نشان‌های راهنمایی و رانندگی در ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نشان‌های راهنمایی و رانندگی در ایران به سه دسته تقسیم می‌شوند، دسته اول نشان‌های بازدارنده راهنمایی و رانندگی هستند، از این گروه تابلوها می‌توان به بوق زدن ممنوع، منطقه ایستادن ممنوع و توقف ممنوع اشاره کرد. دسته دوم تابلوهای هشدار دهنده یا اخطاری هستند، جاده باریک می‌شود، گذرگاه عابر پیاده و کارگران مشغول کار هستند از این دسته علائم هستند. دسته سوم به تابلوهای آگاهی دهنده یا اخباری معروف هستند. پایان منطقه محدوده سرعت، تونل و بیمارستان در این طبقه قرار دارند.

تابلوهای بازدارنده یا انتظامی[ویرایش]

نوشتار اصلی: نشان‌های بازدارنده راهنمایی و رانندگی


به تابلوها یا نشان‌های بازدارنده، تابلوهای انتظامی نیز می‌گویند. این علائم بیشتر به صورت دایره با نوار حاشیه قرمز رنگ هستند و نوع ممنوعیت را به وسیله علامت خاص نشان می‌دهند. از تابلوهای بازدارنده، تابلوی ایست به جهت اهمیت و دقت بیشتر رانندگان به صورت هشت ضلعی با زمینه کاملاً قرمز رنگ و با نوشته ایست یا STOP در نظر گرفته شده‌است. به لحاظ اهمیت تابلوی رعایت حق تقدم تنها راس یا سر این تابلو به سمت پایین می‌باشد.

پایان سبقت ممنوع
پایان سبقت ممنوع برای کامیون
توقف (پارک) ممنوع
توقف مطلقا" ممنوع
(پارک و ایستادن ممنوع)
پایان منطقه توقف ممنوع
توقف در روزهای فرد هفته ممنوع
توقف در روزهای زوج هفته ممنوع
فقط عبور به چپ مجاز است
فقط عبور به راست مجاز است
فقط عبور مستقیم مجاز است
عبور از سمت راست مجاز است
عبور از سمت چپ مجاز است
فقط گردش به چپ مجاز است
فقط گردش به راست مجاز است
فقط مستقیم و گردش به چپ مجاز است
فقط مستقیم و گردش به راست مجاز است
عبور از هر دو سمت مجاز است
جهت عبور در میدان
گردش به چپ و راست مجاز است
دور زدن مجاز است
فقط عبور دوچرخه مجاز است
فقط عبور پیاده مجاز است
فقط عبور اسب سوار مجاز است
عبور فقط با زنجیر چرخ
فقط عبور دوچرخه و پیاده مجاز است (مسیر غیر مشترک)
فقط عبور اتوبوس مجاز است
محدودیت عبور کامیون در مسیر مشخص
پیش انتخاب مسیر
نمایش مسیر بن‌بست و مسیر عبوری
خط ویژه عبور
عبور چرخ دستی ممنوع
عبور اتوبوس ممنوع
سوارکاری ممنوع
مسیر کامیون حامل کالای خطرناک
حداقل سرعت در خط عبور

نشان‌های هشداردهنده یا اخطاری راهنمایی و رانندگی[ویرایش]

نوشتار اصلی: نشان‌های هشداردهنده راهنمایی و رانندگی


این تابلوها بیشتر به شکل مثلث با نوارهای حاشیه قرمز رنگ و زمینه سفید رنگ هستند که یک راس آن به طرف بالا بوده و در داخل آن نوع خطر به وسیله علائمی خاص با رنگ مشکی نشان داده شده‌است.

پیچ به چپ
پیچ به راست
پیچ‌های پی در پی (نخستین پیچ به چپ)
پیچ‌های پی در پی (نخستین پیچ به راست)
شیب سرازیری ۱۲٪
شیب سربالایی ۱۲٪
پل متحرک
راه از چپ باریک می‌شود
راه از راست باریک می‌شود
خطر سقوط در آب
دست انداز
برآمدگی
شانه خطرناک
راه لغزنده
پرتاب سنگ
ریزش سنگ
جاده دو طرفه است
عبور عابر پیاده
گذرگاه عابر پیاده
عبور کودکان
عبور دوچرخه سوار
عبور حیوانات اهلی
عبور حیوانات وحشی
کارگران مشغول کارند
چراغ راهنما
تقاطع
تقاطع
تقاطع
تقاطع
تقاطع
تقاطع
جهت وزش باد شدید از چپ
ورود به راه اصلی از راست
ورود به راه اصلی از چپ
تقاطع فرعی و اصلی
میدان
ورود به راه اصلی از چپ
تقاطع راه آهن با راه بند
تقاطع راه آهن بدون راه بند
تقاطع مسیر قطار شهری
خطر
تراکم ترافیک
سربالایی
سرپایینی
پرواز هواپیما در ارتفاع کم

روکش جاده‌ای[ویرایش]

Zeichen 299 - Grenzmarkierung für Halt- und Parkverbote, StVO 1992.svg

روکش‌های جاده استفاده از خطوط و علائم فیزیکی خاص است که بر روی جاده‌ها نصب می‌گردد. زیگزاگ توقف ممنوع از این نوع است.

تابلوهای مختلف علائم رانندگی در ایران

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • آموزش جامع قوانین و مقررات راهنمایی و رانندگی، ویژه متقاضیان شرکت در آزمون گواهینامه رانندگی، بخش هشتم، راه و علائم راهنمایی و رانندگی، معاونت راهنمایی و رانندگی نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران، تهیه کننده و صاحب امتیاز: بنیاد تعاون ناجا، چاپ دوم آبان ۱۳۸۵ناشر: معاونت تبلیغات و روابط عمومی ساعس ناجا شابک: ۳-۱۳-۸۶۴۲-۹۶۴