نظریه حوزهها
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
نظریه حوزهها شاخهای از ریاضیات محض است که به بررسی انواع خاصی از مجموعههای جزیی-مرتبشده (Poset) که به حوزهها معروفند میپردازد. در نتیجه، میتوان به نظریه دامنهها (حوزهها) به عنوان شاخهای از نظریه ترتیب نگاه کرد. نظریه دامنه، کاربردهای مهمی در علوم کامپیوتر که در آن، برای تعیین کردن دامنههای معنایی، مخصوصاً برای زبانهای برنامه نویسی تابعی، مورد استفاده قرار میگیرد، دارد. نظریه دامنه، به طور خیلی کلی، ایدههای شهودی تقریب و همگرایی را مدلبندی میکند و رابطه نزدیکی با توپولوژی دارد.
[ویرایش] منابع
- (انگلیسی پیدیاف) S. Abramsky, Domain theory (Handbook of Logic in Computer Science), Oxford University Press
