نظریه فوران آتشفشان توبا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ابرآتشفشان توبا
Tobaeruption.png
بازسازی تصویری این آتشفشان از فاصلۀ ٨٠ کیلومتری بالای سطح زمین
مکان
مکان دریاچۀ توبا، سوماترا، اندونزی
زمین‌شناسی
آخرین فوران بین ٧٧٫٠٠٠ تا ٦٩٫٠٠٠ سال پیش

ابر آتشفشان توبا [۱] یک ابرآتشفشان است که فوران آن بین ٧٧٫٠٠٠ تا ٦٩٫٠٠٠ سال پیش در دریاچۀ توبا، سوماترا، اندونزی رخ داده است. این فوران به عنوان یکی از بزرگترین فوران های آتشفشانی بر روی کرۀ زمین شناخته می شود. نظریهٔ فوران آتشفشان توبا که به این فوران مربوط است عنوان می کند که این رخداد سیارۀ زمین را در یک زمستان آتشفشانی ٦ تا ١٠ ساله و احتمالاً یک دورۀ سرمای ١٫٠٠٠ ساله فرو برد. این تغییر دما باعث شد تا جمعیت انسان های کرۀ زمین به حدود ١٠٫٠٠٠ ویا حتی ١٠٠٠ جفت کاهش یابد و یک گلوگاه جمعیت در تکامل انسان ایجاد شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. توبا چهار بار در دورۀ کواترنری فوران نمود که این فوران شدیدترین و جدیدترین آنها بوده است. این مراجع را ببینید Chesner &amp others ١٩٩١, صفحه. ٢٠٠; Jones ٢٠٠٧, صفحه. ١٧٤; Oppenheimer ٢٠٠٢, صفحه. ١٥٩٣–١٥٩٤; Ninkovich &amp others ١٩٧٨; Global Volcanism Program.

پیوند به بیرون[ویرایش]