نماد اسلام

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پرچم پاکستان
پرچم ترکیه از ۱۹۳۶

نمادهای اسلام نشانه‌ها و نمادهای دیداری هستند که ناگفتاری و نانوشتاری اند و برای بیان آشنایی با اسلام یا یک سنت ویژه در اسلام که احساس شادی، غم، هواخواهی (طرفداری) و دیگر را برای مخاطب فراخوان می‌کند و یا حتی برای نشان دادن باورها و اندیشه‌ها به‌کار می‌رود.

برخی نمادها چون سبز از گاه‌ها پیش و در بسیاری از جاها، با اسلام پیوند خورده‌اند. دیگر نمادها دارای درازا و گسترهٔ محدود و کراندار هستند.

هنر اسلامی بیش‌تر از اینگونه نمادها برای نمایش اندیشه‌های پیچیده بهره می‌برد (پیکرنگاری را ببینید). معماری اسلامی نیز اینگونه نمادها را برای آراستن ساختمان‌های دینی همچون مسجدها، خوانگاه‌ها، درگاه‌ها و دیگر به کار برده‌است.

هلال و ستاره[ویرایش]

هلال و ستاره نماد سنتی شهر قسطنطنیه (استانبول امروزی) بوده‌است که بعدها توسط ترکان عثمانی به کار گرفته می‌شود و پس از آن به یکی از نمادهای اسلام تبدیل می‌شود. این نماد در پرچم کشورهای اسلامی ترکیه و پاکستان نمایان است.

ویژگی های ظاهری ساختمان های دینی[ویرایش]

جهت یابی ساختمان های دینی در گذشته با خورشید.ماه.ستارگان یا سیارات در یک راستا قرار می گرفت واغلب نزدیک کوه ها غارها درخت ها یارودخانه های سرشناس ساخته می شد.شباهت ساختمان های دینی همه ادیان مفهوم((مرکزیت)) به عنوان فضایی مقدس است.این مرکز با دروازه ها چارچوب در بخش بیرونی ودرونی شناخته می شود.نور ورنگ نیز از ویژگی های متمایز این عمارت ها تلقی می شود که هرکدام از ساختمان های دینی براساس سنت های دینی وفرهنگی خود و همچنین خاستگاه ها وبنیادهای خود از رنگ نقاشی های دیواری اشکال اساطیری شیشه کاری منقوش انعکاس نور خورشید انعکاس نور ماه بهره می گیرند.[۱]

  1. رضا شاطریان-تحلیل معماری مساجد ایران-ص3