نظریه الگوریتمی بازیها
نظریهٔ الگوریتمی بازیها (به انگلیسی: Algorithmic Game Theory) یا نظریه محاسباتی بازیها (به انگلیسی: Computational Game Theory) یکی از گرایشهای جدید در علم رایانه است. این گرایش یکی از عنوانهای مشترک بین علم رایانه و اقتصاد است که به موارد مرتبط در زمینهٔ الگوریتم نظریه بازیها، سازوکارهای طراحی شبکه و طراحی مکانیسمها میپردازد. جان فون نویمان یکی از پایهگذاران نظریهٔ الگوریتیمی بازیها است. [۱]
معرفی [ویرایش]
نظریه بازیهای الگوریتمی از آخرین زمینههای پژوهشی است که در تعامل با اقتصاد، علوم کامپیوتر و ریاضیات است. در اوایل دهه ۱۹۹۰ و با ظهور اینترنت، این نظریه به واسطه گستردگی زمینههای جدید کاربردش مورد توجه قرار گرفتهاست. این حوزه مطالعات ریاضی بازیها کاملا متمرکز بر روشهای محاسباتی رایانهای و الگوریتمی است. این مطالعات بین رشتهای بسیار جذاب بوده و غالبا ترکیبی از متدولوژیها و تکنیکهایی از حوزههای بهینه سازی و الگوریتمها و نظریه بازیها است.[۱]
پیوند به بیرون [ویرایش]
- Truthful Mechanisms With Implicit Payment Computation
- Market Design for a P2P Backup System
- Matching In Networks with Bilateral Contracts
- Algorithmic Game Theory، A ThesisPresented to The Academic Faculty by Aranyak Mehta
- An Algorithmic Game Theory Primer Tim Roughgarden†
منابع [ویرایش]
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ غانمزاده، ناصر. «نظریهی الگوریتمی بازیها». http://www.businessofsoftware.ir/85/algorithmic-game-theory. کسب و کار نرمافزار آزاد، ۱۶ آبان ۱۳۸۶.
