نظام‌نامه دارویی بین‌الملل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نظام نامه دارویی ملی (National Drug Code) یک سلسله قوانین شناسایی محصولات دارویی جهانی می‌باشد که توسط آمریکا به منظور شناسایی دارویی هایی که برای انسان ها استفاده می شوند (در مقابل داروهای دام پزشکی) بنیان گذاشته شده است . سیاهه برداری دارویی در سال ۱۹۷۲ به فهرست داروهای ثبت شده از جانب اداره مواد غذائی و داروئی ایالات متحده آمریکا نیاز داشت تا هر چه بهتر به شناسایی اقسام دارویی، شرکت‌های تولید کننده، تدارک بیننده‌ها، پخش کننده‌ها و... بپردازد .

قالب نظام نامه دارویی ملی[ویرایش]

قالب رمزهای نظام نامه (NDC) به صورتی منحصربه‌فرد و تخصصی برای این منظور طراحی شده است . این رمزها در ۱۰-رقم و ۳-بخش به فهرست محصولات دارویی در زیر گروه ۵۱۰ آمریکا در بخش‌های غذا، دارو و محصولات آرایشی اختصاص می‌یابند . این شماره‌ها مشخص کننده طبقه بندی کننده، فروشنده، محصول و اندازه غالب پکیج تجارتی دارو می‌باشند . قسمت اول برچسب، از طرف FDA اختصاص می بابد . قسمت دوم کد محصول می‌باشد که شامل میزان قدرت، مقدار استعمال دارو و فرمول دارویی برای تولید کننده‌های مخصوص می‌باشد . قسمت سوم، مشخص کنندهٔ اندازهٔ پکیج دارو می‌باشد . هر دو قسمت محصول و غالب از جانب کارخانهٔ تولیدی تعیین می‌شوند. طرح کلی NDC به یکی از صور پیشرو می‌باشد :

  • ۲-۴-۴
  • ۲-۳-۵
  • ۱-۴-۵

که هر کدام از صور فوق یک نوع بارکد منحصربه‌فرد خواهند داشت که بر اساس سیستم رمز خوان UPC-A یا EAN-۱۳ خواهد بود ( شماره‌های یادآوری کننده نظام نامه به علاوهٔ اعداد کنترل)

پیوندهای دیگر[ویرایش]

منابع[ویرایش]

National Drug Code. (2008, August 13). In Wikipedia, The Free Encyclopedia. Retrieved 11:51, August 20, 2008, from http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=National_Drug_Code&oldid=231723724