نمک یددار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مقداری نمک یُد دار
نماد جهانی نمک ید دار. نمادهایی مانند این را روی بسته بندی نمک درج می‌کنند.

نمک یُددار نمک خوراکی است که به آن ید افزوده‌اند. از آنجا که کمبود عنصر ید در رژیم غذایی انسان موجب بیماری‌های گوناگون مانند غم‌باد (گواتر) می‌شود، معمولاً به نمک خوراکی تصفیه شده، یدات پتاسیم[۱] نیز اضافه می‌کنند تا مصرف‌کنندگان از آن بهره‌مند شوند و مقدار لازم روزانه را دریافت کنند. این محصول نمک یددار نامیده می‌شود. نمک‌های تصفیه شده یددار به دلیل خلوص بالا میزان ید را بهتر و به مدت بیشتر حفظ می‌کنند.[۲]

برای حفظ ید در نمک بددار، باید نمک را در مدت کمتر از یک سال مصرف کرد، آن را دور از نور و رطوبت، و در ظرف‌های در بستهٔ پلاستیکی، چوبی، سفالی و یا شیشه‌ای تیره نگهداری کرد. همچنین هنگام پخت غذا، بهتر است نمک در انتهای پخت اضافه شود تا ید آن تا حد امکان حفظ شود.[۳]

در ایران با توجه به بررسی‌های انجام شده در سطح کشور از نظر میزان ید موجود در آب و خاک و شیوع گواتر، ۴۰ میکروگرم به ازای هر گرم نمک (۴۰ ppm) اضافه می‌شود.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. «مقایسه نمک دریا و نمک تصفیه شده یددار». دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی استان مرکزی، زیرپورتال دفتر بهبود تغذیه جامعه. بازبینی‌شده در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۳. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ «چرا و چگونه نمک یددار مصرف کنیم؟ (pdf)». دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی خراسان رضوی. بازبینی‌شده در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۳. 
  3. «از فواید نمک یددار تصفیه شده تا مضرات نمک دریا». عصر ایران، ۱۶ فروردین ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۳.