هانری بکرل
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| هانری بکرل | |
 |
|
| متولد | ۱۵ دسامبر ۱۸۵۲ پاریس ،  فرانسه |
|---|---|
| مرگ | ۲۵ اوت ۱۹۰۸ کرویزیک ، بریتانی فرانسه |
| ملیت | فرانسوی |
| رشته فعالیت | فیزیک، شیمی |
| دانشجویان دکتری وی | ماری کوری |
| دلیل شهرت | پرتوزایی |
| جوایز |  جایزه نوبل فیزیک (۱۹۰۳) |
| دین | کاتولیک رومی |
آنری آنتوان بکرل (۱۸۵۲-۱۹۰۸) فیزیکدان فرانسوی و یکی از کاشفان پدیده پرتوزایی بود.
آنری بکرل در پاریس و در خانوادهای اهل علم زاده شد. تحصیلات خود را در پلیتکنیک پاریس و مدرسه پلها و راهها (پونز-اِ-شوسه) بهپایان رساند . در ۱۸۹۲ به کرسی استادی در موزه ملی تاریخ طبیعی پاریس انتخاب شد . او سومین نفر از خانواده بکرل بود که به این سمت برگزیده میشد . در ۱۸۹۴ او مهندس ارشد وزارت راه و پل شد . در ۱۸۹۶ او در حالیکه مشغول بررسی خاصیت فسفرسانس در نمکهای اورانیوم بود ، پدیده پرتوزایی را کشف کرد.
در ۱۹۰۳ همراه ماری کوری و پیر کوری جایزه نوبل فیزیک را «بهخاطر خدمات برجستهای که با کشف پرتوزایی خودبخودی» انجام داده بود ، دریافت کرد.
«بکرل» ، واحد اندازهگیری پرتوزایی، بنام اوست. دو چاله در ماه و مریخ هم بهنام او نامگذاری شده است.
[ویرایش] منابع
