نرسی (نوه یزدگرد سوم)
| یزدگرد سوم | |
|---|---|
| شاهنشاه ایران | |
| دوران | ۶۷۷ میلادی - نامشخص |
| پیش از | نامشخص |
| پس از | پیروز سوم |
| دودمان | ساسانی |
| پدر | پیروز سوم |
| دین | زردشتی |
نرسه پسر پیروز سوم پادشاه ساسانی در تبعید بود که پس از مرگ پدرش به سال ۶۷۹ میلادی در چین شاه خوانده شد. وی در یکی از پادگانهای امپراطوری تانگ سردار ارتش بود.
محتویات |
پیشینه [ویرایش]
یزدگرد سوم سی و پنجمین ساسانی بود. با مرگ او در سال ۶۵۲ میلادی، سلسلهٔ ساسانی پس از ۴۱۶ سال، در ایران منقرض گردید. مسعودی فرزندان یزدگرد سوم را چنین می شمارد، دو پسر بنامهای بهرام (وهرام) و پیروز، و سه دختر به نامهای ادرگ و شهربانو و مرد آوند. شهربانو بنابر روایات شیعیان، به عقد حسین بن علی، نوهٔ پیامبر اسلام درآمد.[۱]
بازماندگان یزدگرد سوم در چین [ویرایش]
پیروز سوم به خواست پدرش یزدگرد سوم، برای جلب کمک نظامی تایزونگ امپراتور، به چین رفت اما تایزونگ پیش از رسیدن پیروز به چانگ آن درگذشته بود و پسرش گائوزونگ امپراتور تازه و سومین رئیس کشورچین از دودمان تانگ به پیروز مقام درباری داد و احترام بسیار کرد و در سال ۶۶۲ میلادی او را با یکی از ژنرالهای خود به نام «پی شینگ جیان» با لشکری کامل روانه ایران کرد.
نام نرسه در منابع چینی به صورت 泥涅师 با تلفظ (Nah-shieh) آمدهاست. بازماندگان ساسانیان در چین از سوی امپراطور سلسلهٔ تانگ به عنوان شاه ایران به رسمیت شناخته میشدند. آثاری از ایشان خصوصاً در نواحی غربی چین باز ماندهاست. نرسی یا نرسه، جزئیات تلاشهای پدرش و مهاجرت پارسیان درباری به چین و زندگی در این کشور را در کتابی شرح داده است. به نوشتهٔ وی، دولت تازیان پس از آگاه شدن از توسل شاهزاده پیروز به دربار چین، هیأتی را به ریاست یکی از معاریف عرب به «چانگ آن» فرستاد و این هیأت موفق شد که امپراتور گائوزونگ را بی طرف سازد و نظر وی را نسبت به کمک به بازماندگان یزدگرد سوم تغییر پیدا کرد. مخصوصا که بعداٌ این امپراتور دچار سکته مغزی شد و امور به دست زنش «وو زتیان» و جانشینانش «ژونگ زونگ» و «روی زونگ» افتاد که قصد جنگ نداشتند. نارسیا نوشته است که دربار چین حتی به آن هیأت اسلامی اجازه تأسیس یک مسجد داد و به موازات آن با پناهندگی ایرانیان نیز در چین موافقت کرد، به این شرط که به لباس چینی درآیند و رسوم محلی چین را رعایت کنند و چین را به صورت پایگاهی برای احیاء استقلال وطن درنیاورند که پای چین به یک جنگ ناخواسته کشانیده شود.
| پادشاه پیشین: پیروز سوم |
نرسیه شاهنشاه ایران ۶۷۷ میلادی - نامشخص |
جانشین: نامشخص |
پانویس [ویرایش]
- ↑ کریستین سن. ایران در زمان ساسانیان، ص ۵۳۱
منابع [ویرایش]
- http://www.iranian.com/History/2000/August/China/
- http://www.chinapage.com/minority/iran.html
- دریایی، تورج. شاهنشاهی ساسانی. ترجمهٔ مرتضی ثاقبفر. چاپ دوم. ققنوس، ۱۳۸۴. ۵۷. ISBN 964-311-436-8.