نظریه اسید-باز برونستد-لوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نظریه اسید-باز برونستد-لوری(به انگلیسی: Brønsted–Lowry acid–base theory) یکی از نظریه های مهم در مبحث واکنش اسید و باز است که توسط دو دانشمند به نام های جوهانس برونستد و مارتین لوری و در سال ۱۹۲۳ ارائه شد.بر طبق این تئوری اسید ماده ای است که پروتون (H+) از دست می دهد و باز ماده ای است که پروتون می گیرد.به عنوان نمونه در واکنش اسید استیک و آب ،استیک اسید پروتون از دست داده و آب پروتون می گیرد پس استیک اسید ،اسید و آب به عنوان باز عمل می کند.[۱] [۲]

منابع[ویرایش]

  1. مورتیمر، چارلز. شیمی عمومی ۲. ج. دوم. تهران: نشر علوم دانشگاهی، ۱۳۸۳. شابک ‎۹۶۴۶۱۸۶۳۳۵. 
  2. Concise Encyclopedia of Chemistry. New York: McGraw-Hill, 2004. ISBN ‎0-07-143953-6.