نیاکان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

منظور از اجداد یا نیاکان، «والدین» یا «والدینِ نیاکان» است. (یعنی جد، جد بزرگ، جد بزرگ بزرگ، و به همین ترتیب)^[۱]

منظور از جد یا نیا، پدربزرگ به معنای «پدرِ پدر» یا «پدرِ مادر» است. همچنین «پدر پدر چندانکه بالا رود» نیز برای این واژه منظور می‌شود.^[۲]

[ویرایش] پیرامون واژه

از واژه‌های دیگری که با «جد» یا «نیا» هم‌معنی باشند می‌توان به «پدربزرگ»، «بابابزرگ»، «پدرکلان»، «پدرمهین» یا «نیاک» اشاره کرد. شکل جمع جد، اجداد و شکل جمع نیا، نیاکان است. جد یا اجداد وام‌واژه‌هایی با ریشهٔ عربی بوده و نیا یا نیاکان واژه‌های از ریشهٔ فارسی^{[نیازمند منبع]} هستند. واژهٔ نیا در اشعار شاعرانی چون فردوسی، ناصرخسرو، سوزنی، خاقانی و نظامی بارها آمده‌است.^[۳]

[ویرایش] پانویس

‎

[ویرایش] منابع

• دهخدا، علی‌اکبر، لغتنامهٔ دهخدا، تهران.