نغمه‌های استاندارد جاز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

استاندارد در جاز به معنای نغمه‌ها و آهنگ‌های معروف و ماندگاری است که کمابیش همه می‌شناسند. مجموعه ثابت و تغییرناپذیری از استانداردها وجود ندارد ولی بسیاری از نغمه‌ها در هر فهرستی که از استانداردها بسازید حضور دارند. این نغمه‌ها لزوماً در اصل برای اجرای جاز نوشته نشده بوده‌اند و خیلی از آن‌ها در ابتدا در نمایش‌های موزیکال برادوی و فیلم‌های موزیکال دهه ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ هالیوود اجرا شدند.[۱] ایروینگ برلین، کول پورتر، جروم کرن، جرج گرشوین، ریچارد راجرز از معروف‌ترین سازندگان آهنگ‌هائی هستند که به استاندارد تبدیل شده‌اند.

بعضی از معروف‌ترین استانداردهای جاز عبارت‌اند از:

در سبک دیکسی‌لند

  • «When the saints go marching in» (وقتی قدیسان به صف وارد بهشت می‌شوند)
  • «Tiger rag»

در سبک سوینگ

  • «Take the A train» (با قطار آ بیا)
  • «It don't mean a thing if it ain't got that swing» (اگه سوینگ نداشته باشه مفت نمی‌ارزه)
  • «Caravan» (کاروان)

در سبک بی‌باپ

  • «Night in Tunisia» (شبی در تونس)
  • «Salt peanuts» (بادام زمینی نمکی)
  • «Round midnight» (حوالی نیمه شب)

در سبک متداول جاز نیمه دوم قرن بیستم

  • «Misty» (مه‌آلود)
  • «My favorite things» (چیزهای محبوب من)
  • «My funny Valentine» (ولنتاین مسخره من)
  • «Autumn leaves» (برگ‌های پائیزی)
  • «Summertime» (تابستان)

پانویس[ویرایش]

  1. «Standards»(انگلیسی)‎. وب‌گاه آل‌میوزیک. بازبینی‌شده در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۰.