نقاط مبنا
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
نقاط مبنا یا علامت مرجع یا بنچ مارک (به انگلیسی: Bench Mark) علامت مرجع جهت تعیین ارتفاعات در روی زمین در علم نقشه برداری است. یک بنچ مارک با ارتفاع معین در سنگ، بتون، یا دیگر مواد بادوام کنده شده یا نصب میگردد و در تعیین ارتفاعات مورد استفاده قرار میگیرد.
نگارخانه [ویرایش]
-
یک بنچ مارک در آمریکا
-
-
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- فشارکی، پ. ، فرهنگ جغرافیا، انتشارات امیرکبیر، ۱۳۷۹
