ناوچه سبلان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

Flag of Iran.svg ایران

ناوچه سبلان در پائیز ۱۳۵۷

ناوچه سبلان در پائیز ۱۳۵۷


اطلاعات کلی
نوع کشتی ناوچه یا ناوچه سبک
کلاس کلاس سام (کلاس الوند)
کشور سازنده Flag of the United Kingdom.svg بریتانیا
ساخت کارخانه ویکرز
تاریخ سفارش نیروی دریایی ارتش ایران در ۱۹۶۶
ورود به ناوگان ۱۹۷۱ و ۱۹۷۲
مشخصات
طول کشتی ۹۴٫۵ متر
پهنای بدنه ۱۱٫۰۷ متر
ارتفاع ستون ۳٫۲۵ متر
بارگیری استاندارد ۱٬۱۰۰ تن
حداکثر ظرفیت بارگیری ۱۵۴۰ تن
نوع موتور ۲ موتور دیزلی پکسمن ونتورا [۱]
با قدرت ۳٫۸۰۰ bhp
۲ موتور توربین گاز رولزرویس المپوس[۲]
با قدرت ۴۶٫۰۰۰ اسب بخار
تعداد خدمه ۱۲۵ تا ۱۴۶ نفر
سرعت ۱۷ گره دریایی (۳۱ ک‌م) با موتور دیزلی
۳۹ گره (۷۲ ک‌م) با توربین گاز
برد عملیاتی ۹ هزار کیلومتر باسرعت ۲۸ ک‌م
جنگ‌افزارها
توپخانه ۱ × توپ ۱۱۴ میلیمتری مارک-۸
۲ × اژدر سه‌گانه ۳۲۴ میلیمتری
سیستم موشکی ۴ سی-۸۰۲ (در ۲ لانچر ۲تایی)
دراصل: ۵ مارته در لانچر ۵تایی
توپخانه ضدهوایی ۱ × توپ ۲۰ م‌م
۱ x توپ دولول ۳۵ م‌م
موشک دفاع هوایی ۹ موشک گربه دریایی در ۳ لانچر ۳تایی
(در ۱۹۹۵ برداشته شد)
سرنوشت

ناوچه سبلان (نام سابق: ناوچه زال)[۳] یکی از ناوچه‌های کلاس سام نیروی دریایی ایران است که در سال ۱۹۷۲ به نیروی دریایی ایران پیوسته و ساخت انگلستان است. این ناوچه در عملیات آخوندک توسط بمب‌های هدایت لیزری هواپیماهای ای-۶ اینترودر ِ نیروی دریایی آمریکا به شدت آسیب دیده و از کار افتاد ولی به علت ترک نبرد توسط نیروهای آمریکایی از غرق شدن رهایی یافت. سبلان کمی بعد از پایان نبرد سبلان توسط یک یدک‌کش ایرانی به بندرعباس منتقل شد.


منابع[ویرایش]