ناوچه کلاس الوند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

 ایران

ناوچه سبلان در پائیز ۱۳۵۷

ناوچه سبلان در پائیز ۱۳۵۷


اطلاعات کلی
نوع کشتی ناوچه یا ناوچه سبک
کشور سازنده  بریتانیا
ساخت کارخانه واسپر تورنیکرافت [۱] (الوند)
ویکرز (البرز، سهند، سبلان)
تاریخ سفارش نیروی دریایی ارتش ایران در ۱۹۶۶
ورود به ناوگان ۱۹۷۱ و ۱۹۷۲
مشخصات
طول کشتی ۹۴٫۵ متر
پهنای بدنه ۱۱٫۰۷ متر
ارتفاع ستون ۳٫۲۵ متر
بارگیری استاندارد ۱٬۱۰۰ تن
حداکثر ظرفیت بارگیری ۱۵۴۰ تن
نوع موتور ۲ موتور دیزلی پکسمن ونتورا [۲]
با قدرت ۳٫۸۰۰ bhp
۲ موتور توربین گاز رولزرویس المپوس[۳]
با قدرت ۴۶٫۰۰۰ اسب بخار
تعداد خدمه ۱۲۵ تا ۱۴۶ نفر
سرعت ۱۷ گره دریایی (۳۱ ک‌م) با موتور دیزلی
۳۹ گره (۷۲ ک‌م) با توربین گاز
برد عملیاتی ۹ هزار کیلومتر باسرعت ۲۸ ک‌م
جنگ‌افزارها
توپخانه ۱ × توپ ۱۱۴ میلیمتری مارک-۸
۲ × اژدر سه‌گانه ۳۲۴ میلیمتری
سیستم موشکی ۴ سی-۸۰۲ (در ۲ لانچر ۲تایی)
دراصل: ۵ مارته در لانچر ۵تایی
توپخانه ضدهوایی ۱ × توپ ۲۰ م‌م
۱ x توپ دولول ۳۵ م‌م
موشک دفاع هوایی ۹ موشک گربه دریایی در ۳ لانچر ۳تایی
(در ۱۹۹۵ برداشته شد)
سرنوشت

کلاس الوند شامل چهار ناوچه سبک تولید بریتانیا به سفارش ارتش ایران است که سه تای آن‌ها هنوز در حال فعالیت در نیروی دریایی ارتش ایران هستند و یکی از آن‌ها (ناوچه سهند) در عملیات آخوندک در جریان جنگ نفتکش‌ها در سال ۱۳۶۷ غرق شد.

این چهار ناوچه به سفارش سال ۱۹۶۶ ایران در کارخانه‌های انگلیسی واسپر تورنیکرافت و ویکرز با نام «ناوچه ام‌کا. ۵» تولید و در ۲-۱۳۵۱ با عنوان «ناوچه‌های کلاس سام» (برگرفته از سام شخصیت اساطیری به همین نام) و با نام‌های سام، زال، رستم و فرامرز به نیروی دریایی ایران پیوستند. پس از انقلاب ۱۳۵۷ نام این ناوچه‌ها به «کلاس الوند» و به ترتیب الوند، سبلان، دماوند و سهند تغییر یافت.

هر کدام از این ناوچه‌ها به ۹ موشک سطح‌به‌هوای بریتانیایی گربه دریایی و پنج موشک ضد کشتی ایتالیایی مارته مجهز بودند. طراحی این ناوچه‌ها به میانه‌های دهه ۱۹۶۰ تعلق دارد و مجهز به سلاح‌های آن دوران است؛ موشک مارته از نسل اول موشک‌های سطح‌به‌سطح ضدکشتی است و در دهه ۱۹۹۰ استفاده از آن منسوخ شد. علاوه بر این موشک‌های ایران هم در اواخر جنگ با عراق به پایان رسیده بود و ارتش ایران به جای موشک از راکتهای ۱۲۲ م‌م استفاده می کرد. از آن زمان تاکنون اصلاحاتی برای به روزرسانی این ناوچه‌ها صورت گرفته که مهمترین آن‌ها جایگزینی سیستم موشکی قاتل دریایی با سامانه موشکی کروز چینی سی-۸۰۲ (نور) است.[۴]

دو ناوچه سبلان و سهند در عملیات آخوندک در جریان جنگ نفتکش‌ها رودروری کشتی‌ها و هواپیماهای نیروی دریایی آمریکایی قرار گرفتند که این رویارویی به غرق شدن سهند و از کار افتادن سبلان منجر شد. ناوچه سهند که به سوی جنگنده ضربتی آ-۶ اینترودر نیروی دریایی آمریکا آتش گشوده بود با حمله هماهنگ موشکهای هارپون اینترودر مذکور، اینترودر همراه و ناوشکن ژوزف اشتراوس غرق شد و ناوچه سبلان نیز با یک بمب هدایت لیزری از کار افتاد، هرچند بعدها تعمیر شده و به خدمت نظامی برگشت.

ناوچه‌های کلاس موج که اولین آن‌ها در ایران با نام ناوچه جماران در سال ۱۳۸۹ تولید شد بر اساس این ناوچه‌ها ساخته شده و مشخصات مشابهی دارند.[۵]

منابع[ویرایش]

  1. (Vosper Thornycroft)
  2. (Paxman Ventura)
  3. (Rolls Royce Olympus TM-3A)
  4. Alvand Class Corvette Global security
  5. Mowj Class Corvette Global security