هوگو چاوز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هوگو چاوز
پنجاه و سومین رئیس‌جمهور ونزوئلا
مشغول به کار
۲ فوریه ۱۹۹۹ – ۵ مارس ۲۰۱۳
پس از رافائل کالدرا
پیش از نیکلاس مادورو
اطلاعات شخصی
تولد هوگو رافائل چاوز فریاس
۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۵۴(۱۹۵۴-07-۲۸)
سابانتا، باریناس
مرگ ۵ مارس ۲۰۱۳ میلادی (۵۸ سال)
کاراکاس
ملیت  ونزوئلا
حزب سیاسی حزب چپگرای جنبش جمهوری پنجم
همسر نانسی کولمنارس (طلاق)
ماریسابل رودریگوئز (طلاق)
پیشه ، سیاستمدار
دین کلیسای کاتولیک
خدمت نظامی
وفاداری ارتش ونزوئلا
درجه Lieutenant Colonel (Venezuela).png سرهنگ دوم

هوگو رافائل چاوس فریاس (تلفظ اسپانیایی: [ˈuɣo rafaˈel ˈtʃaβes ˈfɾi.as]) (به اسپانیایی: Hugo Rafael Chávez Frías) (زاده ۲۸ ژوئیه ۱۹۵۴ - درگذشته ۵ مارس ۲۰۱۳) پنجاه و سومین رئیس جمهور ونزوئلا بود. چاوز به عنوان رهبر «انقلاب بولیواری» شناخته می‌شود و به خاطر سیاست‌های سوسیال دموکراتیک، ضدیتش با جهانی‌سازی نئولیبرالی و سیاست خارجی ایالات متحده، و حمایت از مواضع ایران و فلسطین مشهور بود. او موسس حزب چپگرای «جنبش جمهوری پنجم» بود و به دلیل ابتلا به سرطان در سال ۲۰۱۳ در سن ۵۸ سالگی درگذشت. هوگو چاوز در ۱۹۹۸ برای نخستین بار رئیس‌جمهور ونزوئلا گردید و در انتخابات ۲۰۰۲ و ۲۰۰۶ نیز دوبار به این سمت برگزیده شد. وی در انتخابات سال ۲۰۱۲ نیز برای بار چهارم به پیروزی رسید، ولی بیماری، او را برای ایراد سوگند ریاست جمهوری ناتوان کرده بود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

چاوز دومین فرزند از شش فرزند هوگو دو لوس ریس چاوز و النا فریزا دو چاوز بود که در ۲۸ ژوئیه ۱۹۵۴ در منطقهٔ روستایی سابانتا در ایالت باریناس به دنیا آمد. او در ۱۶ سالگی به ارتش ونزوئلا پیوست و توانست به درجه سرهنگ دومی برسد.[۱]

نام او برای نخستین بار در ۱۹۹۲ بر سر زبان‌ها افتاد؛ هنگامی که کودتایی نافرجام را بر ضد رهبر وقت، کارلوس آندرس پرز، به انجام رساند. او پیش از افتادن در زندان، در جلوی دوربین‌های تلویزیونی گفت که کودتایش «برای حالا» ناموفق بوده است. این سخن او هواداران بسیاری برایش در میان فقیران ونزوئلا پدید آورد، چرا که مردم فرودست در آن هنگام بر این باور بودند که دولت وقت فاسد است و به آن‌ها توجهی نمی‌کند.[۱]

چاوز پس از به زندان افتادن همرزمانش را به بر زمین گذاشتن سلاح ترغیب کرد

من از شما برای وفاداریتان، بهایتان، و پایمردی‌تان تشکر می‌کنم، و من، در برابر کشور و در برابر همه شما، مسئولیت این حرکت نظامی بولیواری را بر عهده می‌گیرم.[۱]

او در سال ۱۹۹۴ توسط رئیس‌جمهور وقت، رافائل کالدرا، مورد عفو قرار گرفت و پس از آن اقدام به راه‌اندازی کارزاری سیاسی کرد. کارزار سیاسی او باعث شد چهار سال بعد، در ۱۹۹۹، بتواند بانوی رقیب خود را شکست دهد و به ریاست‌جمهوری ونزوئلا برسد.

شکست در همه‌پرسی ونزوئلا[ویرایش]

در همه پرسی خبرساز سال ۲۰۰۷ هوگو چاوز برای افزایش اختیارات خود پیشنهاد تغییرات گسترده‌ای را در ده‌ها ماده از قانون اساسی ونزوئلا داده بود. در قانون اساسی جدید محدودیت تصدی مقام ریاست جمهوری، که در حال حاضر حداکثر دو دوره متوالی تعیین شده، برداشته می‌شد. از دیگر تغییرات مهم پیشنهادی هوگو چاوز، می‌توان به لغو استقلال بانک مرکزی ونزوئلا و قرار گرفتن آن تحت نظر رئیس جمهوری اشاره کرد.[۲]

نهایتاً در همه‌پرسی ۳ دسامبر ۲۰۰۷ میلادی، ۵۱٪ شرکت کنندگان در انتخابات به درخواست وی برای تغییر در قانون اساسی ونزوئلا رای مخالف دادند.[۳]

سیاست خارجی[ویرایش]

Chavez CASA127994.jpeg

هوگو چاوز در دوران ریاست جمهوری خود سیاست خارجی خود را برپایه دیپلماسی نفتی قرار داد.[۴] او در ۲۰۰۷ پیشنهادی ارائه کرد که مطابق با آن برخی از کشورهای آمریکای جنوبی و آمریکای لاتین این امکان را می‌یافتند که بهای ۴۰ درصد از نفت خریداری شده از ونزوئلا را برای ۲۵ سال، با سود تنها یک درصد، عقب بیندازند. منتقدان چاوز او را متهم می‌کنند از ثروت نفتی کشور برای گسترش نفوذ سیاسی خود و دولت کوبا در سراسر منطقه استفاده می‌کند.[۵] چاوز میلیاردها دلار از درآمدهای نفتی ونزوئلا را در کشورهای دیگر آمریکای لاتین سرمایه گذاری یا صرف کمک به بازپرداخت بدهی کشورهایی چون آرژانتین و برزیل کرد.[۶]

در نوامبر سال ۲۰۰۷ میلادی و در اجلاسی در شیلی، او در حضور نخست وزیر وقت اسپانیا، خوزه لوئیز زاپاته رو، و پادشاه اسپانیا، در سخنانی خوزه ماریو ازنار را فاشیست خطاب کرد.[۷] علی‌رغم تذکر زاپاته رو به چاوز، او بر سخنان خود اصرار ورزید که درنهایت پادشاه اسپانیا با گفتن جمله «چرا خفه نمی‌شی؟» به این سخنان واکنش نشان داد.[۸] چاوز اعلام کرد که این جمله را نشنیده‌است.[۹] در سال ۲۰۰۷ هوگوچاوز اعلام کرد که از دولت‌های اروپایی و آمریکا خواهد خواست گروه شورشی چپی فارک در کلمبیا را تروریست قلمداد نکنند. رئیس جمهور کلمبیا در واکنش به این موضوع اعلام کرد که اعضای فارک تروریست‌هایی هستند که برای براندازی دولتی که به شیوه‌ای دموکراتیک انتخاب شده، با قاچاق کوکائین هزینه عملیات خود را تامین می‌کنند، کودکان را بکار می‌گیرند و مین کار می‌گذارند.[۱۰]

او همچنین بر نزدیکی با افرادی چون فیدل کاسترو، محمود احمدی‌نژاد و ولادیمیر پوتین علاقه‌مند بود. وی در سال ۲۰۰۰ در طی سفر خود به ده کشور عضو اپیک با صدام حسین، رئیس جمهور وقت عراق، دیدار کرد.

سیاست اقتصادی[ویرایش]

در طول ریاست جمهوری چاوز در بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۴ رشد اقتصادی ونزوئلا به ۱٫۲٪ سقوط کرد.[۱۱] ولی با افزابش درآمدهای نفتی و پایان اعتصابات در صنعت نفت ونزوئلا رشد اقتصادی افزایش پیدا کرد و در سال ۲۰۰۴ به ۱۸٪ رسید.[۱۲] در سال ۲۰۰۷ صادرات نفت و گاز ۹۰٪ صادرات ونزوئلا را تشکیل می‌داد. در سال ۲۰۰۶ تجارت با ایالات متحده آمریکا ۵۳٪ کل تجارت ونزوئلا را تشکیل می‌داد.[۱۳] میزان تورم در سال ۲۰۰۸، ۳۱٫۴٪ بود.[۱۴] هوگو چاوز در سال ۲۰۰۷ اعلام کرد که ونزوئلا باید از بانک جهانی خارج شود.[۱۵] پس از ملی شدن یک پروژه نفتی در ونزوئلا، و خروج شرکت آمریکایی اکسون موبیل از این پروژه این شرکت بوسیله شکایت‌هایی در کشورهای انگلیس، هلند و آمریکا موفق به مسدود سازی ۱۲ میلیارد دلار از دارایی‌های شرکت نفت دولتی ونزوئلا شد.[۱۶]

رابطه با رسانه‌ها[ویرایش]

در سال ۲۰۰۵ چاوز شبکه تلویزیونی TeleSUR را برای رقابت با شبکه منطقه‌ای سی ان ان به نام CNN en Español راه اندازی کرد.[۱۷] در سال ۲۰۰۶ چاوز پروانه اجازه پخش امواج رادیویی شبکه تلویزیونی RCTV دومین شبکه تلویزیونی ونزوئلا را به اتهام حمایت از کودتا علیه دولت، تمدید نکرد.[۱۸] ویک شبکه تلویزیونی دولتی جایگزین آن شد.[۱۹] دهها هزار تن از مردم ونزوئلا در تظاهراتی این اقدام را محکوم کرد ه وآن را تلاشی برای خاموش کردن صدای مخالفان دانستند[۲۰]

مرگ[ویرایش]

نوشتار اصلی: مرگ و خاکسپاری هوگو چاوز

هوگو چاوز رئیس‌جمهور ونزوئلا دو سال با سرطان دست‌به‌گریبان بود و سرانجام ۵ مارس ۲۰۱۳ در ۵۸ سالگی درگذشت.[۲۱]

به دلیل مرگ وی قرار شد انتخاباتی زود هنگام در ونزوئلا ۳۰ روز پس از مرگ وی بر‌گزار شود.[۲۲]

پانویس[ویرایش]

  • ^ Universidad Católica Andrés Bello
  • ^ Munckton
  • ^ Ellner
  • ^ McCoy

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ Obituary: Hugo Chavez - socialist showman who transformed Venezuela. Reuters, 5 March 2013. 
  2. هوگو چاوز شکست در همه پرسی ونزوئلا را پذیرفت (رادیو فردا)
  3. هوگو چاوز در همه پرسی ونزوئلا شکست خورد (بی‌بی‌سی فارسی)
  4. "Using oil to spread revolution"وبگاه اکونومیست
  5. پیشنهاد چاوز برای تبادل نفت در برابر کالاوبگاه بی بی سی فارسی
  6. پول نفت در خدمت ونزوئلا و آمریکای لاتینوبگاه بی سی فارسی
  7. "Behind the King's Rebuke to Chávezوبگاه تایم
  8. Shut up, Spain king tells Chavez
  9. "Spanish king tells Venezuela's Chavez to 'Shut up'وبگاه بی بی سی
  10. چاوز: فارک تروریست نیست، وبگاه بی بی سی فارسی
  11. Country Briefings: Venezuela Factsheet"
  12. Venezuela: Mission Impossibleوبگاه اکونومیست
  13. Factsheet
  14. Forecast
  15. 'ونزوئلا از بانک جهانی خارج می‌شود'وبگاه بی بی سی فارسی
  16. هشدار چاوز درباره قطع فروش نفت به آمریکاوبگاه بی بی سی فارسی
  17. "Venezuela sets up 'CNN rival'"
  18. Chavez to shut down opposition TV
  19. Venezuela replaces opposition TV with state network
  20. تظاهرات مخالفان تعطیلی یک تلویزیون در ونزوئلاوبگاه بی بی سی فارسی
  21. هوگو چاوز درگذشت، بی‌بی‌سی قارسی
  22. "FOREIGN MINISTER: VP MADURO IS INTERIM PRESIDENT". Associated Press. Retrieved 6 March 2013. 
  • Wikipedia contributors, «Hugo Chávez,» Wikipedia, The Free Encyclopedia,(نسخه ۸ ژانویه ۲۰۰۶.).
    • از منابع زیر به صورت دست‌دوم استفاده شده‌است:
  • Universidad Católica Andrés Bello. «Cuadro de Presidentes Venezolanos». Retrieved Internet Archive, ۲۵ Nov ۲۰۰۴. (Spanish)
  • Munckton, Stuart, «Chavez steps up calls for socialism», ۲۰۰۵-۰۳-۱۳. Retrieved on ۲۰۰۶-۰۶-۰۴.
  • Ellner, Steve. «The 'Radical' Thesis on Globalization and the Case of Venezuela's Hugo Chavez» Latin American Perspectives, Vol. ۲۹، No. 6, Globalization and Globalism in Latin America and the Caribbean. (Nov. , ۲۰۰۲), pp. ۸۸-۹۳. Stable URL
  • McCoy, Jennifer & Trinkunas, Harold (۱۹۹۹). Observation of the ۱۹۹۸ Venezuelan Elections: A Report

پیوند به بیرون[ویرایش]