هسته مغناطیسی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
هستهٔ مغناطیسی یک مادهٔ مغناطیسی است که ثابت تراوایی خلأ بالایی دارد و برای مسیردهی و هدایت میدان مغناطیسی در وسایل الکتریکی، الکترومکانیکی و مغناطیسی، مانند آهنرباهای الکتریکی، ترانسفورماتورها، موتورهای الکتریکی و القاگرها استفاده میشود. هستهٔ مغناطیسی از فلزی فرومغناطیس مانند آهن یا فریت ساخته میشود. تراوایی بالا در این مواد، نسبت به هوای اطراف، باعث میشود خطوط میدان مغناطیسی در درون هسته متمرکز شوند. میدان مغناطیسی معمولا با پیچیدن یک سیمپیچ مفتولی حامل جریان به دور هسته ایجاد میشود. وجود هسته باعث افزایش چندینهزار برابری میدان مغناطیسی سیمپیچ نسبت به حالت بدون هسته میگردد.[۱]
جستارهای وابسته [ویرایش]
- چک (الکترونیک) (به انگلیسی: Choke (electronics))
- فریت (آهنربا)
- القاگر
- ترانسفورماتور
- فرومغناطیس
منابع [ویرایش]
- ↑ مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Magnetic core»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۱).
| این یک نوشتار خُرد پیرامون مهندسی برق است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |