نبونعید
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
نبونعید ( ۵۵۶/۵۵۵ تا ۵۳۹/۵۳۸ پ. م.)؛ واپسین شاه بابل تا چیرگی کورش بزرگ بر بابل بود.
با شکست نبونعید پادشاه بابل از کورش بزرگ در سال ۵۳۸ (پ. م.) سرانجام امپراتوری قدرتمند بابل به دست کوروش در سال ۵۳۸ ق.م. فتح شد. ساتراپنشین بابل بخشی از شاهنشاهی هخامنشی گردید.
رویدادنامه نبونعید که به گاهشماری رویدادهای دورهٔ نبونعید در میانرودان میپردازند مشهورند.
جستارهای وابسته[ویرایش]
