نای‌دیس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نای‌دیس‌های یک کاج نوئل.

عنصر هادی ابتدایی در آوند چوبی بسیاری از گیاهان که دوکی‌شکل و باریک و طویل است را نای‌دیس[۱] یا تراکئید (Tracheid) می‌گویند. نای‌دیس‌ها آوندهای چوبی ناقص هستند.

بافت چوبی از چهار نوع سلول تشکیل شده است که عبارتند از: نای‌دیس، آوند چوبی Vessel، فیبر و پارانشیم چوبی، که مهمترین آنها نای‌دیس‌ها و آوندهای چوبی به عناصر نای‌دیسی معروف‌اند و غیر زنده هستند.

نای‌دیس یاخته منفرد دوکی‌شکل مرده‌ای است که در امتداد اندام، طویل شده است. برخلاف برخی از عناصر آوندی دو انتهای آن باز نیست و جزو آوندهای ناقص به شمار می‌آید. حرکت شیره خام از خلال سوراخ‌هایی انجام می‌شود که در بدنهٔ نای‌دیس قرار دارند. نای‌دیس‌ها از نظر تکاملی پایین‌تر از عناصر آوندی بوده و در گیاهان کم تکامل یافته مانند سرخس‌ها و بازدانگان یافت می‌شود.

منابع[ویرایش]

  1. برابرنهاده فرهنگستان زبان فارسی.
  • Peter A. Raven, Ray F. Evert, Susan E. Eichhorn (1999). Biology of Plants. W.H. Freeman and Company. pp. 576–577. ISBN 1-57259-611-2.
  • Wilson, K. & D.J.B. White (1986). The Anatomy of Wood: its Diversity and variability. Stobart & Son Ltd, London
  1. برابرنهاده فرهنگستان زبان فارسی.