هایپرکالمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هایپرکالمی

نوار قلب showing precordial leads in hyperkalemia.
آی‌سی‌دی-۱۰ E87.5
آی‌سی‌دی-۹ 276.7
دادگان بیماری‌ها 6242
مدلاین پلاس 001179
ای‌مدیسین emerg/261
سمپ D006947

منظور از هایپرکالمی افزایش سطح خونی یون پتاسیم در بدن است. میزان طبیعی پتاسیم خون معمولاً ۳.۵ تا ۵.۰ mmol/Lاست که افزایش آن را هایپرکالمی می خوانند.

متابولیسم پتاسیم در بدن[ویرایش]

پتاسیم (K+) اصولاً یک یون داخل سلولی است (۹۵% آن) لذا در پلاسمای خون نسبتاً در سطح پائینی قرار دارد (تا ۵.۰ mmol/L) ولی درون سلولها تجمع زیادی دارد (در حدود ۱۰۰ mmol/L). پتاسیم در ایجاد پتانسیل عمل سلولهای عصبی و قلبی بسیار مهم است همچنین در انتقال مواد از غشای سلول.

بهترین منابع غذایی پتاسیم؛ آرد سویا، لوبیا سفید، عدس، موز و اسفناج می‌باشد. ولی در بیشتر موادغذایی وجود دارد.

علل هایپرکالمی[ویرایش]

افزایش پتاسیم خون(هایپرکالمی) در اثر عواملی مانند نارسایی کلیوی، آسیب های ناشی از تصادفات (لیز شدید عضلات)، عفونت و همولیز اتفاق می افتد .علاوه بر این مصرف بعضی داروها همچون داروهای مدر نگهدارنده پتاسیم مانند تریامترن اچ و مهارکننده های آنزیم ACE نیز باعث افزایش سطح پتاسیم خون میشوند.

علائم هایپرکالمی[ویرایش]

علائم افزایش پتاسیم در خون شامل موارد زیر است: نامنظمی ضربان قلب و اختلالات نوار قلب (موج P کوتاه و T بلند)، کاهش هوشیاری، خستگی و ضعف عضلانی.

جستارهای وابسته[ویرایش]

اختلالات آب و الکترولیت

هیپوکالمی

منابع[ویرایش]

  • سیسیل مبانی طب داخلی. تهران ۲۰۰۴
  • قارونیاطلس الکتروکاردیوگرافی. تهران 1388