نیکوس کازانتزاکیس
نیکوس کازانتزاکیس (به یونانی: Νίκος Καζαντζάκης) نویسنده، شاعر، خبرنگار، مترجم و جهانگرد یونانی در تاریخ ۱۸ فوریه (۱۸۸۳ میلادی) در شهر هراکلیون در کرت زاده شد و در ۲۶ اکتبر (۱۹۵۷) در فرایبورگ آلمان درگذشت. او نویسندهای است که دغدغه جامعه بشری را داشته و عمیقأ به تحلیل آنها پرداختهاست.
محتویات |
زندگی [ویرایش]
نیکوس کازانتزاکیس ناظر جنگهای داخلی اسپانیا بود و به چین و ژاپن، مصر و بیتالمقدس، ایتالیا وانگلستان، اتریش و قبرس و فرانسه مسافرت کرد. آثارش به اکثر زبانها ترجمه شدهاست. ادیسه که دنباله شاهکار هومر است از سی و سه هزار و سیصد و سی و سه بیت هفدهسیلابی ترکیب شده و سرودن آن به مدت دهسال طول کشیدهاست. کتاب کوچک و صدصفحهای «سیر و سلوک» که در سال ۱۹۲۳ منتشر شد، اساس تفکرات فلسفی نویسندهاست، آنچنان که سی و دو سال بعد کازانتزاکیس مینویسد: کتاب سیر و سلوک مانند دانهای بود که رویِش دیگر آثارم را باعث شد و پس از آن هرچه نوشتم تفسیر و تصویری از آن بود. نیکوس کازانتزاکیس به تناوب تحت تأثیر جریانات مختلف و زمانهای متفاوت قرار گرفت که میتوان از مسیحیت، بودیسم، فلسفه فریدریش نیچه، هانری برگسن، هنری جیمس، آرتور شوپنهاور نام برد. وی به مارکسیسم - لنینیسم گرایش داشت ولی هیچگاه عضویت هیچ حزب کمونیستی را نپذیرفت. زوربای یونانی که فیلمی نیز به همین نام از روی آن ساخته شد، عنوان یکی دیگر از آثار جهانی او است. نیکوس کازانتزاکیس پس از اتمام دبیرستان به مدت چهارسال در دانشگاه آتن به تحصیل پرداخت و در سال ۱۹۰۶ میلادی به کسب درجه دکترا در رشته علوم قضائی موفق شد. در سالهای ۱۹۰۷ - ۱۹۰۹ میلادی در فرانسه به تحصیل علوم سیاسی پرداخت و در جلسات درس برگسن باعلاقمندی شرکت جست. در جنگ بالکان وارد ارتش یونان شد و علیه دشمن مبارزه کرد و پس از جنگ، شغل مدیریت کل را در وزارت اموراجتماعی پذیرفت و چندی نیز نماینده سازمان یونسکو در پاریس بود. در سال ۱۹۴۷ میلادی یونان را به مقصد آنتیب ترک کرد تا به فعالیتهای ادبی خود ادامه دهد.
پایان عمر [ویرایش]
با نوشتن کتابهای «مسیح بازمصلوب» یا «رنجهای یونانی»، کلیسای کاتولیک و ارتدکسها را به انتقاد گرفت. در سال ۱۹۵۴ میلادی کتاب «مسیح باز مصلوب» در لیست کتابهای ممنوعه قرار گرفت که این خود سبب معروفیت جهانی وی شد. در تاریخ ۲۸ ژوئن (۱۹۵۶) در وین جایزه بینالمللی صلح را دریافت کرد و پس از یک مسافرت کوتاه به چین، در اثر بیماری سرطان خون به بیمارستان «فرایبورگ» منتقل و در همانجا درگذشت. در ۳ نوامبر (۱۹۵۷) جنازه او را به یونان آوردند و تا مراسم خاکسپاری به سرد خانهای که مخصوص افراد گمنام است سپردند. نیکوس کازانتزاکیس در زادگاه خود به خاک سپرده شد. سنگ نبشته قبرش چنین است:
«نه آرزوئی دارم، نه میترسم. من آزادم»
با هم بخشی از کتاب مسیح بازمصلوب را می خوانیم:
سرانجام مانولیوس پرسید:
-پدر چگونه میتوان خدا را دوست داشت؟
-با دوست داشتن انسانها فرزندم.
-انسانها را چگونه میتوان دوست داشت؟
-با مبارزه برای کشاندنشان به راه راست.
-راه راست کدام است؟
-راهی که رو به بالا دارد.
آثار نیکوس کازانتزاکیس [ویرایش]
- سیر و سلوک/ ۱۹۲۳
- اودیسه/ ۱۹۳۸
- زوربای یونانی/ ۱۹۴۶
- قاتل برادر
- سودوم و گومورا
- مسیح بازمصلوب/ ۱۹۴۸
- آزادی یا مرگ یا کاپیتان میکالیس/ ۱۹۵۰
- آخرین وسوسه مسیح/ ۱۹۵۱
- مناظر سحرآمیز یونان
- فرانس فن آسیزی/ ۱۹۵۶ (در ایران با نام «سرگشته راه حق» ترجمه شده است).
- گزارش به خاک یونان/ ۱۹۶۱
ترجمهها [ویرایش]
کازانتزاکیس بسیاری از شاهکارهای ادبی و فلسفی را به زبان یونانی ترجمه و تفسیر کردهاست. آثار هومر، دانته و کتابهای «تولد تراژدی» و چنین گفت زرتشت نیچه، گفتگو با اکرمان و فاوست - جلد اول اثر گوته، همچنین آثار چارلز داروین، شکسپیر و گارسیا لورکا از جمله ترجمههای او هستند.
فیلمهای سینمایی [ویرایش]
- آنکه باید بمیرد (فرانسه/۱۹۵۷)، نام کتاب: رنجهای یونانی
- زوربای یونانی (آمریکا/۱۹۶۴)، با شرکت آنتونی کوئین
- آخرین وسوسه مسیح (آمریکا/۱۹۸۸)، کارگردان: مارتین اسکورسیسی
- برادر خورشید خواهر ماه ، ساخته شده از روی کتاب سرگشته راه حق(فرانسیس آسیزی)
منابع [ویرایش]
- Nikos Kazantzakis Museum (el, en, fr, de)
- http://de.wikipedia.org/wiki/Nikos_Kazantzakis
- Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus AG، ۲۰۰۵
- مقاله ماهنامه لوموند، هشتم اوت (هفدهم مرداد)، به نقل از مقدمه کتاب «مسیح باز مصلوب»، ترجمه: محمد قاضی
پیوند به بیرون [ویرایش]
| مجموعهای از گفتاوردهای مربوط به نیکوس کازانتزاکیس در ویکیگفتاورد موجود است. |
- همنشین بهار: نیکوس کازانتزاکیس، همسفر تاریخ و همدم اساطیر (بخش نخست) در یوتیوب
- نیکوس کازانتزاکیس، همسفر تاریخ و همدم اساطیر (بخش دوم) در یوتیوب
|
| این یک نوشتار خُرد پیرامون افراد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |