x. PMID 16907842. 
  28. ۲۸٫۰ ۲۸٫۱ ۲۸٫۲ "Hepatitis C". FAQ – CDC Viral Hepatitis. Retrieved 2 Jan 2012. 
  29. ۲۹٫۰ ۲۹٫۱ Lam, NC; Gotsch, PB, Langan, RC (2010-11-15). "Caring for pregnant women and newborns with hepatitis B or C.". American family physician 82 (10): 1225–9. PMID 21121533. 
  30. Mast EE (2004). "Mother-to-infant hepatitis C virus transmission and breastfeeding". Advances in Experimental Medicine and Biology 554: 211–6. PMID 15384578. 
  31. Senadhi, V (2011 Jul). "A paradigm shift in the outpatient approach to liver function tests.". Southern medical journal 104 (7): 521–5. PMID 21886053. 
  32. Halliday, J; Klenerman, P, Barnes, E (2011 May). "Vaccination for hepatitis C virus: closing in on an evasive target.". Expert review of vaccines 10 (5): 659–72. DOI:10.1586/erv.11.55. PMID 21604986. 
  33. Hagan, H; Pouget, ER, Des Jarlais, DC (2011-07-01). "A systematic review and meta-analysis of interventions to prevent hepatitis C virus infection in people who inject drugs.". The Journal of infectious diseases 204 (1): 74–83. PMID 21628661. 
  34. Torresi, J; Johnson, D, Wedemeyer, H (2011 Jun). "Progress in the development of preventive and therapeutic vaccines for hepatitis C virus.". Journal of hepatology 54 (6): 1273–85. DOI:10.1016/j.jhep.2010.09.040. PMID 21236312. 
  35. Ilyas, JA; Vierling, JM (2011 Aug). "An overview of emerging therapies for the treatment of chronic hepatitis C.". Clinics in liver disease 15 (3): 515–36. PMID 21867934. 
  36. Foote BS, Spooner LM, Belliveau PP (September 2011). "Boceprevir: a protease inhibitor for the treatment of chronic hepatitis C". Ann Pharmacother 45 (9): 1085–93. DOI:10.1345/aph.1P744. PMID 21828346. 
  37. Smith LS, Nelson M, Naik S, Woten J (May 2011). "Telaprevir: an NS3/4A protease inhibitor for the treatment of chronic hepatitis C". Ann Pharmacother 45 (5): 639–48. DOI:10.1345/aph.1P430. PMID 21558488. 
  38. Ghany MG, Nelson DR, Strader DB, Thomas DL, Seeff LB (October 2011). "An update on treatment of genotype 1 chronic hepatitis C virus infection: 2011 practice guideline by the American Association for the Study of Liver Diseases". Hepatology 54 (4): 1433–44. DOI:10.1002/hep.24641. PMC 3229841. PMID 21898493. 
  39. Alavian SM, Tabatabaei SV (April 2010). "Treatment of chronic hepatitis C in polytransfused thalassaemic patients: a meta-analysis". J. Viral Hepat. 17 (4): 236–44. DOI:10.1111/j.1365-2893.2009.01170.x. PMID 19638104. 
  40. ۴۰٫۰ ۴۰٫۱ Hepatitis C and CAM: What the Science Says. مرکز ملی پزشکی مکمل و جایگزین March 2011. (Retrieved 07 March 2011)
  41. Liu, J; Manheimer, E, Tsutani, K, Gluud, C (2003 Mar). "Medicinal herbs for hepatitis C virus infection: a Cochrane hepatobiliary systematic review of randomized trials.". The American journal of gastroenterology 98 (3): 538–44. PMID 12650784. 
  42. Rambaldi, A; Jacobs, BP, Gluud, C (2007-10-17). "Milk thistle for alcoholic and/or hepatitis B or C virus liver diseases.". Cochrane database of systematic reviews (Online) (4): CD003620. PMID 17943794. 
  43. Fung J, Lai CL, Hung I, et al. (September 2008). "Chronic hepatitis C virus genotype 6 infection: response to pegylated interferon and ribavirin". The Journal of Infectious Diseases 198 (6): 808–12. DOI:10.1086/591252. PMID 18657036. 
  44. ۴۴٫۰ ۴۴٫۱ ۴۴٫۲ "WHO Hepatitis C factsheet". 2011. Retrieved 2011-07-13. 
  45. Colacino, ed. by J. M.; Heinz, B. A. (2004). Hepatitis prevention and treatment. Basel: Birkhäuser. pp. 32. ISBN 9783764359560. 
  46. al.], edited by Gary W. Brunette ... [et. CDC health information for international travel: the Yellow Book 2012. New York: Oxford University. pp. 231. ISBN 9780199769018. 
  47. ۴۷٫۰ ۴۷٫۱ Boyer, JL (2001). Liver cirrhosis and its development: proceedings of the Falk Symposium 115. Springer. pp. 344. ISBN 9780792387602. 
  48. Choo QL, Kuo G, Weiner AJ, Overby LR, Bradley DW, Houghton M (April 1989). "Isolation of a cDNA clone derived from a blood-borne non-A, non-B viral hepatitis genome". Science 244 (4902): 359–62. DOI:10.1126/science.2523562. PMID 2523562. 
  49. Kuo G, Choo QL, Alter HJ, et al. (April 1989). "An assay for circulating antibodies to a major etiologic virus of human non-A, non-B hepatitis". Science 244 (4902): 362–4. DOI:10.1126/science.2496467. PMID 2496467. 
  50. Winners Albert Lasker Award for Clinical Medical Research, The Lasker Foundation. Retrieved 20 February 2008.
  51. Houghton, M. , Q. -L. Choo, and G. Kuo. NANBV Diagnostics and Vaccines. European Patent No. EP-0-3 18-216-A1. European Patent Office (filed 18 November 1988, published 31 May 1989).
  52. Wilken, Judge. "United States Court of Appeals for the Federal Circuit". United States Court of Appeals for the Federal Circuit. Retrieved 11 January 2012. 
  53. Eurosurveillance editorial, team (2011-07-28). "World Hepatitis Day 2011.". Euro surveillance: bulletin europeen sur les maladies transmissibles = European communicable disease bulletin 16 (30). PMID 21813077. 
  54. ۵۴٫۰ ۵۴٫۱ Wong, JB (2006). "Hepatitis C: cost of illness and considerations for the economic evaluation of antiviral therapies.". PharmacoEconomics 24 (7): 661–72. PMID 16802842. 
  55. ۵۵٫۰ ۵۵٫۱ El Khoury, A. C.; Klimack, W. K. , Wallace, C. , Razavi, H. (1 December 2011). "Economic burden of hepatitis C-associated diseases in the United States". Journal of Viral Hepatitis. DOI:10.1111/j.1365-2893.2011.01563.x. 
  56. "Hepatitis C Prevention, Support and Research ProgramHealth Canada". Public Health Agency of Canada. Nov 2003. Retrieved 10 January 2012. 
  57. Zuckerman, edited by Howard Thomas, Stanley Lemon, Arie (2008). Viral Hepatitis. (3rd ed. ed.). Oxford: John Wiley & Sons. pp. 532. ISBN 9781405143882. 
  58. Ahn, J; Flamm, SL (2011 Aug). "Hepatitis C therapy: other players in the game". Clinics in liver disease 15 (3): 641–56. DOI:10.1016/j.cld.2011.05.008. PMID 21867942. 
  59. Vermehren, J; Sarrazin, C (2011 Feb). "New HCV therapies on the horizon.". Clinical microbiology and infection: the official publication of the European Society of Clinical Microbiology and Infectious Diseases 17 (2): 122–34. PMID 21087349. 

Hepatitis C
Classification and external resources
HCV EM picture 2.png
Electron micrograph of hepatitis C virus purified from cell culture (scale = 50 nanometers)
ICD-10 B17.1, B18.2
ICD-9 070.70,070.4, 070.5
OMIM 609532
DiseasesDB 5783
MedlinePlus 000284
eMedicine med/993 ped/979
MeSH D006526

Hepatitis C is an infectious disease affecting primarily the liver, caused by the hepatitis C virus (HCV).[1] The infection is often asymptomatic, but chronic infection can lead to scarring of the liver and ultimately to cirrhosis, which is generally apparent after many years. In some cases, those with cirrhosis will go on to develop liver failure, liver cancer, or life-threatening esophageal and gastric varices.[1]

HCV is spread primarily by blood-to-blood contact associated with intravenous drug use, poorly sterilized medical equipment, and transfusions. An estimated 150–200 million people worldwide are infected with hepatitis C.[2][3][4] The existence of hepatitis C (originally identifiable only as a type of non-A non-B hepatitis) was suggested in the 1970s and proven in 1989.[5] Hepatitis C infects only humans and chimpanzees.[6]

The virus persists in the liver in about 85% of those infected. This chronic infection can be treated with medication: the standard therapy is a combination of peginterferon and ribavirin, with either boceprevir or telaprevir added in some cases. Overall, 50–80% of people treated are cured. Those who develop cirrhosis or liver cancer may require a liver transplant. Hepatitis C is the leading reason for liver transplantation, though the virus usually recurs after transplantation.[7] No vaccine against hepatitis C is available.

Signs and symptoms

Acute infection

Hepatitis C infection causes acute symptoms in 15% of cases.[8] Symptoms are generally mild and vague, including a decreased appetite, fatigue, nausea, muscle or joint pains, and weight loss[9] and rarely does acute liver failure result.[10] Most cases of acute infection are not associated with jaundice.[11] The infection resolves spontaneously in 10–50% of cases, which occurs more frequently in individuals who are young and female.[11]

Chronic infection

About 80% of those exposed to the virus develop a chronic infection.[12] This is defined as the presence of detectable viral replication for at least six months. Most experience minimal or no symptoms during the initial few decades of the infection.[13] Chronic hepatitis C can be associated with fatigue[14] and mild cognitive problems.[15] Chronic infection after several years may cause cirrhosis or liver cancer.[7] The liver enzymes are normal in 7–53%.[16] Late relapses after apparent cure have been reported, but these can be difficult to distinguish from reinfection.[16]

Fatty changes to the liver occur in about half of those infected and are usually present before cirrhosis develops.[17][18] Usually (80% of the time) this change affects less than a third of the liver.[17] Worldwide hepatitis C is the cause of 27% of cirrhosis cases and 25% of hepatocellular carcinoma.[19] About 10–30% of those infected develop cirrhosis over 30 years.[7][9] Cirrhosis is more common in those also infected with hepatitis B, schistosoma, or HIV, in alcoholics and in those of male gender.[9] In those with hepatitis C, excess alcohol increases the risk of developing cirrhosis 100-fold.[20] Those who develop cirrhosis have a 20-fold greater risk of hepatocellular carcinoma. This transformation occurs at a rate of 1–3% per year.[7][9] Being infected with hepatits B in additional to hepatitis C increases this risk further.[21]

Liver cirrhosis may lead to portal hypertension, ascites (accumulation of fluid in the abdomen), easy bruising or bleeding, varices (enlarged veins, especially in the stomach and esophagus), jaundice, and a syndrome of cognitive impairment known as hepatic encephalopathy.[22] Ascites occurs at some stage in more than half of those who have a chronic infection.[23]

Extrahepatic complications

The most common problem due to hepatitis C but not involving the liver is mixed cryoglobulinemia (usually the type II form) — an inflammation of small and medium-sized blood vessels.[24][25] Hepatitis C is also associated with Sjögren's syndrome (an autoimmune disorder); thrombocytopenia; lichen planus; porphyria cutanea tarda; necrolytic acral erythema; insulin resistance; diabetes mellitus; diabetic nephropathy; autoimmune thyroiditis and B-cell lymphoproliferative disorders.[26][27] Thrombocytopenia is estimated to occur in 0.16% to 45.4% of people with chronic hepatitis C.[28] 20–30% of people infected have rheumatoid factor — a type of antibody.[29] Possible associations include Hyde's prurigo nodularis[30] and membranoproliferative glomerulonephritis.[14] Cardiomyopathy with associated arrhythmias has also been reported.[31] A variety of central nervous system disorders have been reported.[32] Chronic infection seems to be associated with an increased risk of pancreatic cancer.[33]

Occult infection

Persons who have been infected with hepatitis C may appear to clear the virus but remain infected.[34] The virus is not detectable with conventional testing but can be found with ultra-sensitive tests.[35] The original method of detection was by demonstrating the viral genome within liver biopsies, but newer methods include an antibody test for the virus' core protein and the detection of the viral genome after first concentrating the viral particles by ultracentrifugation.[36] A form of infection with persistently moderately elevated serum liver enzymes but without antibodies to hepatitis C has also been reported.[37] This form is known as cryptogenic occult infection.

Several clinical pictures have been associated with this type of infection.[38] It may be found in people with anti-hepatitis-C antibodies but with normal serum levels of liver enzymes; in antibody-negative people with ongoing elevated liver enzymes of unknown cause; in healthy populations without evidence of liver disease; and in groups at risk for HCV infection including those on haemodialysis or family members of people with occult HCV. The clinical relevance of this form of infection is under investigation.[39] The consequences of occult infection appear to be less severe than with chronic infection but can vary from minimal to hepatocellular carcinoma.[36]

The rate of occult infection in those apparently cured is controversial but appears to be low.[16] 40% of those with hepatitis but with both negative hepatitis C serology and the absence of detectable viral genome in the serum have hepatitis C virus in the liver on biopsy.[40] How commonly this occurs in children is unknown.[41]

Virology

Main article: Hepatitis C virus

The hepatitis C virus (HCV) is a small, enveloped, single-stranded, positive-sense RNA virus.[7] It is a member of the Hepacivirus genus in the family Flaviviridae.[14] There are seven major genotypes of HCV, which are known as genotypes one to seven.[42] The genotypes are divided into several subtypes with the number of subtypes depending on the genotype. In the United States, about 70% of cases are caused by genotype 1, 20% by genotype 2 and about 1% by each of the other genotypes.[9] Genotype 1 is also the most common in South America and Europe.[7]

The half life of the virus particles in the serum is around 3 hours and may be as short as 45 minutes.[43][44] In an infected person, about 1012 virus particles are produced each day.[43] In addition to replicating in the liver the virus can multiply in lymphocytes.[45]

Transmission

Hepatitis C infection in the United States by source

The primary route of transmission in the developed world is intravenous drug use (IDU), while in the developing world the main methods are blood transfusions and unsafe medical procedures.[46] The cause of transmission remains unknown in 20% of cases;[47] however, many of these are believed to be accounted for by IDU.[11]

Intravenous drug use

IDU is a major risk factor for hepatitis C in many parts of the world.[48] Of 77 countries reviewed, 25 (including the United States) were found to have prevalences of hepatitis C in the intravenous drug user population of between 60% and 80%.[12][48] Twelve countries had rates greater than 80%.[12] It is believed that ten million intravenous drug users are infected with hepatitis C; China (1.6 million), the United States (1.5 million), and Russia (1.3 million) have the highest absolute totals.[12] Occurrence of hepatitis C among prison inmates in the United States is 10 to 20 times that of the occurrence observed in the general population; this has been attributed to high-risk behavior in prisons such as IDU and tattooing with nonsterile equipment.[49][50]

Healthcare exposure

Blood transfusion, transfusion of blood products, or organ transplants without HCV screening carry significant risks of infection.[9] The United States instituted universal screening in 1992[51] and Canada instituted universal screening in 1990.[52] This decreased the risk from one in 200 units[51] to between one in 10,000 to one in 10,000,000 per unit of blood.[11][47] This low risk remains as there is a period of about 11–70 days between the potential blood donor's acquiring hepatitis C and the blood's testing positive depending on the method.[47] Some countries do not screen for hepatitis C due to the cost.[19]

Those who have experienced a needle stick injury from someone who was HCV positive have about a 1.8% chance of subsequently contracting the disease themselves.[9] The risk is greater if the needle in question is hollow and the puncture wound is deep.[19] There is a risk from mucosal exposures to blood; but this risk is low, and there is no risk if blood exposure occurs on intact skin.[19]

Hospital equipment has also been documented as a method of transmission of hepatitis C, including reuse of needles and syringes; multiple-use medication vials; infusion bags; and improperly sterilized surgical equipment, among others.[19] Limitations in the implementation and enforcement of stringent standard precautions in public and private medical and dental facilities are known to be the primary cause of the spread of HCV in Egypt, the country with highest rate of infection in the world.[53]

Sexual intercourse

Whether hepatitis C can be transmitted through sexual activity is controversial.[54] While there is an association between high-risk sexual activity and hepatitis C, and multiple sexual partners are a risk factor for hepatitis C, there is no conclusive evidence that hepatitis C can be transmitted by sexual activity, since people who report transmission with sex as their only risk factor may actually have used drugs but denied it.[9] The majority of evidence supports there being no risk for monogamous heterosexual couples.[54] Sexual practices that involve higher levels of trauma to the anogenital mucosa, such as anal penetrative sex, or that occur when there is a concurrent sexually transmitted infection, including HIV or genital ulceration, do present a risk.[54] The United States Department of Veterans Affairs recommends condom use to prevent hepatitis C transmission in those with multiple partners, but not those in monogamous relationships.[55]

Body modification

Tattooing is associated with two to threefold increased risk of hepatitis C.[56] This can be due to either improperly sterilized equipment or contamination of the dyes being used.[56] Tattoos or piercings performed either before the mid-1980s, "underground," or nonprofessionally are of particular concern, since sterile techniques in such settings may be lacking. The risk also appears to be greater for larger tattoos.[56] It is estimated that nearly half of prison inmates share unsterilized tattooing equipment.[56] It is rare for tattoos in a licensed facility to be directly associated with HCV infection.[57]

Shared personal items

Personal-care items such as razors, toothbrushes, and manicuring or pedicuring equipment can be contaminated with blood. Sharing such items can potentially lead to exposure to HCV.[58][59] Appropriate caution should be taken regarding any medical condition that results in bleeding, such as cuts and sores.[59] HCV is not spread through casual contact, such as hugging, kissing, or sharing eating or cooking utensils.[59] Neither is it transmitted through food or water.[60]

Vertical transmission

Vertical transmission of hepatitis C from an infected mother to her child occurs in less than 10% of pregnancies.[61] There are no measures that alter this risk.[61] It is not clear when during pregnancy transmission occurs, but it may occur both during gestation and at delivery.[47] A long labor is associated with a greater risk of transmission.[19] There is no evidence that breast-feeding spreads HCV; however, to be cautious, an infected mother is advised to avoid breastfeeding if her nipples are cracked and bleeding,[62] or her viral loads are high.[47]

Diagnosis

Serologic profile of Hepatitis C infection

There are a number of diagnostic tests for hepatitis C, including HCV antibody enzyme immunoassay or ELISA, recombinant immunoblot assay, and quantitative HCV RNA polymerase chain reaction (PCR).[9] HCV RNA can be detected by PCR typically one to two weeks after infection, while antibodies can take substantially longer to form and thus be detected.[22]

Chronic hepatitis C is defined as infection with the hepatitis C virus persisting for more than six months based on the presence of its RNA.[13] Chronic infections are typically asymptomatic during the first few decades,[13] and thus are most commonly discovered following the investigation of elevated liver enzyme levels or during a routine screening of high-risk individuals. Testing is not able to distinguish between acute and chronic infections.[19] Diagnosis in the infant is difficult as maternal antibodies may persist for up to 18 months.[41]

Serology

Hepatitis C testing typically begins with blood testing to detect the presence of antibodies to the HCV, using an enzyme immunoassay.[9] If this test is positive, a confirmatory test is then performed to verify the immunoassay and to determine the viral load.[9] A recombinant immunoblot assay is used to verify the immunoassay and the viral load is determined by a HCV RNA polymerase chain reaction.[9] If there are no RNA and the immunoblot is positive, it means that the person tested had a previous infection but cleared it either with treatment or spontaneously; if the immunoblot is negative, it means that the immunoassay was wrong.[9] It takes about 6–8 weeks following infection before the immunoassay will test positive.[14] A number of tests are available as point of care testing which means that results are available within 30 minutes.[63]

Liver enzymes are variable during the initial part of the infection[13] and on average begin to rise at seven weeks after infection.[14] The elevation of liver enzymes does not closely follow disease severity.[14]

Biopsy

Liver biopsies are used to determine the degree of liver damage present; however, there are risks from the procedure.[7] The typical changes seen are lymphocytes within the parenchyma, lymphoid follicles in portal triad, and changes to the bile ducts.[7] There are a number of blood tests available that try to determine the degree of hepatic fibrosis and alleviate the need for biopsy.[7]

Screening

It is believed that only 5–50% of those infected in the United States and Canada are aware of their status.[56] Testing is recommended in those at high risk, which includes injection drug users, those who have received blood transfusions before 1992,[64] those who have been in jail, those on long term hemodialysis,[65] and those with tattoos.[56] Screening is also recommended in those with elevated liver enzymes, as this is frequently the only sign of chronic hepatitis.[66] Routine screening is not currently recommended in the United States.[9] In 2012, the U.S. Centers for Disease Control and Prevention (CDC) added a recommendation for a single screening test for those born between 1945 and 1965.[67]

Prevention

As of 2011, no vaccine protects against contracting hepatitis C. However, there are a number under development and some have shown encouraging results.[68] A combination of harm reduction strategies, such as the provision of new needles and syringes and treatment of substance use, decrease the risk of hepatitis C in intravenous drug users by about 75%.[69] The screening of blood donors is important at a national level, as is adhering to universal precautions within healthcare facilities.[14] In countries where there is an insufficient supply of sterile syringes, medications should be given orally rather than via injection (when possible).[19]

Treatment

HCV induces chronic infection in 50–80% of infected persons. Approximately 40–80% of these clear with treatment.[70][71] In rare cases, infection can clear without treatment.[11] Those with chronic hepatitis C are advised to avoid alcohol and medications toxic to the liver,[9] and to be vaccinated for hepatitis A and hepatitis B.[9] Ultrasound surveillance for hepatocellular carcinoma is recommended in those with accompanying cirrhosis.[9]

Medications

In general, treatment is recommended for those with proven HCV infection and signs of liver inflammation.[9] As of 2010, treatments consist of a combination of pegylated interferon alpha and the antiviral drug ribavirin for a period of 24 or 48 weeks, depending on HCV genotype.[9] This produces cure rates of between 70 and 80% for genotype 2 and 3, respectively, and 45 to 70% for other genotypes.[72] When combined with ribavirin, pegylated interferon-alpha-2a may be superior to pegylated interferon-alpha-2b, though the evidence is not strong.[73]

Combining either boceprevir or telaprevir with ribavirin and peginterferon alfa improves antiviral response for hepatitis C genotype 1.[74][75][76] Adverse effects with treatment are common, with half of people getting flu like symptoms and a third experiencing emotional problems.[9] Treatment during the first six months is more effective than once hepatitis C has become chronic.[22] If someone develops a new infection and it has not cleared after eight to twelve weeks, 24 weeks of pegylated interferon is recommended.[22] In people with thalassemia, ribavirin appears to be useful but increases the need for transfusions.[77]

Sofosbuvir with ribavirin and interferon appears to be around 90% effective in those with genotype 1, 4, 5, or 6 disease.[78] Sofosbuvir with just ribavirin appears to be 70 to 95% effective in type 2 and 3 disease.[72][78] This benefit is somewhat offset by a greater rate of adverse effects.[72] Treatments that contain ledipasvir and sofosbuvir for genotype 1 has success rates of around 93 to 99% but is very expensive.[79] In genotype 6 infection, pegylated interferon and ribavirin is effective in 60 to 90% of cases.[80] There is some tentative data for simeprevir use in type 6 disease as well.[80]

Surgery

Cirrhosis due to hepatitis C is a common reason for liver transplantion[22] though the virus usually (80–90% of cases) recurs afterwards.[7][81] Infection of the graft leads to 10–30% of people developing cirrhosis within five years.[82] Treatment with pegylated interferon and ribavirin post transplant decreases the risk of recurrence to 70%.[83]

Alternative medicine

Several alternative therapies are claimed by their proponents to be helpful for hepatitis C including milk thistle, ginseng, and colloidal silver.[84] However, no alternative therapy has been shown to improve outcomes in hepatitis C, and no evidence exists that alternative therapies have any effect on the virus at all.[84][85][86]

Prognosis

Disability-adjusted life year for hepatitis C in 2004 per 100,000 inhabitants
  no data
  <10
  10–15
  15–20
  20–25
  25–30
  30–35
  35–40
  40–45
  45–50
  50–75
  75–100
  >100

The responses to treatment is measured by sustained viral response and vary by HCV C genotype. A sustained response occurs in about 40–50% in people with HCV genotype 1 given 48 weeks of treatment.[7] A sustained response is seen in 70–80% of people with HCV genotypes 2 and 3 with 24 weeks of treatment.[7] A sustained response occurs about 65% in those with genotype 4 after 48 weeks of treatment. The evidence for treatment in genotype 6 disease is sparse and what evidence there is supports 48 weeks of treatment at the same doses used for genotype 1 disease.[87] Successful treatment decreases the future risk of hepatocellular carcinoma by 75%.[88]

Epidemiology

Prevalence of hepatitis C worldwide in 1999

It is estimated that 150–200 million people, or ~3% of the world's population, are living with chronic hepatitis C.[2][3][4] About 3–4 million people are infected per year, and more than 350,000 people die yearly from hepatitis C-related diseases.[3] During 2010 it is estimated that 16,000 people died from acute infections while 196,000 deaths occurred from liver cancer secondary to the infection.[89] Rates have increased substantially in the 20th century due to a combination of intravenous drug abuse and reused but poorly sterilized medical equipment.[19]

Rates are high (>3.5% population infected) in Central and East Asia, North Africa and the Middle East, they are intermediate (1.5%-3.5%) in South and Southeast Asia, sub-Saharan Africa, Andean, Central and Southern Latin America, Caribbean, Oceania, Australasia and Central, Eastern and Western Europe; and they are low (<1.5%) in Asia Pacific, Tropical Latin America and North America.[4]

Among those chronically infected, the risk of cirrhosis after 20 years varies between studies but has been estimated at ~10–15% for men and ~1–5% for women. The reason for this difference is not known. Once cirrhosis is established, the rate of developing hepatocellular carcinoma is ~1–4% per year.[90] Rates of new infections have decreased in the Western world since the 1990s due to improved screening of blood before transfusion.[22]

In the United States, about 2% of people have hepatitis C,[9] with the number of new cases per year stabilized at 17,000 since 2007.[91] The number of deaths from hepatitis C has increased to 15,800 in 2008[92] and by 2007 had overtaken HIV/AIDS as a cause of death in the USA.[93] This mortality rate is expected to increase, as those infected by transfusion before HCV testing become apparent.[94] In Europe the percentage of people with chronic infections has been estimated to be between 0.13 and 3.26%.[95]

The total number of people with this infection is higher in some countries in Africa and Asia.[96] Countries with particularly high rates of infection include Egypt (22%), Pakistan (4.8%) and China (3.2%).[3] It is believed that the high prevalence in Egypt is linked to a now-discontinued mass-treatment campaign for schistosomiasis, using improperly sterilized glass syringes.[19]

History

In the mid-1970s, Harvey J. Alter, Chief of the Infectious Disease Section in the Department of Transfusion Medicine at the National Institutes of Health, and his research team demonstrated how most post-transfusion hepatitis cases were not due to hepatitis A or B viruses. Despite this discovery, international research efforts to identify the virus, initially called non-A, non-B hepatitis (NANBH), failed for the next decade. In 1987, Michael Houghton, Qui-Lim Choo, and George Kuo at Chiron Corporation, collaborating with Dr. D.W. Bradley at the Centers for Disease Control and Prevention, used a novel molecular cloning approach to identify the unknown organism and develop a diagnostic test.[97] In 1988, Alter confirmed the virus by verifying its presence in a panel of NANBH specimens. In April 1989, the discovery of HCV was published in two articles in the journal Science.[98][99] The discovery led to significant improvements in diagnosis and improved antiviral treatment.[97] In 2000, Drs. Alter and Houghton were honored with the Lasker Award for Clinical Medical Research for "pioneering work leading to the discovery of the virus that causes hepatitis C and the development of screening methods that reduced the risk of blood transfusion-associated hepatitis in the U.S. from 30% in 1970 to virtually zero in 2000."[100]

Chiron filed for several patents on the virus and its diagnosis.[101] A competing patent application by the CDC was dropped in 1990 after Chiron paid $1.9 million to the CDC and $337,500 to Bradley. In 1994, Bradley sued Chiron, seeking to invalidate the patent, have himself included as a coinventor, and receive damages and royalty income. He dropped the suit in 1998 after losing before an appeals court.[102]

Society and culture

World Hepatitis Day, held on July 28, is coordinated by the World Hepatitis Alliance.[103] The economic costs of hepatitis C are significant both to the individual and to society. In the United States the average lifetime cost of the disease was estimated at 33,407 USD in 2003[104] with the cost of a liver transplant as of 2011 costing approximately 200,000 USD.[105] In Canada the cost of a course of antiviral treatment is as high as 30,000 CAD in 2003,[106] while the United States costs are between 9,200 and 17,600 in 1998 USD.[104] In many areas of the world, people are unable to afford treatment with antivirals as they either lack insurance coverage or the insurance they have will not pay for antivirals.[107]

Research

As of 2011, there are about one hundred medications in development for hepatitis C.[105] These include vaccines to treat hepatitis, immunomodulators, and cyclophilin inhibitors, among others.[108] These potential new treatments have come about due to a better understanding of the hepatitis C virus.[109]

Animal models

One barrier to finding treatments for hepatitis C is the lack of a suitable animal model. Despite moderate success, current research highlights the need for pre-clinical testing in mammalian systems such as mouse, particularly for the development of vaccines in poorer communities. Currently, chimpanzees remain the available living system to study, yet their use has ethical concerns and regulatory restrictions. While scientists have made use of human cell culture systems such as hepatocytes, questions have been raised about their accuracy in reflecting the body's response to infection.[110]

One aspect of hepatitis research is to reproduce infections in mammalian models. A strategy is to introduce liver tissues from humans into mice, a technique known as xenotransplantation. This is done by generating chimeric mice, and exposing the mice HCV infection. This engineering process is known to create humanized mice, and provide opportunities to study hepatitis C within the 3D architectural design of the liver and evaluating antiviral compounds.[110] Alternatively, generating inbred mice with susceptibility to HCV would simplify the process of studying mouse models.

Special populations

Children and pregnancy

Compared with adults, infection in children is much less well understood. Worldwide the prevalence of hepatitis C virus infection in pregnant women and children has been estimated to 1–8% and 0.05–5% respectively.[111] The vertical transmission rate has been estimated to be 3–5% and there is a high rate of spontaneous clearance (25–50%) in the children. Higher rates have been reported for both vertical transmission (18%, 6–36% and 41%).[112][113] and prevalence in children (15%).[114]

In developed countries transmission around the time of birth is now the leading cause of HCV infection. In the absence of virus in the mother's blood transmission seems to be rare.[113] Factors associated with an increased rate of infection include membrane rupture of longer than 6 hours before delivery and procedures exposing the infant to maternal blood.[115] Cesarean sections are not recommended. Breast feeding is considered safe if the nipples are not damaged. Infection around the time of birth in one child does not increase the risk in a subsequent pregnancy. All genotypes appear to have the same risk of transmission.

HCV infection is frequently found in children who have previously been presumed to have non-A, non-B hepatitis and cryptogenic liver disease.[116] The presentation in childhood may be asymptomatic or with elevated liver function tests.[117] While infection is commonly asymptomatic both cirrhosis with liver failure and hepatocellular carcinoma may occur in childhood.

Immunosuppressed

The prevalence of hepatitis C in immunosuppressed hosts is higher than the normal population particularly in those with human immunodeficiency virus infection, recipients of organ transplants and those with hypogammaglobulinemia.[118] Infection in these hosts is associated with an unusually rapid progression to cirrhosis.

See also

References

  1. ^ a b Ryan KJ, Ray CG (editors), ed. (2004). Sherris Medical Microbiology (4th ed.). McGraw Hill. pp. 551–2. ISBN 0838585299. 
  2. ^ a b Gravitz L. (2011). "A smouldering public-health crisis". Nature 474 (7350): S2–4. doi:10.1038/474S2a. PMID 21666731. 
  3. ^ a b c d "Hepatitis C". World Health Organization (WHO). June 2011. Retrieved 2011-07-13. 
  4. ^ a b c Mohd Hanafiah, K; Groeger, J; Flaxman, AD; Wiersma, ST (April 2013). "Global epidemiology of hepatitis C virus infection: new estimates of age-specific antibody to HCV seroprevalence.". Hepatology (Baltimore, Md.) 57 (4): 1333–42. doi:10.1002/hep.26141. PMID 23172780. 
  5. ^ Houghton M (November 2009). "The long and winding road leading to the identification of the hepatitis C virus". Journal of Hepatology 51 (5): 939–48. doi:10.1016/j.jhep.2009.08.004. PMID 19781804. 
  6. ^ Shors, Teri (2011-11-08). Understanding viruses (2nd ed.). Burlington, MA: Jones & Bartlett Learning. p. 535. ISBN 9780763785536. 
  7. ^ a b c d e f g h i j k l Rosen, HR (2011-06-23). "Clinical practice. Chronic hepatitis C infection". The New England Journal of Medicine 364 (25): 2429–38. doi:10.1056/NEJMcp1006613. PMID 21696309. 
  8. ^ Maheshwari, A; Ray S; Thuluvath PJ (2008-07-26). "Acute hepatitis C". Lancet 372 (9635): 321–32. doi:10.1016/S0140-6736(08)61116-2. PMID 18657711. 
  9. ^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u Wilkins, T; Malcolm JK; Raina D; Schade RR (2010-06-01). "Hepatitis C: diagnosis and treatment". American family physician 81 (11): 1351–7. PMID 20521755. 
  10. ^ Bailey, Caitlin (Nov 2010). "Hepatic Failure: An Evidence-Based Approach In The Emergency Department". Emergency Medicine Practice 12 (4). 
  11. ^ a b c d e Chronic Hepatitis C Virus Advances in Treatment, Promise for the Future. Springer Verlag. 2011. p. 4. ISBN 9781461411918. 
  12. ^ a b c d Nelson, PK; Mathers BM; Cowie B; Hagan H; Des Jarlais D; Horyniak D; Degenhardt L (2011-08-13). "Global epidemiology of hepatitis B and hepatitis C in people who inject drugs: results of systematic reviews". Lancet 378 (9791): 571–83. doi:10.1016/S0140-6736(11)61097-0. PMC 3285467. PMID 21802134. 
  13. ^ a b c d Chronic Hepatitis C Virus Advances in Treatment, Promise for the Future. Springer Verlag. 2011. pp. 103–104. ISBN 9781461411918. 
  14. ^ a b c d e f g Ray, Stuart C.; Thomas, David L. (2009). "Chapter 154: Hepatitis C". In Mandell, Gerald L.; Bennett, John E.; Dolin, Raphael. Mandell, Douglas, and Bennett's principles and practice of infectious diseases (7th ed.). Philadelphia, PA: Churchill Livingstone. ISBN 978-0443068393. 
  15. ^ Forton, DM; Allsop, JM; Cox, IJ; Hamilton, G; Wesnes, K; Thomas, HC; Taylor-Robinson, SD (October 2005). "A review of cognitive impairment and cerebral metabolite abnormalities in patients with hepatitis C infection.". AIDS (London, England) 19 (Suppl 3): S53–63. doi:10.1097/01.aids.0000192071.72948.77. PMID 16251829. 
  16. ^ a b c Nicot, F (2004). "Chapter 19. Liver biopsy in modern medicine.". Occult hepatitis C virus infection: Where are we now?. ISBN 978-953-307-883-0. 
  17. ^ a b El-Zayadi, AR (2008-07-14). "Hepatic steatosis: a benign disease or a silent killer.". World journal of gastroenterology : WJG 14 (26): 4120–6. doi:10.3748/wjg.14.4120. PMID 18636654. 
  18. ^ Paradis, V; Bedossa, P (December 2008). "Definition and natural history of metabolic steatosis: histology and cellular aspects.". Diabetes & metabolism 34 (6 Pt 2): 638–42. doi:10.1016/S1262-3636(08)74598-1. PMID 19195624. 
  19. ^ a b c d e f g h i j Alter, MJ (2007-05-07). "Epidemiology of hepatitis C virus infection" (PDF). World journal of gastroenterology : WJG 13 (17): 2436–41. PMID 17552026. 
  20. ^ Mueller, S; Millonig G; Seitz HK (2009-07-28). "Alcoholic liver disease and hepatitis C: a frequently underestimated combination" (PDF). World journal of gastroenterology : WJG 15 (28): 3462–71. doi:10.3748/wjg.15.3462. PMC 2715970. PMID 19630099. 
  21. ^ Fattovich, G; Stroffolini, T; Zagni, I; Donato, F (November 2004). "Hepatocellular carcinoma in cirrhosis: incidence and risk factors.". Gastroenterology 127 (5 Suppl 1): S35–50. doi:10.1053/j.gastro.2004.09.014. PMID 15508101. 
  22. ^ a b c d e f Ozaras, R; Tahan, V (April 2009). "Acute hepatitis C: prevention and treatment". Expert review of anti-infective therapy 7 (3): 351–61. doi:10.1586/eri.09.8. PMID 19344247. 
  23. ^ Zaltron, S; Spinetti, A; Biasi, L; Baiguera, C; Castelli, F (2012). "Chronic HCV infection: epidemiological and clinical relevance.". BMC infectious diseases. 12 Suppl 2: S2. doi:10.1186/1471-2334-12-S2-S2. PMID 23173556. 
  24. ^ Franco Dammacco, and Domenico Sansonno (September 12, 2013). "Review Article: Therapy for Hepatitis C Virus–Related Cryoglobulinemic Vasculitis". N Engl J Med 369 (11): 1035–1045. doi:10.1056/NEJMra1208642. PMID 24024840. 
  25. ^ Iannuzzella, F; Vaglio, A; Garini, G (May 2010). "Management of hepatitis C virus-related mixed cryoglobulinemia". Am. J. Med. 123 (5): 400–8. doi:10.1016/j.amjmed.2009.09.038. PMID 20399313. 
  26. ^ Zignego, AL; Ferri, C; Pileri, SA et al. (January 2007). "Extrahepatic manifestations of Hepatitis C Virus infection: a general overview and guidelines for a clinical approach". Digestive and Liver Disease 39 (1): 2–17. doi:10.1016/j.dld.2006.06.008. PMID 16884964. 
  27. ^ Ko, HM; Hernandez-Prera, JC; Zhu, H; Dikman, SH; Sidhu, HK; Ward, SC; Thung, SN (2012). "Morphologic features of extrahepatic manifestations of hepatitis C virus infection.". Clinical & developmental immunology 2012: 740138. doi:10.1155/2012/740138. PMID 22919404. 
  28. ^ Louie, KS; Micallef JM; Pimenta JM; Forssen UM (January 2011). "Prevalence of thrombocytopenia among patients with chronic hepatitis C: a systematic review". Journal of viral hepatitis 18 (1): 1–7. doi:10.1111/j.1365-2893.2010.01366.x. PMID 20796208. 
  29. ^ Dammacco, F; Sansonno, D; Piccoli, C; Racanelli, V; D'Amore, FP; Lauletta, G (2000). "The lymphoid system in hepatitis C virus infection: autoimmunity, mixed cryoglobulinemia, and Overt B-cell malignancy.". Seminars in liver disease 20 (2): 143–57. doi:10.1055/s-2000-9613. PMID 10946420. 
  30. ^ Lee, MR; Shumack, S (November 2005). "Prurigo nodularis: a review". The Australasian journal of dermatology 46 (4): 211–18; quiz 219–20. doi:10.1111/j.1440-0960.2005.00187.x. PMID 16197418. 
  31. ^ Matsumori, A (2006). "Role of hepatitis C virus in cardiomyopathies.". Ernst Schering Research Foundation workshop (55): 99–120. PMID 16329660. 
  32. ^ Monaco, S; Ferrari, S; Gajofatto, A; Zanusso, G; Mariotto, S (2012). "HCV-related nervous system disorders.". Clinical & developmental immunology 2012: 236148. doi:10.1155/2012/236148. PMID 22899946. 
  33. ^ Xu, JH; Fu, JJ; Wang, XL; Zhu, JY; Ye, XH; Chen, SD (2013-07-14). "Hepatitis B or C viral infection and risk of pancreatic cancer: A meta-analysis of observational studies.". World journal of gastroenterology : WJG 19 (26): 4234–41. doi:10.3748/wjg.v19.i26.4234. PMID 23864789. 
  34. ^ Sugden, PB; Cameron, B; Bull, R; White, PA; Lloyd, AR (September 2012). "Occult infection with hepatitis C virus: friend or foe?". Immunology and cell biology 90 (8): 763–73. doi:10.1038/icb.2012.20. PMID 22546735. 
  35. ^ Carreño, V (2006-11-21). "Occult hepatitis C virus infection: a new form of hepatitis C.". World journal of gastroenterology : WJG 12 (43): 6922–5. PMID 17109511. 
  36. ^ a b Carreño García, V; Nebreda, JB; Aguilar, IC; Quiroga Estévez, JA (March 2011). "[Occult hepatitis C virus infection].". Enfermedades infecciosas y microbiologia clinica. 29 Suppl 3: 14–9. doi:10.1016/S0213-005X(11)70022-2. PMID 21458706. 
  37. ^ Pham, TN; Coffin, CS; Michalak, TI (April 2010). "Occult hepatitis C virus infection: what does it mean?". Liver international : official journal of the International Association for the Study of the Liver 30 (4): 502–11. doi:10.1111/j.1478-3231.2009.02193.x. PMID 20070513. 
  38. ^ Carreño, V; Bartolomé, J; Castillo, I; Quiroga, JA (2012-06-21). "New perspectives in occult hepatitis C virus infection.". World journal of gastroenterology : WJG 18 (23): 2887–94. doi:10.3748/wjg.v18.i23.2887. PMID 22736911. 
  39. ^ Carreño, V; Bartolomé, J; Castillo, I; Quiroga, JA (May–June 2008). "Occult hepatitis B virus and hepatitis C virus infections.". Reviews in medical virology 18 (3): 139–57. doi:10.1002/rmv.569. PMID 18265423. 
  40. ^ Scott, JD; Gretch, DR (2007-02-21). "Molecular diagnostics of hepatitis C virus infection: a systematic review.". JAMA: the Journal of the American Medical Association 297 (7): 724–32. doi:10.1001/jama.297.7.724. PMID 17312292. 
  41. ^ a b Robinson, JL (July 4, 2008). "Vertical transmission of the hepatitis C virus: Current knowledge and issues". Paediatr Child Health 13 (6): 529–534. PMC 2532905. 
  42. ^ Nakano, T; Lau, GM; Lau, GM et al. (December 2011). "An updated analysis of hepatitis C virus genotypes and subtypes based on the complete coding region". Liver Int. 32 (2): 339–45. doi:10.1111/j.1478-3231.2011.02684.x. PMID 22142261. 
  43. ^ a b Lerat, H; Hollinger, FB (2004-01-01). "Hepatitis C virus (HCV) occult infection or occult HCV RNA detection?". The Journal of infectious diseases 189 (1): 3–6. doi:10.1086/380203. PMID 14702146. 
  44. ^ Pockros, Paul (2011). Novel and Combination Therapies for Hepatitis C Virus, An Issue of Clinics in Liver Disease,. p. 47. ISBN 9781455771981. 
  45. ^ Zignego, AL; Giannini, C; Gragnani, L; Piluso, A; Fognani, E (2012-08-03). "Hepatitis C virus infection in the immunocompromised host: a complex scenario with variable clinical impact.". Journal of translational medicine 10: 158. doi:10.1186/1479-5876-10-158. PMID 22863056. 
  46. ^ Maheshwari, A; Thuluvath, PJ (February 2010). "Management of acute hepatitis C". Clinics in liver disease 14 (1): 169–76; x. doi:10.1016/j.cld.2009.11.007. PMID 20123448. 
  47. ^ a b c d e Pondé, RA (February 2011). "Hidden hazards of HCV transmission". Medical microbiology and immunology 200 (1): 7–11. doi:10.1007/s00430-010-0159-9. PMID 20461405. 
  48. ^ a b Xia, X; Luo J; Bai J; Yu R (October 2008). "Epidemiology of HCV infection among injection drug users in China: systematic review and meta-analysis". Public health 122 (10): 990–1003. doi:10.1016/j.puhe.2008.01.014. PMID 18486955. 
  49. ^ Imperial, JC (June 2010). "Chronic hepatitis C in the state prison system: insights into the problems and possible solutions". Expert review of gastroenterology & hepatology 4 (3): 355–64. doi:10.1586/egh.10.26. PMID 20528122. 
  50. ^ Vescio, MF; Longo B; Babudieri S; Starnini G; Carbonara S; Rezza G; Monarca R (April 2008). "Correlates of hepatitis C virus seropositivity in prison inmates: a meta-analysis". Journal of epidemiology and community health 62 (4): 305–13. doi:10.1136/jech.2006.051599. PMID 18339822. 
  51. ^ a b Marx, John (2010). Rosen's emergency medicine: concepts and clinical practice 7th edition. Philadelphia, PA: Mosby/Elsevier. p. 1154. ISBN 9780323054720. 
  52. ^ Day RA; Paul P; Williams B; et al. (November 2009). Brunner & Suddarth's textbook of Canadian medical-surgical nursing (Canadian 2nd ed.). Philadelphia, PA: Lippincott Williams & Wilkins. p. 1237. ISBN 9780781799898. 
  53. ^ "Highest Rates of Hepatitis C Virus Transmission Found in Egypt". Al Bawaaba. 2010-08-09. Retrieved 2010-08-27. 
  54. ^ a b c Tohme RA, Holmberg SD (June 2010). "Is sexual contact a major mode of hepatitis C virus transmission?". Hepatology 52 (4): 1497–505. doi:10.1002/hep.23808. PMID 20635398. 
  55. ^ "Hepatitis C Group Education Class". United States Department of Veteran Affairs. 
  56. ^ a b c d e f Jafari, S; Copes R; Baharlou S; Etminan M; Buxton J (November 2010). "Tattooing and the risk of transmission of hepatitis C: a systematic review and meta-analysis". International journal of infectious diseases : IJID : official publication of the International Society for Infectious Diseases 14 (11): e928–40. doi:10.1016/j.ijid.2010.03.019. PMID 20678951. 
  57. ^ "Hepatitis C". Centers for Disease Control and Prevention (CDC). Retrieved 2 January 2012. 
  58. ^ Lock G, Dirscherl M, Obermeier F et al. (September 2006). "Hepatitis C — contamination of toothbrushes: myth or reality?". J. Viral Hepat. 13 (9): 571–3. doi:10.1111/j.1365-2893.2006.00735.x. PMID 16907842. 
  59. ^ a b c "Hepatitis C FAQs for Health Professionals". Centers for Disease Control and Prevention (CDC). Retrieved 2 January 2012. 
  60. ^ Wong T, Lee SS (February 2006). "Hepatitis C: a review for primary care physicians". CMAJ 174 (5): 649–59. doi:10.1503/cmaj.1030034. PMC 1389829. PMID 16505462. 
  61. ^ a b Lam, NC; Gotsch, PB, Langan, RC (2010-11-15). "Caring for pregnant women and newborns with hepatitis B or C". American family physician 82 (10): 1225–9. PMID 21121533. 
  62. ^ Mast EE (2004). "Mother-to-infant hepatitis C virus transmission and breastfeeding". Advances in Experimental Medicine and Biology 554: 211–6. doi:10.1007/978-1-4757-4242-8_18. PMID 15384578. 
  63. ^ Shivkumar, S; Peeling, R; Jafari, Y; Joseph, L; Pant Pai, N (2012-10-16). "Accuracy of Rapid and Point-of-Care Screening Tests for Hepatitis C: A Systematic Review and Meta-analysis.". Annals of Internal Medicine 157 (8): 558–66. doi:10.7326/0003-4819-157-8-201210160-00006. PMID 23070489. 
  64. ^ Moyer, VA; on behalf of the U.S. Preventive Services Task, Force* (2013-06-25). "Screening for Hepatitis C Virus Infection in Adults: U.S. Preventive Services Task Force Recommendation Statement.". Annals of Internal Medicine 159 (5): 349–57. doi:10.7326/0003-4819-159-5-201309030-00672. PMID 23798026. 
  65. ^ Moyer, VA; U.S. Preventive Services Task, Force (2013-09-03). "Screening for hepatitis C virus infection in adults: U.S. Preventive Services Task Force recommendation statement.". Annals of internal medicine 159 (5): 349–57. doi:10.7326/0003-4819-159-5-201309030-00672. PMID 23798026. 
  66. ^ Senadhi, V (July 2011). "A paradigm shift in the outpatient approach to liver function tests". Southern Medical Journal 104 (7): 521–5. doi:10.1097/SMJ.0b013e31821e8ff5. PMID 21886053. 
  67. ^ Smith BD, Morgan RL, Beckett GA, et al. (August 2012). "Recommendations for the identification of chronic hepatitis C virus infection among persons born during 1945–1965". MMWR Recomm Rep 61 (RR-4): 1–32. PMID 22895429. 
  68. ^ Halliday, J; Klenerman P; Barnes E (May 2011). "Vaccination for hepatitis C virus: closing in on an evasive target" (PDF). Expert review of vaccines 10 (5): 659–72. doi:10.1586/erv.11.55. PMC 3112461. PMID 21604986. 
  69. ^ Hagan, H; Pouget, ER, Des Jarlais, DC (2011-07-01). "A systematic review and meta-analysis of interventions to prevent hepatitis C virus infection in people who inject drugs". The Journal of infectious diseases 204 (1): 74–83. doi:10.1093/infdis/jir196. PMC 3105033. PMID 21628661. 
  70. ^ Torresi, J; Johnson D; Wedemeyer H (June 2011). "Progress in the development of preventive and therapeutic vaccines for hepatitis C virus". Journal of hepatology 54 (6): 1273–85. doi:10.1016/j.jhep.2010.09.040. PMID 21236312. 
  71. ^ Ilyas, JA; Vierling, JM (August 2011). "An overview of emerging therapies for the treatment of chronic hepatitis C". Clinics in liver disease 15 (3): 515–36. doi:10.1016/j.cld.2011.05.002. PMID 21867934. 
  72. ^ a b c Liang, TJ; Ghany, MG (May 16, 2013). "Current and future therapies for hepatitis C virus infection.". The New England Journal of Medicine 368 (20): 1907–17. doi:10.1056/NEJMra1213651. PMID 23675659. 
  73. ^ Awad T, Thorlund K, Hauser G, Stimac D, Mabrouk M, Gluud C (April 2010). "Peginterferon alpha-2a is associated with higher sustained virological response than peginterferon alfa-2b in chronic hepatitis C: systematic review of randomized trials". Hepatology 51 (4): 1176–84. doi:10.1002/hep.23504. PMID 20187106. 
  74. ^ Foote BS, Spooner LM, Belliveau PP (September 2011). "Boceprevir: a protease inhibitor for the treatment of chronic hepatitis C". Annals of Pharmacotherapy 45 (9): 1085–93. doi:10.1345/aph.1P744. PMID 21828346. 
  75. ^ Smith LS, Nelson M, Naik S, Woten J (May 2011). "Telaprevir: an NS3/4A protease inhibitor for the treatment of chronic hepatitis C". Annals of Pharmacotherapy 45 (5): 639–48. doi:10.1345/aph.1P430. PMID 21558488. 
  76. ^ Ghany MG, Nelson DR, Strader DB, Thomas DL, Seeff LB (October 2011). "An update on treatment of genotype 1 chronic hepatitis C virus infection: 2011 practice guideline by the American Association for the Study of Liver Diseases". Hepatology 54 (4): 1433–44. doi:10.1002/hep.24641. PMC 3229841. PMID 21898493. 
  77. ^ Alavian SM, Tabatabaei SV (April 2010). "Treatment of chronic hepatitis C in polytransfused thalassaemic patients: a meta-analysis". J. Viral Hepat. 17 (4): 236–44. doi:10.1111/j.1365-2893.2009.01170.x. PMID 19638104. 
  78. ^ a b De Clercq, E (Nov 15, 2013). "Dancing with chemical formulae of antivirals: A panoramic view (Part 2).". Biochemical pharmacology 86 (10): 1397–410. doi:10.1016/j.bcp.2013.09.010. PMID 24070654. 
  79. ^ Hoofnagle, JH; Sherker, AH (Apr 17, 2014). "Therapy for hepatitis C--the costs of success.". The New England Journal of Medicine 370 (16): 1552–3. doi:10.1056/nejme1401508. PMID 24725236. 
  80. ^ a b Bunchorntavakul, C; Chavalitdhamrong, D; Tanwandee, T (Sep 27, 2013). "Hepatitis C genotype 6: A concise review and response-guided therapy proposal.". World journal of hepatology 5 (9): 496–504. doi:10.4254/wjh.v5.i9.496. PMID 24073301. 
  81. ^ Sanders, Mick (2011). Mosby's Paramedic Textbook. Jones & Bartlett Publishers. p. 839. ISBN 9780323072755. 
  82. ^ Ciria R, Pleguezuelo M, Khorsandi SE, et al. (May 2013). "Strategies to reduce hepatitis C virus recurrence after liver transplantation". World J Hepatol 5 (5): 237–50. doi:10.4254/wjh.v5.i5.237. PMC 3664282. PMID 23717735. 
  83. ^ Coilly A, Roche B, Samuel D (February 2013). "Current management and perspectives for HCV recurrence after liver transplantation". Liver Int. 33 Suppl 1: 56–62. doi:10.1111/liv.12062. PMID 23286847. 
  84. ^ a b Hepatitis C and CAM: What the Science Says. National Center for Complementary and Alternative Medicine (NCCAM). March 2011. (Retrieved 7 March 2011)
  85. ^ Liu, J; Manheimer E; Tsutani K; Gluud C (March 2003). "Medicinal herbs for hepatitis C virus infection: a Cochrane hepatobiliary systematic review of randomized trials". The American journal of gastroenterology 98 (3): 538–44. doi:10.1111/j.1572-0241.2003.07298.x. PMID 12650784. 
  86. ^ Rambaldi, A; Jacobs, BP; Gluud, C; (Hepato-Biliary Group)  (2007-10-17). "Milk thistle for alcoholic and/or hepatitis B or C virus liver diseases". Cochrane Database of Systematic Reviews (4): CD003620 (2nd rev.). doi:10.1002/14651858.CD003620.pub2. PMID 17943794.
  87. ^ Fung J, Lai CL, Hung I et al. (September 2008). "Chronic hepatitis C virus genotype 6 infection: response to pegylated interferon and ribavirin". The Journal of Infectious Diseases 198 (6): 808–12. doi:10.1086/591252. PMID 18657036. 
  88. ^ Morgan RL, Baack B, Smith BD, Yartel A, Pitasi M, Falck-Ytter Y (March 2013). "Eradication of Hepatitis C Virus Infection and the Development of Hepatocellular Carcinoma: A Meta-analysis of Observational Studies". Annals of Internal Medicine 158 (5 Pt 1): 329–37. doi:10.7326/0003-4819-158-5-201303050-00005. PMID 23460056. 
  89. ^ Lozano, R (2012-12-15). "Global and regional mortality from 235 causes of death for 20 age groups in 1990 and 2010: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2010.". Lancet 380 (9859): 2095–128. doi:10.1016/S0140-6736(12)61728-0. PMID 23245604. 
  90. ^ Yu ML; Chuang WL (March 2009). "Treatment of chronic hepatitis C in Asia: when East meets West". J. Gastroenterol. Hepatol. 24 (3): 336–45. doi:10.1111/j.1440-1746.2009.05789.x. PMID 19335784. 
  91. ^ Published data for 1982–2010. "Viral Hepatitis Statistics & Surveillance". Viral Hepatitis on the CDC web site. Centers for Disease Control and Prevention, Atlanta, GA. Retrieved 28 July 2013. 
  92. ^ Table 4.5. "Number and rate of deaths with hepatitis C listed as a cause of death, by demographic characteristic and year — United States, 2004–2008". Viral Hepatitis on the CDC web site. Centers for Disease Control and Prevention, Atlanta, GA. Retrieved 28 July 2013. 
  93. ^ "Hepatitis Death Rate Creeps past AIDS". New York Times. 27 February 2012. Retrieved 28 July 2013. 
  94. ^ Blatt, L. M.; Tong, M. (2004). Colacino, J. M.; Heinz, B. A., eds. Hepatitis prevention and treatment. Basel: Birkhäuser. p. 32. ISBN 9783764359560. 
  95. ^ Blachier M, Leleu H, Peck-Radosavljevic M, Valla DC, Roudot-Thoraval F (March 2013). "The burden of liver disease in Europe: a review of available epidemiological data". J. Hepatol. 58 (3): 593–608. doi:10.1016/j.jhep.2012.12.005. PMID 23419824. 
  96. ^ Holmberg, Scott. Brunette, Gary W.; Kozarsky, Phyllis E.; Magill, Alan J.; Shlim, David R.; Whatley, Amanda D., eds. CDC Health Information for International Travel 2012. New York: Oxford University Press. p. 231. ISBN 9780199769018. 
  97. ^ a b Boyer, JL (2001). Liver cirrhosis and its development: proceedings of the Falk Symposium 115. Springer. pp. 344. ISBN 9780792387602. 
  98. ^ Choo QL, Kuo G, Weiner AJ, Overby LR, Bradley DW, Houghton M (April 1989). "Isolation of a cDNA clone derived from a blood-borne non-A, non-B viral hepatitis genome". Science 244 (4902): 359–62. doi:10.1126/science.2523562. PMID 2523562. 
  99. ^ Kuo G, Choo QL, Alter HJ et al. (April 1989). "An assay for circulating antibodies to a major etiologic virus of human non-A, non-B hepatitis". Science 244 (4902): 362–4. doi:10.1126/science.2496467. PMID 2496467. 
  100. ^ 2000 Winners Albert Lasker Award for Clinical Medical Research at the Wayback Machine (archived February 25, 2008). Retrieved 20 February 2008.
  101. ^ EP patent 0318216, Houghton, M; Choo, Q-L & Kuo, G, "NANBV diagnostics", issued 1989-05-31, assigned to Chiron 
  102. ^ Wilken, Judge. "United States Court of Appeals for the Federal Circuit". United States Court of Appeals for the Federal Circuit. Archived from the original on 19 November 2009. Retrieved 11 January 2012. 
  103. ^ Eurosurveillance editorial team (2011-07-28). "World Hepatitis Day 2011". Eurosurveillance 16 (30). PMID 21813077. 
  104. ^ a b Wong, JB (2006). "Hepatitis C: cost of illness and considerations for the economic evaluation of antiviral therapies". PharmacoEconomics 24 (7): 661–72. doi:10.2165/00019053-200624070-00005. PMID 16802842. 
  105. ^ a b El Khoury, AC; Klimack, WK; Wallace, C; Razavi, H (1 December 2011). "Economic burden of hepatitis C-associated diseases in the United States". Journal of Viral Hepatitis 19 (3): 153–60. doi:10.1111/j.1365-2893.2011.01563.x. PMID 22329369. 
  106. ^ "Hepatitis C Prevention, Support and Research ProgramHealth Canada". Public Health Agency of Canada. Nov 2003. Archived from the original on 22 March 2011. Retrieved 10 January 2012. 
  107. ^ Thomas, Howard; Lemon, Stanley; Zuckerman, Arie, eds. (2008). Viral Hepatitis (3rd ed.). Oxford: John Wiley & Sons. p. 532. ISBN 9781405143882. 
  108. ^ Ahn, J; Flamm, SL (August 2011). "Hepatitis C therapy: other players in the game". Clinics in liver disease 15 (3): 641–56. doi:10.1016/j.cld.2011.05.008. PMID 21867942. 
  109. ^ Vermehren, J; Sarrazin, C (February 2011). "New HCV therapies on the horizon". Clinical microbiology and infection : the official publication of the European Society of Clinical Microbiology and Infectious Diseases 17 (2): 122–34. doi:10.1111/j.1469-0691.2010.03430.x. PMID 21087349. 
  110. ^ a b Sandmann, L; Ploss, A (2013-01-05). "Barriers of hepatitis C virus interspecies transmission.". Virology 435 (1): 70–80. doi:10.1016/j.virol.2012.09.044. PMID 23217617. 
  111. ^ Arshad M, El-Kamary SS, Jhaveri R (April 2011). "Hepatitis C virus infection during pregnancy and the newborn period—are they opportunities for treatment?". J. Viral Hepat. 18 (4): 229–36. doi:10.1111/j.1365-2893.2010.01413.x. PMID 21392169. 
  112. ^ Hunt CM, Carson KL, Sharara AI (May 1997). "Hepatitis C in pregnancy". Obstet Gynecol 89 (5 Pt 2): 883–90. PMID 9166361. 
  113. ^ a b Thomas SL, Newell ML, Peckham CS, Ades AE, Hall AJ (February 1998). "A review of hepatitis C virus (HCV) vertical transmission: risks of transmission to infants born to mothers with and without HCV viraemia or human immunodeficiency virus infection". Int J Epidemiol 27 (1): 108–17. doi:10.1093/ije/27.1.108. PMID 9563703. 
  114. ^ Fischler B (June 2007). "Hepatitis C virus infection". Semin Fetal Neonatal Med 12 (3): 168–73. doi:10.1016/j.siny.2007.01.008. PMID 17320495. 
  115. ^ Indolfi G, Resti M (May 2009). "Perinatal transmission of hepatitis C virus infection". J. Med. Virol. 81 (5): 836–43. doi:10.1002/jmv.21437. PMID 19319981. 
  116. ^ González-Peralta RP (November 1997). "Hepatitis C virus infection in pediatric patients". Clin Liver Dis 1 (3): 691–705, ix. doi:10.1016/s1089-3261(05)70329-9. PMID 15560066. 
  117. ^ Suskind DL, Rosenthal P (February 2004). "Chronic viral hepatitis". Adolesc Med Clin 15 (1): 145–58, x–xi. doi:10.1016/S154733680300010X. PMID 15272262. 
  118. ^ Einav S, Koziel MJ (June 2002). "Immunopathogenesis of hepatitis C virus in the immunosuppressed host". Transpl Infect Dis 4 (2): 85–92. doi:10.1034/j.1399-3062.2002.t01-2-02001.x. PMID 12220245. 

External links