هنرهای سنتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

هنرهای سنتی، هنرها و صنایع ظریفه‌ای هستند که در طول سده‌های متمادی با حفظ ریشه‌ها و سنت‌های خود رشد کرده مراحل شکل‌گیری خود را گذرانده یا می‌گذرانند. یکی از ویژگی‌های هنرهای سنتی جنبه رمزی و تمثیلی این هنرهاست. یک اثر هنری سنتی زیباست و این زیبایی در هنر سنتی ذاتی است. کاربردی بودن آثار منقول و غیرمنقول و حتی آثاری که در گروه هنرهای جاری در زمان قرار دارند مانند موسیقی و نمایش‌های سنتی، یکی از ویژگی‌های اصلی هنرهای سنتی است که سابقه‌ای طولانی در فرهنگ ایرانی دارد.هنرهای سنتی بسیار متنوع و مطابق با نیازهای روحی و روانی اقوام مختلف سرزمین ما پدید آمده‌اند. از این رو همانند آیینه‌ای منعکس کننده فرهنگ سنتی جامعه ایرانی بوده‌اند.نقوش، رنگ‌ها، آرایه‌ها، نواها، ریتم‌ها و دیگر عناصر سنتی دست به دست هم داده تا امروز مجموعه هنرهای اصیل ایرانی را از سرپنجه‌های اساتید هنرهای سنتی طلب کنیم. [۱]

شاخصه‌های اصلی[ویرایش]

می‌توان شاخص‌های اصلی یک اثر هنرهای سنتی ایران را در جملات زیر خلاصه کرد:

  • اثر جنبه هنری دارد و در آن سنت‌ها و فنون و روش‌های ویژه هنری وابزار و مواد خاص با کیفیت پذیرفته به کار می رود. داشتن جنبه هنری تفاوت و مرز بین ((هنرهای سنتی)) و ((صنایع دستی)) را مشخص می‌کند.
  • اثر از پشتوانه اعتقادی و بینشی واندیشه متعالی برخوردار است.
  • اثر ریشه در تاریخ دارد و حامل میراث فرهنگی و هنری است.
  • اثر کمک‌رسان به رشد و تعالی انسان است و به عنوان یک امر خیر ساخته و پرداخته می‌شود.
  • اثر یک محصول فرهنگی است و حامل پیام و محتوای پرارزش است.
  • اثر جزئ صنایع مستظرفه است.

دسته‌بندی هنرهای سنتی[ویرایش]

زربفت ابریشمی

هنرهای سنتی ایران را به ٦ دسته عمده تقسیم می‌کنند:

  • شعر و ادبیات
  • موسیقی
  • معماری و هنرهای وابسته
  • نمایش‌های سنتی و آیینی
  • نساجی سنتی مانند زری‌بافی یا زربفت و مخمل‌بافی
  • صنایع مستظرفه (که بجز ۵ دسته بالا همه آثار هنری را شامل می‌شود)

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]