نیمتاج سلماسی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
نیمتاج سلماسی (نیمتاج خاکپور[نیازمند منبع]) (سده ۱۴ قمری) شاعر اجتماعی و وطنپرست دوران مشروطه در ایران بود. «کاوه» نام یکی از شعرهای مشهور اوست[۱].
نیمتاج دختر مسعود دیوان از نوادگان حاج وزیر سلماسی بود و در سده ۱۴ قمری در حومه سلماس در خانوادهای فرهنگدوست زاده شد. او تا دوره متوسطه تحصیلاتش را ادامه داد که در آن زمان تحصیلات بالایی بود. نیمتاج بر چند زبان نیز مسلط بود. در کشتار سلماس در جنگ جهانی اول خانوادهاش را از دست داد و خود از سلماس به رشت رفت[۱].
شعرهای نیم تاج سلماسی مضمون تند اجتماعی و انتقادی دارند و اغلب میهنپرستانه هستند[۱].
| ایرانیان که فر کیان آرزو کنند | باید نخست کاوه خود جستجو کنند | |
| … | ||
| ایوان پیشکسته مرمت نمیشود | صدبار اگر بهظاهر وی رنگ و رو کنند | |
| قانون خلقت است که باید شود ذلیل | هر ملتی که راحتی و عیش خو کنند |
[ویرایش] پانویس
[ویرایش] منابع
- فرخزاد، پوران. کارنمای زنان کارای ایران (از دیروز تا امروز). تهران: نشر قطره، ۱۳۸۱، ISBN 964-341-116-8.
