ستیز عرب‌ها و اسرائیل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جنگ عرب‌ها و اسرائیل
Arab Israeli Conflict 6.png
عرب‌ها و اسرائیل
زمان ۱۹۴۸ - ۱۹۵۶ - ۱۹۶۷ - ۱۹۷۳ - ۲۰۰۶
مکان خاورمیانه
نتیجه جز در یک مورد موفقیت جزئی عرب‌ها در بقیه موارد از اسرائیل شکست خوردند.
جنگندگان
Flag of Israel.svg اسرائیل عرب‌ها

کشورهای عربی و در رأس آنها سوریه و مصر به طور رسمی ۴ بار در سالهای ۱۹۴۸، ۱۹۵۶، ۱۹۶۷ و ۱۹۷۳ با اسرائیل وارد جنگ شدند و جز در یک مورد که موفقیت جزئی داشتند در بقیه موارد شکست خوردند.

جنگ ۱۹۴۸ (جنگ استقلال)[ویرایش]

نوشتار اصلی: جنگ ۱۹۴۸

در سال ۱۹۴۸ قیومیت بریتانیا بر فلسطین در روز ۱۴ مه پایان یافت و در همان روز کشور اسرائیل رسما اعلام موجودیت کرد. درست فردای آن روز، ارتش‌های کشورهای عربی و گروه زیادی از چریکهای داوطلب عرب به محدوده کشور تاره تاسیس اسرائیل از چند جبهه حمله بردند و جنگ استقلال اسرائیل از ماه مه ۱۹۴۸ تا ژوئیه ۱۹۴۹ به طول انجامید که نهایتا به شکست اعراب منتهی شد.

جنگ ۱۹۵۶ (کانال سوئز)[ویرایش]

نوشتار اصلی: جنگ ۱۹۵۶


پس از روی کار آمدن جمال عبدالناصر و اعلام ملی شدن کانال سوئز و بستن آن توسط دولت مصر در سال ۱۹۵۶ میلادی، کشور اسرائیل که مدعی بود حق عبور بی ضرر آن به آبهای آزاد خدشه دار شده، برای باز گشایی کانال سوئز اقدام نمود. [نیازمند منبع]

مجمع عمومی سازمان ملل ضمن اینکه این تهاجم یک جانبه به مصر را محکوم کرد و خواهان آتش بس فوری شد، اگر چه انگلیس و فرانسه آن را وتو کردند اما نهایتا کانال سوئز برای مصر ملی اعلام شد.

جنگ ۱۹۶۷ (جنگ ۶ روزه)[ویرایش]

نوشتار اصلی: جنگ شش روزه

در سال ۱۹۶۷ میلادی ارتش اسرائیل در پی تحریکات کشورهای عربی، طی ۶ روز صحرای سینا، کرانه باختری رود اردن، نوار غزه، ارتفاعات جولان(بلندی‌های گولان) و شهر قنیطره را به اشغال در آورد و بر تمام اورشلیم مسلط گردید. در پایان٬ اراضی تحت اداره اسرائیل به بیش از ۳ برابر افزایش پیدا کرد.

با این جنگ حدود ۱ میلیون نفر [نیازمند منبع] دیگر از اعراب مناطق اشغال شده توسط اسرائیل آواره شدند و کشور اسرائیل با تسلط بر بلندی‌های جولان سوریه به ۵۵ کیلومتری دمشق نزدیک شد.

قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت در پایان جنگ اسرائیل را ملزم به تخلیه این مناطق اشغال شده توسط اسرائیل کرد، اما این قطعنامه تاکنون به مرحله اجرا درنیامده‌است.

جنگ ۱۹۷۳ (اصطکاک یا یوم کیپور)[ویرایش]

نوشتار اصلی: جنگ یوم کیپور


کشورهای عربی پس از شکست‌های پیاپی و خدشه دار شدن غرور ملی آنها توسط ارتش اسرائیل، در یک تبانی مخفیانه تصمیم به جبران شکست‌های قبلی گرفتند و در یک عملیات غافلگیرانه در سال ۱۹۷۳ اقدام به حمله به استحکامات خط بارلو واقع در جنب کانال سوئز و ارتفاعات جولان کردند. در هنگام انعقاد قرارداد آتش‌بس نیروهای مصری قسمت‌های شمالی ساحل شرقی کانال سوئز را به کنترل خود درآورده بودند اما ارتش اسرائیل از کانال سوئز گذشته و در خاک مصر در غرب کانال سوئز پیشروی کرده بود. در جبهه سوریه هم قسمت‌های دیگری از ارتفاعات جولان را هم به تصرف اسرائیل درآورد.

جنگ اسرائیل و لبنان (۲۰۰۶)[ویرایش]

نوشتار اصلی: جنگ اسرائیل و لبنان (۲۰۰۶)

جنگ اسرائیل و لبنان، در لبنان معروف به جنگ ژوئیه [۱] و در اسرائیل معروف به جنگ دوم لبنان [۲]، نام مجموعه درگیری‌هایی است که از تاریخ ۱۲ ژوئیه سال ۲۰۰۶ بین ارتش اسرائیل و حزب‌الله لبنان به وقوع پیوست و دامنه آن شمال اسرائیل و سراسر لبنان را دربرگرفت و با قطعنامه ۱۷۰۱ شورای امنیت سازمان ملل در تاریخ ۱۴ آگوست ۲۰۰۶ پایان یافت، به طوری که مرزی در این جنگ تغییر نکرد، و درباره پیروزی در این جنگ هم اختلاف نظرهایی بوجود آمد به طوری که یا هرکدام خود را پیروز می‌خوانند یا دیگری را شکست خورده معرفی می‌کنند.

منابع[ویرایش]

  • حسن واعظی. نبرد نابرابر (روند ظهور و سقوط رژیم صهیونیستی). تهران: انتشارات سروش، ۱۳۷۹. شابک ‎۳-۵۴۲-۴۳۵-۹۶۴. 
  • یان بلک، بنی موریس. جنگ های نهایی اسرائیل، تاریخ ناگفته جنگ های اسرائیل. ترجمهٔ جمشبد زنگنه. چاپ اول. تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی، ۱۳۷۲. 
  • دکتر قاضی اسمائیل ربابه. استراتژی اسرائیل. ترجمهٔ محمد رضا فاطمی. نشر سفید، ۶۸. 
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ستیز عرب‌ها و اسرائیل موجود است.