نظریه فوران آتشفشان توبا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ابرآتشفشان توبا
Tobaeruption.png
بازسازی تصویری این آتشفشان از فاصلۀ ٨٠ کیلومتری بالای سطح زمین
مکان
مکان دریاچۀ توبا، سوماترا، اندونزی
زمین‌شناسی
آخرین فوران بین ۷۷٬۰۰۰ تا ۶۹٬۰۰۰ سال پیش

ابر آتشفشان توبا [۱] یک ابرآتشفشان است که فوران آن بین ۷۷٬۰۰۰ تا ۶۹٬۰۰۰ سال پیش در دریاچۀ توبا، سوماترا، اندونزی رخ داده است. این فوران به عنوان یکی از بزرگترین فوران های آتشفشانی بر روی کرۀ زمین شناخته می شود. نظریهٔ فوران آتشفشان توبا که به این فوران مربوط است عنوان می کند که این رخداد سیارۀ زمین را در یک زمستان آتشفشانی ۶ تا ۱۰ ساله و احتمالاً یک دورۀ سرمای ۱٬۰۰۰ ساله فرو برد. این تغییر دما باعث شد تا جمعیت انسان‌های کرۀ زمین به حدود ۱۰٬۰۰۰ ویا حتی ۱٬۰۰۰ جفت کاهش یابد و یک گلوگاه جمعیت در تکامل انسان ایجاد شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. توبا چهار بار در دورۀ کواترنری فوران نمود که این فوران شدیدترین و جدیدترین آنها بوده است. این مراجع را ببینید Chesner & others ۱۹۹۱, صفحه. ۲۰۰; Jones ۲۰۰۷, صفحه. ۱۷۴; Oppenheimer ۲۰۰۲, صفحه. ۱۵۹۳–۱۵۹۴; Ninkovich & others ۱۹۷۸; Global Volcanism Program.

پیوند به بیرون[ویرایش]