هومورسکها (دورژاک)
 |
|
| آیا مشکلی با شنیدن این پرونده دارید؟ راهنمای رسانه را ببینید. | |
هومورِسکها (به چکی: Humoresky) مجموعهٔ ۸ قطعه برای پیانو از ساختههای آنتونین دورژاک هستند که آنها را در تابستان سال ۱۸۹۴ نوشتهاست. از میان این ۸ قطعه-که مجموعهٔ آنها اپوس ۱۰۱ نامگذاری شدهاست-هومورسک شمارهٔ ۷ (سل بمل مینور) شناختهشدهترین و محبوبترین آنها است.[۱]
تاریخچه [ویرایش]
طی سالهای ۱۸۹۲ تا ۱۸۹۵ و زمانی که دورژاک سرپرستی کنسرواتوار ملی موسیقی آمریکا را عهدهدار بود، نُت تِمهایی که به ذهنش میرسید را در دفترچههایی یادداشت میکرد. او بعدا برای ساخت برخی از آثار مهمش مانند سمفونی شماره ۹، کوارتت زهی، کوینتت در می بمل ماژور و سوناتینا برای ویولن از این ایدههای مکتوب استفاده کرد اما بعضی از آنها بیاستفاده ماندند. در تابستان سال ۱۸۹۴ دورژاک به همراه خانوادهاش برای گذرندان تعطیلات به بوهم و شهر پرژیبرام رفتند. دورژاک طی زمان اقامتش در سرزمین مادری مجالی یافت تا با استفاده از تمهایی که بدون استفاده مانده بودند مجموعهای از چند قطعهٔ کوتاه برای پیانو بنویسد. او در ۱۹ جولای ۱۸۹۴ اولین هومورسک (سی ماژور) را اتود کرد که امروز در مجموعه قطعات اپوس ۱۰۱، هومورسک شمارهٔ ۶اُم است. کار نوشتن نُتها بهزودی و در ۲۷ آگوست ۱۸۹۴ پایان یافت، دورژاک آنها برای ناشر آلمانی Fritz Simrock فرستاد و بالاخره در پاییز ۱۸۹۴ منتشر شدند.
منابع [ویرایش]
- ↑ James Leonard. «Humoresque No. 7 for piano in G flat major, B. 187/7 (Op. 101/7)» (انگلیسی). وبگاه آلمیوزیک. بازبینیشده در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۲.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Humoresques (Dvořák)»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۲).
