نخل مرداب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نخل مرداب
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاهان
دسته: گیاهان گلدار
رده: تک‌لپه‌ای‌ها
راسته: پوآلس
تیره: جگنیان
سرده: مردابی‌ها
گونه: C. alternifolius
نام علمی
Cyperus alternifolius

نَخل مُرداب (با نام علمی Cyperus alternifolius) گیاهی است از تیره جگنیان (Cyperaceae) از جنس مردابی‌ها (Cyperus).این گیاه علفی بومی باتلاق‌های ماداگاسکار و از خویشان نزدیک پاپیروس مصر هاست.[۱]این گیاه پنجه کلاغی هم نامیده می شود.[۲]

مشخصات ظاهری[ویرایش]

گیاه پایای همیشه سبز با بلندی 30 تا 90 سانتیمتر که در محیط مناسب، ارتفاع آن به 150 سانتیمترهم می رسد.

ویژگی ها[ویرایش]

ساقه های سبز رنگ عمودی افراشته این گیاه به جز در رأس بدون برگ هستند که در رأس نیز دایره ای از برگچه های سبز علفی به صورت شعاعی مثل قاب یک چتر بیرون می زنند. علاوه بر این در تابستان گل ها نیز به صورت شعاعی در رأس بیرون می زنند ولی این گل ها کوچک و قهوه ای رنگند.

ازدیاد[ویرایش]

نخل مرداب را می توان به راحتی از اواسط بهار تا اوایل تابستان با روش تقسیم بوته، تکثیر کرد. البته راحتی این کار، بستگی به تجربه و توان شخص تکثیر کننده دارد. از آنجایی که این گیاه طبیعتاً به وسیله قرار گرفتن در آب رشد کرده و ریشه می دهد، خاک آن باید کاملاً مرطوب باشد، ولی اگر به اندازه کافی خیس نبود، ابتدا باید آبیاری شده، سپس از گلدان بیرون آوره شود. با استفاده از یک چاقوی تیز، انبوه ریشه ها به دسته هایی با حداقل 4 یا 5 ساقه تقسیم می شود، سپس هر قسمت در گلدانی با قطر دهانه 11 - 9 سانتیمتر حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت قرار گرفته و کاملاً آبیاری می شود. گرچه روش تقسیم برای تمام انواع نخل مرداب ها به کار برده می شود ولی این گیاه می تواند به روش های غیر معمول دیگری نیز تکثیر شوند. در گیاه نخل مرداب رأس گل را همراه با برگه هایی که زیر گل وجود دارند به وسیله قیچی باغبانی به اندازه یک سوم یا یک دوم کوتاه می شود، گیاه از زیر قسمت برگ قطع شده و به صورت وارونه ( برگ داخل آب باشد )، در آب یا در ماسه نرم شسته یا کمپوست مخصوص بذر و قلمه مرطوب قرار می گیرد(ساقه به طرف بالا و قسمت برگدار درون آب یا خاک قرار گیرد). زمانی که ریشه داد، گیاه به گلدانی با قطر دهانه 9 سانتیمتر و کمپوست گلدانی منتقل می شود. در طول عمل تکثیر، دمای محیط گیاه را 22-20 درجه سانتیگراد نگاه داشته شده و گیاه در شرایط نور مناسب و کافی، دور از تابش مستقیم خورشید قرارمی گیرد. بعد از ریشه دادن به گلدان های استکانی منتقل می شود.[۳]

نگهداری گلدان در آپارتمان[۴][۵][ویرایش]

دما[ویرایش]

در زمستان نبایستی در دمای کمتر از ده درجه نگهداری شود. در فصل سرما در خزان گیاه جای نگرانی نیست چون با گرم شدن هوا مجدداً شروع به رشد می کند. بهتر است در زمستان تمام ساقه ها را از سطح خاک حذف نمود تا در بهار دوباره سبز شود و چهره زیباتری به گیاه بدهد.

نور[ویرایش]

این گیاه باید در آفتاب نگهداری شود به شرط آنکه ریشه ها دایم خیس باشند؛ البته در نیم سایه نیم آفتاب یا در سایه ای که نور دار باشد هم می ماند.

آبیاری[ویرایش]

در بهار و تابستان هر روز گیاه آبیاری شود و در زمستان و پائیز آبیاری کم شده و مصرف کود نیز قطع شود. در فصل گرما به آب زیادی احتیاج دارد و سعی شود گلدان زهکش چندانی نداشته باشد تا محیط تقریباً باتلاقی برای گیاه ایجاد شود. بنابراین بهتر است گلدان در زیر گلدانی قرار گیرد و در زیرگلدانی همیشه مقداری آب موجود باشد.

رطوبت هوا[ویرایش]

سطح برگ ها را دو روز در هفته غبار پاشی نمائید.

تقویت گیاه[ویرایش]

پس از سه یا چهار آبیاری با کود مایع کامل آن را تقویت می نمایند. برای مبارزه با شپشک و حلزون بایستی به وسیله ی ملانیون مبارزه شود.

مراقبت ویژه[ویرایش]

ساقه های قهوه ای را قطع کنید. در زمستان ها ریشه ها را در خاک نگهدارید یا گیاه را به درون ساختمان ببرید.

تغییر گلدان[ویرایش]

تراکم ریشه موجب شادابی گیاه می شود، پس از پر شدن سه چهارم حجم گلدان آن را با تقسیم ریشه ، تکثیر می نمایند. باید دقت نمود ریشه ها زخمی نشود. خاک مناسب، خاک کمی سنگین است ( رس زیاد باشد تا حالت باتلاقی ایجاد شود ).

منابع[ویرایش]