همهپرسی استقلال سودان جنوبی
| همهپرسی استقلال سودان جنوبی از سودان | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ۱۹ دی ۱۳۸۹ تا ۲۵ دی ۱۳۸۹ | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
همهپرسی استقلال جنوب سودان از شمال آن کشور بخشی از توافقنامه جامع صلح بود که در تاریخ ۹ ژانویه ۲۰۰۵ میلادی بین جنبش آزادیبخش خلق سودان و حکومت مرکزی سودان به امضا رسید و به دومین جنگ داخلی سودان خاتمه داد. در این همهپرسی سودان جنوبی وارسته شد.
همهپرسی استقلال جنوب سودان از ۹ ژانویه تا ۱۶ ژانویه ۲۰۱۱ میلادی به مدت یک هفته، در منطقه خودمختار جنوب سودان برگزار شد. در تاریخ ۳۰ ژانویه ۲۰۱۱ میلادی، اولین نتیجه کامل همهپرسی استقلال جنوب سودان حاکی از آن بود که ۹۹.۵۷ درصد از مردم سودان جنوبی به جدایی از شمال رای دادهاند.[۱]
نتايج تعیین مالکیت منطقه مرزی نفتخیز آبیه از حساسترین موضوعات همهپرسی استقلال جنوب سودان از شمال بود.[۲] براساس آمار پیش از انتخابات، رسانههای بینالمللی پیشبینی میکردند که انتظار برود که اکثر مردم جنوب سودان به این همهپرسی برای استقلال کامل از سودان، رای مثبت دهند.[۳]
در نهایت با رای بیش از ۹۸ درصد، سودان پاره شد و کشور نو سودان جنوبی تشکیل گشت.
محتویات |
تاریخچه[ویرایش]
مناقشه میان شمال و جنوب از سال ۱۹۵۵ میلادی تا سال ۲۰۰۵ میلادی، منجر به دو جنگ داخلی و جانباختن دستکم ۲ میلیون نفر شدهاست.[۴] تفاوتهای شمال و جنوب سودان، این کشور را به دو بخش متمایز تبدیل کردهاست. منطقهای مرفهتر، با مذهب اسلام و زبان عربی در شمال و جمعیتی بیشتر مسیحی و یا از پیروان باورهای سنتی قبیلهای در جنوب[۵] و یکی از فقیرترین مناطق جنگزده جهان که به دلیل سالها نزاع، تبعیض و درگیریهای قبیلهای با دولت مرکزی سودان به ویرانی کشیده شدهاست.[۶]
جنوب سودان سرشار از منابع نفتی است. این منطقه ۵،۸ میلیون نفر جمعیت دارد که ۹۰ درصد اهالی آن زیر خط فقر زندگی میکنند.[۷]
تهدیدهای حکومت مرکزی سودان قبل از آغاز همهپرسی[ویرایش]
عمر البشیر، رئیس جمهور سودان گفتهبود که در صورت جدایی سودان جنوبی از بخش شمالی آن کشور، قانون اساسی سودان تغییر خواهد کرد و در قانون اساسی جدید زبان عربی تنها زبان، اسلام تنها دین و قوانین شریعت تنها قانون در سودان خواهد بود.[۸] وی همچنین هشدار داده بود که در صورتی که رهبران جنوب بخواهند «به زور»، مالکیت منطقه مرزی نفتخیز آبیه را از آن خود کنند، «جنگ در خواهد گرفت».[۹]
نتیجه[ویرایش]
پانویس[ویرایش]
- ↑ ۹۹ درصد از مردم در جنوب سودان به استقلال رای دادند، بیبیسی فارسی
- ↑ هشدار رهبر سودان درباره پیامدهای استقلال جنوب، بیبیسی فارسی
- ↑ Unabhängigkeits-Referendum im Süd-Sudan am Sonntag, euronews; Deutsche
- ↑ جنوب سودان برای جدایی آماده میشود، یورونیوز فارسی
- ↑ آمادگی جنوب سودان برای خداحافظی از خارطوم، بیبیسی فارسی
- ↑ تفاوتهای شمال و جنوب سودان به روایت آمار، بیبیسی فارسی
- ↑ جهان در انتظار تولد یک کشور جدید، دویچه وله فارسی
- ↑ اجرای قوانین اسلامی در شمال سودان بیبیسی فارسی
- ↑ هشدار رهبر سودان درباره پیامدهای استقلال جنوب، بیبیسی فارسی