فناوری نانو
فناوری نانو یا نانوتکنولوژی رشتهای از دانش کاربردی و فناوری است که جستارهای گستردهای را پوشش میدهد. موضوع اصلی آن نیز مهار ماده یا دستگاههای در ابعاد کمتر از یک میکرومتر، معمولاً حدود ۱ تا ۱۰۰ نانومتر است. در واقع نانو تکنولوژی فهم و به کارگیری خواص جدیدی از مواد و سیستمهایی در این ابعاد است که اثرات فیزیکی جدیدی - عمدتاً متاثر از غلبه خواص کوانتومی بر خواص کلاسیک - از خود نشان میدهند. نانوفناوری یک دانش به شدت میانرشتهای است و به رشتههایی چون پزشکی، داروسازی و طراحی دارو، دامپزشکی، زیست شناسی، فیزیک کاربردی، مهندسی مواد، ابزارهای نیم رسانا، شیمی ابرمولکول و حتی مهندسی مکانیک، مهندسی برق و مهندسی شیمی نیز مربوط میشود. تحلیل گران بر این باورند که فناوری نانو ، فناوری زیستی (Biotechnology) و فناوری اطلاعات (IT) سه قلمرو علمی هستند که انقلاب سوم صنعتی را شکل می دهند.[4] نانو تکنولوژی میتواند به عنوان ادامهٔ دانش کنونی به ابعاد نانو یا طرحریزی دانش کنونی بر پایههایی جدیدتر و امروزیتر باشد.
محتویات |
[ویرایش] تاریجچه فناوری نانو
در حدود 400 سال پیش از میلاد مسیح ، دموکریتیس فیلسوف یونانی ، برای اولین بار واژه اتم را که در زبان یونانی به معنی تقسیم نشدنی است، برای توصیف ذرات سازنده مواد به کار برد. از این رو شاید بتوان او را پدر فناوری و علوم نانو دانست.[4]
[ویرایش] تعریف استاندارد
- به طراحی، تعیین ویژگی ها، تولید و کاربرد مواد، ابزار آلات و سیستمها با کنترل شکل و اندازه در مقیاس نانو می گویند.[۱]
- به دستکاری کنترل شده، جاگیری دقیق، اندازه گیری، مدلسازی و تولید مواد در مقیاس نانو می گویند و هدف آن تولید مواد، ابزار و سیستم هایی با ویژگیهای بنیادی و عملکردهای جدید می باشد.[۱]
[ویرایش] اصول بنیادی
یک نانومتر (nm) یک میلیاردیم متر است. برای سنجش طول پیوندهای کربن-کربن، یا فاصلهٔ میان دو اتم بازهٔ ۱۲ تا ۱۵ نانومتر به کار میرود؛ همچنین طول یک جفتِ دیانآ نزدیک به ۲ نانومتراست. و از سوی دیگر کوچکترین باکتری سلولدار ۲۰۰ نانومتر است. اگر بخواهیم برای دریافتن مفهوم اندازهٔ یک نانومتر نسبت به متر سنجشی انجام دهیم میتوانیم اندازهٔ آن را مانند اندازهٔ یک تیله به کرهٔ زمین بدانیم.[۲]. یا به شکلی دیگر یک نانومتر اندازهٔ رشد ریش یک انسان در طول زمانی است که برای بلند کردن تیغ از صورتش باید بگذرد.[۳]
[ویرایش] شاخههای اصلی در نانو
میتوان موردهای زیر را شاخههای بنیادین دانش نانوفناوری دانست:
- نانو روکش ها
- نانو مواد
- نانو پودرها
- نانو لوله ها (نانو تیوبها)
- نانو کامپوزیتها
- مهندسی مولکولی
- موتورهای مولکولی(نانو ماشینها)
- نانو الکترونیک
((کاربردهای نانو)) فناوری نانو کاربردهای گستردهای در دانشهای گوناگون دارد که از موردهای مهم آن میتوان به کاربردهایش در پزشکی برای ساخت داروهای بدون اثرهای جانبی اشاره کرد که تنها بر یک بافت ویژه تأثیر میگذارند. از انواع کاربردها میتوان در ساخت نانو جورابها، نانو لولههای کربنی، داروسازی هوشمند و ... اشاره کرد.
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ دیکشنری نانو
- ↑ Jennifer Kahn (۲۰۰۶). "Nanotechnology". National Geographic ۲۰۰۶ (June): ۹۸-۱۱۹
- ↑ Jennifer Kahn (۲۰۰۶). "Nanotechnology". National Geographic ۲۰۰۶ (June): ۹۸-۱۱۹.
- ویکیپدیای انگلیسی (دسترسی در ۲۱ ژوئیه ۲۰۰۷)
4-دنیای نانو والماسواره ها (1388). مجید منجمی،شکوغه ممقانی راد،گلایل اسدیان حاج آقایی - انتشارات اندیشه سرا
[ویرایش] پیوند به بیرون
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ فناوری نانو موجود است. |
- ستاد ویژه توسعه فناوری نانو
- گروه پژوهشی نانو الکترونیک
- باشگاه دانش آموزی نانو
- مرجع علمی آموزشی فناوری نانو ایران-نانوسان
- مدیریت فناوری نانو
- پایگاه اطلاعاتی نانوفناوری ایران
- پارک نانو فناوری
- نشریه موسسه پژوهشگران جوان نانو
- آدرینانو
- کاربرد نانوتکنولوژی در پزشکی
- هسته نانو فناوری دانشکده فنی فومن
| این یک نوشتار خُرد پیرامون فیزیک است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
| این یک نوشتار خُرد پیرامون مهندسی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |