نگیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نگیا(عبری: נגיעה به معنی تماس) حکم هلاخا یهودی است که بر اساس آن تماس بدن زن و یا مرد بیگانه (به جز همسر، فرزندان و والدین یا خویشاوندان نزدیک) ممنوع گشته است. ممنوعیت نگیاه نخستین بار در سفر لاویان نوشته شده است: « از شما هیچ کس به احدی از اقربای خود به قصد کشف عورت نزدیکی ننماید، خداوند منم.- لاویان ۱۸:۶» و آمده است: « به همین طور با زنی به هگام جدائیش از حیض به خصوص کشف عورتش نزدیکی ننما- لاویان ۱۸:۱۹» قوانین مربوط به نگیا، به تفصیل در شولحان عاروخ آمده است. مردان و زنان بیگانه از دست دادن با هم نیز منع گشته‌اند.در بین دین‌پژوهان معاصر، موشه فینشتاین مجموعهٔ پرسش و پاسخ‌های مربوط به نگیا را که به صورت مجموعه‌ای از فتاوا جمع‌آوری کرده است.