نبرد پواتیه
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| نبرد پواتیه | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| بخشی از جنگ صدساله | |||||||
|
|||||||
| فرماندهان و رهبران | |||||||
ژان لوبون ، پادشاه فرانسه، پس از چندسال زحمت ارتشی بزرگ فراهم کرد و در غرب فرانسه در ناحیه پواتیه به مقابله با ارتش انگلستان به فرماندهی ادوارد شتافت. نبرد پواتیه از نظر بسیاری از مورخان نقطهٔ عطف استفاده از شوالیه بود زیرا باعث شد اهمیت سواران زره پوش کمتر و اهمیت پیاده نظام و کمانداران افزایش یابد. فیلیپ از سر غرور، به نیروهایش دستور حمله آزادانه و متهورانه به نیروهای دشمن را داد ولی انگلیسیها با اتکا به کمانداران خود، این نیروها را درهم کوبیدند. تیرهای این کمانداران تا ۲۰۰ متر برد داشت و تا کمتر از ۸۰ متر حتی از زره هم عبور می کرد. در این نبرد هولناک، صدها شوالیهٔ فرانسوی قبل از رسیدن به دشمن با اصابت تیر کشته شدند. ژان هم اسیر شد.
جستارهای ویژه [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- Allmand، Christopher، The Hundred Years War: England and France at War، c.1300-c.1450، Cambridge University Press، 1988، ISBN 0-521-31923-4