هماهنگهای کروی
در ریاضیات، هماهنگهای کروی بخش زاویهای مجموعهای از جوابهای متعامد برای معادله لاپلاس هستند که در دستگاه مختصات کروی بیان شده است. هماهنگهای کروی کاربردهای نظری و عملی زیادی دارند، به ویژه در محاسبهٔ ترازهای الکترونی اتمها، نمایش میدانهای گرانشی، میدان مغناطیسی سیارات و تابش زمینه کیهانی. در گرافیک رایانهای سهبعدی، هماهنگهای کروی نقش خاصی را در مسائل گوناگونی بازی میکنند، مانند نورپردازی غیرمستقیم و تشخیص اشیای سهبعدی.
مقدمه [ویرایش]
معادله لاپلاس در مختصات کروی به شکل زیر است:
با تبدیل f(r,θ,φ)=R(r)Θ(θ)Φ(φ) ، بخش زاویهای معادلهٔ لاپلاس در شرط زیر صدق میکند:
با بهکاربردن روش جداسازی متغیرها به دو معادله دیفرانسیل زیر میرسیم:
برای هر m و l. بنابراین میتوان نشان داد که بخش زاویهای جواب، حاصلضرب توابع مثلثاتی و توابع وابسته لژاندر هستند:
که در آن
هماهنگ کروی درجهٔ
و مرتبهٔ m خوانده میشود و
تابع وابسته لژاندر است، N ثابت بهنجارش است و θ و φ به ترتیب زاویه با محور z (متمم عرض جغرافیایی) و زاویهٔ قطبی (طول جغرافیایی) هستند.
منابع [ویرایش]
- E.W. Hobson, The Theory of Spherical and Ellipsoidal Harmonics, (1955) Chelsea Pub. Co., ISBN 978-0-8284-0104-3.
پیوند به بیرون [ویرایش]
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ هماهنگهای کروی موجود است. |




![l(l+1)\sin ^2(\theta) + \frac{\sin(\theta)}{\Theta(\theta)} \frac{d}{d\theta} \left [ \sin(\theta) \frac{d\Theta}{d\theta} \right ] = m^2](http://upload.wikimedia.org/math/3/7/9/3796d3f03b873de57961d363b9f150ad.png)
