نقض قوانین حق تکثیر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نقض قوانین حق تکثیر (به انگلیسی: Copyright infringement) و یا نقض کپی رایت به طور کلی به استفاده بدون اجازه و مجوز از آثار تحت کپی رایت گفته می‌شود.

کنوانسیون جهانی کپی رایت در 6 سپتامبر 1952 میلادی در ژنو تصویب و در سال 1971 در پاریس مورد بازبینی قرار گرفت اجرای این کنوانسیون به عهده یونسکو قرار گرفته شد بر اساس ماده 1 این کنوانسیون، کشورهای عضو متعهد شده‌اند که حمایت موثر و مناسب را از حقوق پدیدآورندگان و سایر مالکین کپی‌رایت در زمینه های آثار ادبی، علمی و ورزشی از قیبل آثار سینمائی، نقاشی ، موسیقی و ... به عمل آورند.

با توجه به ماده 4 این کنوانسیون مدت حمایت برای آثار تحت حمایت این کنوانسیون کمتر از مدت عمر پدیدآورنده، و بیست و پنج سال بعد از فوت او نخواهد بود. همان‌طور که در بند 3 ماده 4 این کنوانسیون آمده است، مدت حمایت از آثار سینمائی و آثار عکاسی و آثار هنری کاربردی کمتر از دیگر آثار است و در هر حال این مدت نباید کمتر از ده سال می‌باشد. [۱]

نقض کپی رایت می‌تواند تحت قوانین کپی رایت یک جرم محسوب شود اگر این اقدام عالماً، عامداً و با علم کامل از این که نقض کپی رایت است، صورت گیرد. نقضی که عاملاً و عامداً نباشد نمی‌تواند مشمول مقررات جزائی باشد البته در این فرض عالمانه نبودن عمل نقض مانع از این نیست که صاحب حق تقاضای خسارت کند.

منابع[ویرایش]

  1. "The Anti-Counterfeiting Trade Agreement – Summary of Key Elements Under Discussion" (PDF). transparency paper. Swiss federation of Intellectual Property. November 2009. Retrieved 8 June 2010.