فهرست دیپلمات‌های بریتانیا در ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نخستین و قدیمی ترین سابقه‌ای که از دیدار یک انگلیسی در دست است ماموریت «سر جفری دو لانگلی» (Geoffrey de Langley) است که در سال ۱۲۹۰ میلادی از طرف «ادوارد اول» پادشاه انگلستان به ایران فرستاده شد تا از ارغون پادشاه مغول علیه ترکان عثمانی کمک بخواند، ولی ماموریت او با ناکاکی مواجه شد

بخش نخست فهرست زیر نمایندگانی از سوی دولت بریتانیا را شامل می‌شود که عنوان وزیر مختار را به عهده داشتند

در دوران قاجاریه[ویرایش]

سفیران[ویرایش]

در سال ۱۳۲۳ شمسی (۱۹۴۵) میلادی نمایندگی بریتانیا تبدیل به سفارت شد.

  • سر ریدر بولارد (۱۹۴۳ تا ۱۹۴۶)
  • سر جان Le Rougetel (۱۹۴۶ تا ۱۹۵۰)
  • سر فرانسیس شپرد (۱۹۵۰ تا ۱۹۵۲)
  • به دلیل ملی شدن شرکت نفت ایران و انگلیس نماینده‌ای نداشت (۱۹۵۲ تا ۱۹۵۳)
  • سر فرانسیس شپرد (۱۹۵۲ تا ۱۹۵۴)
  • سر راجر استیونس (۱۹۵۴ تا ۱۹۵۸)
  • سر جفری هریسون (۱۹۵۸ تا ۱۹۶۳)
  • سر دنیس رایت (۱۹۶۳ تا ۱۹۷۱)
  • سر پیتر رامزباتهم (۱۰۷۱ تا ۱۹۷۴)
  • آنتونی پارسونز (۱۹۷۴ تا ۱۹۷۹)
  • سر جان گراهام (۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰)

بحران اشغال سفارت ایران در لندن[ویرایش]

در روز چهارشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۳۵۹ (۳۰ آوریل ۱۹۸۰) در پی حمله و اشغال سفارت ایران در لندن که توسط عده‌ای که خود را "گروه الشهید" آغاز شد و به اشغال شش روزهٔ سفارت ایران در لندن انجامید. دولت بریتیا نیز سفارت خویش را در تهران تعطیل نمود و سفارت سوئد را به عنوان حافظ منافع خویش در تهران تایین نمود

  • استفن بارت (۱۹۸۰ تا ۱۹۸۱)
  • نیکلاس جان برینگتون (۱۹۸۱ تا ۱۹۸۳)
  • در مه ۱۹۸۶ از پذیرش «حسین ملائک» به عنوان کاردار ایران در لندن امتناع کرد
  • پل اندرو رمزی (۱۹۸۸)
  • در ۱۹۸۹-۱۹۹۰ به دلیل اعلام فتوای قتل سلمان رشدی توسط آیت الله خمینی, دولت برتیانیا نماینده نداشت

[ویرایش]

  • دیوید رداوی (۱۹۹۰ تا ۱۹۹۳)
  • سر جفری راسل (۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷)
  • سر نیکلاس براون (۱۹۹۷ تا ۲۰۰۲)
  • سر ریچارد دالتون (۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶)
  • سر جفری آدامز (۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹)
  • سر سایمون گس (۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱)
  • دامینیک شیلکات (۲۰۱۱)

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]