نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از نیروی هوایی ارتش آمریکا)
نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا به عنوان یک یگان مستقل از ارتش در ۲۶ ژوئیه ۱۹۴۷ و بر اساس تصمیم شورای امنیت ملی ایالات متحده آمریکا تأسیس شد. در سال ۱۹۴۹ نیز نیروی هوایی در کنار نیروهای دیگر زیر فرماندهی وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا قرار گرفت.
محتویات |
ساختار سازمانی [ویرایش]
نیروی هوایی آمریکا دارای ۱۰ مرکز فرماندهی به شرح ذیل است:
فرماندهی هوافضایی، فرماندهی پشتیبانی، فرماندهی سیستمهای نیروی هوایی، فرماندهی آموزش، فرماندهی ترابری، فرماندهی هوایی استراتژیک، فرماندهی هوایی آلاسکا، فرماندهی نیروی هوایی ذخیره، سرویس اطلاعات نیروی هوایی، فرماندهی آکادمی[۱]
فرمانده نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا از سوی رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا و با تایید مجلس سنای ایالات متحده آمریکا انتخاب میشود.
نگارخانه [ویرایش]
جستارهای وابسته [ویرایش]
- مرکز پزشکی ویلفورد هال
- آکادمی نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا
- نیروی هوایی یکم
- پایگاه نیروی هوایی لاکلند
- پایگاه نیروی هوایی رندالف
پیوند به بیرون [ویرایش]
منابع [ویرایش]
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا موجود است. |
- ↑ حسین حمیدی نیا، «ایالات متحده آمریکا»، (دفتر مطالعات سیاسی و بینالمللی، تهران، ۱۳۸۲)، چاپ اول
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
