نیکیتا میخالکوف

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نیکیتا میخالکوف
Nikita Mikhalkov.jpg
زاده ۲۱ اکتبر ۱۹۴۵(۱۹۴۵-10-۲۱) ‏(۶۹ سال)
مسکو،
 اتحاد جماهیر شوروی
ملیت  روسیه
زمینه فعالیت کارگردان، بازیگر
سال‌های فعالیت ۱۹۶۴ - اکنون
صفحه در وب‌گاه IMDb

نیکیتا سرگیویچ میخالکوف (به روسی: Никита Сергеевич Михалков) (زاده ۲۱ اکتبر ۱۹۴۵ در مسکو) بازیگر و کارگردان برنده جایزه اسکار اهل شوروی و روسیه است.

زندگی[ویرایش]

نیکیتا میخالکوف در سال ۱۹۴۵ در مسکو و در خانواده‌ای هنرمند و شناخته‌شده زاده شد. پدربزرگش فرماندار منطقه یاروسلاو روسیه بود. پدرش سرگئی میخالکوف ترانه‌سرا و شاعری سرشناس و مادرش ناتالیا کونچالفسکی فرزند پیوتر کونچالفسکی بازیگر معروف روسی بود.

حرفه[ویرایش]

میخالکوف پس از فراگیری بازیگری تئاتر، در تئاتر واختانقف روسیه بازی کرد. او نخستین حضورش در سینما را با بازی در فیلم مسکو زیر گام‌های من در سال ۱۹۶۴ تجربه کرد. میخاکوف پس از آن با بازی در فیلم‌های دیگری مانند آشیانه کوچک (آندره کونچالفسکی) به هنرپیشه‌ای معروف تبدیل شد. او به دلیل علاقه به فیلمسازی، زیر نظر استادانی همچون میخاییل روم و آندره کونچالفسکی به یادگیری کارگردانی پرداخت. نخستین اثر او فیلم کوتاه «به زودی به خانه برمی‌گردم» (۱۹۶۸) بود. او تاکنون افزون بر کارگردانی حدود ۲۰ فیلم، در در بیش از ۲۰ فیلم نیز بازی کرده‌است.

فیلم‌شناسی[ویرایش]

کارگردان[ویرایش]

  • به زودی به خانه برمی‌گردم (فیلم کوتاه، ۱۹۶۸)
  • یک روز آرام پس از پایان جنگ (فیلم کوتاه، ۱۹۷۱)
  • خانه‌یی میان بیگانه‌ها (۱۹۷۴)
  • اسیر عشق (۱۹۷۶)
  • ابلوموف (۱۹۷۶)
  • قطعه ناتمام برای پیانوی کوکی (۱۹۷۷)
  • پنج شب (۱۹۷۹)
  • ارتباط‌های خانوادگی (۱۹۸۱)
  • بدون شاهد (۱۹۸۳)
  • چشمان سیاه (۱۹۸۷)
  • هیچ هکینگ (۱۹۹۰)
  • در نزدیکی بهشت (۱۹۹۲)
  • خاطرات چخوف (۱۹۹۳)
  • آنا (۱۹۹۳)
  • آفتاب‌سوخته (۱۹۹۴)
  • آرایشگر سیبری (۱۹۹۸)
  • دوازده (۲۰۰۷)
  • آفتاب‌سوخته ۲ (۲۰۱۰)

بازیگر[ویرایش]

  • مسکو زیر گام‌های من (گئورگی دانلیا، ۱۹۶۴)
  • آشیانه کوچک (آندره کونچالفسکی، ۱۹۶۵)
  • چادر قرمز (میخائیل کالاتزف، ۱۹۶۹)
  • پستچی (سرگئی سولونف، ۱۹۷۲)
  • خانه‌یی میان بیگانه‌ها (نیکیتا میخالکوف، ۱۹۷۴)
  • اسیر عشق (نیکیتا میخالکوف، ۱۹۷۶)
  • قطعه ناتمام برای پیانوی کوکی (نیکیتا میخالکوف، ۱۹۷۷)
  • اهل سیبری (آندره کونچالفسکی، ۱۹۷۸)
  • سگ شکاری باسکرویل (ایگور ماسکینوف، ۱۹۸۰)
  • تصویری از بازی‌های همسرم (ا. پانکراتف، ۱۹۸۲)
  • عاشق بی‌رحم (الدار ریازانف، ۱۹۸۴)
  • آفتاب‌سوخته (نیکیتا میخالکوف، ۱۹۹۴)
  • آرایشگر سیبری (نیکیتا میخالکوف، ۱۹۹۸)
  • مستشار دولتی (فیلیپ یانکووسکی، ۲۰۰۵)
  • ژمورکی (آلکسی بالابانوف، ۲۰۰۵)
  • عنصر نامطلوب (کرژیستف زانوسی، ۲۰۰۵)
  • دوازده (نیکیتا میخالکوف، ۲۰۰۷)

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ نیکیتا میخالکوف موجود است.