نظام‌نامه دارویی بین‌الملل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نظام نامه دارویی بین‌الملل (National Drug Code) یک سلسله قوانین شناسایی محصولات دارویی جهانی می‌باشد که توسط آمریکا به منظور حفظ سلامت دارویی جامعهٔ بشری بنیان گذاشته شده است . سیاهه برداری دارویی در سال ۱۹۷۲ به فهرست داروهای ثبت شده از جانب اداره مواد غذائی و داروئی ایالات متحده آمریکا نیاز داشت تا هر چه بهتر به شناسایی اقسام دارویی، شرکت‌های تولید کننده، تدارک بیننده‌ها، پخش کننده‌ها و... بپردازد .

قالب نظام نامه دارویی بین‌الملل[ویرایش]

قالب رمزهای نظام نامه (NDC) به صورتی منحصربه‌فرد و تخصصی برای این منظور طراحی شده است . این رمزها در ۱۰-رقم و ۳-بخش به فهرست محصولات دارویی در زیر گروه ۵۱۰ آمریکا در بخش‌های غذا، دارو و محصولات آرایشی اختصاص می‌یابند . این شماره‌ها مشخص کننده طبقه بندی کننده، فروشنده، محصول و اندازه غالب پکیج تجارتی دارو می‌باشند . قسمت اول برچسب، از طرف FDA اختصاص می بابد . قسمت دوم کد محصول می‌باشد که شامل میزان قدرت، مقدار استعمال دارو و فرمول دارویی برای تولید کننده‌های مخصوص می‌باشد . قسمت سوم، مشخص کنندهٔ اندازهٔ پکیج دارو می‌باشد . هر دو قسمت محصول و غالب از جانب کارخانهٔ تولیدی تعیین می‌شوند. طرح کلی NDC به یکی از صور پیشرو می‌باشد :

  • ۲-۴-۴
  • ۲-۳-۵
  • ۱-۴-۵

که هر کدام از صور فوق یک نوع بارکد منحصربه‌فرد خواهند داشت که بر اساس سیستم رمز خوان UPC-A یا EAN-۱۳ خواهد بود ( شماره‌های یادآوری کننده نظام نامه به علاوهٔ اعداد کنترل)

پیوندهای دیگر[ویرایش]

منابع[ویرایش]

National Drug Code. (2008, August 13). In Wikipedia, The Free Encyclopedia. Retrieved 11:51, August 20, 2008, from http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=National_Drug_Code&oldid=231723724