نامزدی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
- برای نامزدی انتخاباتی به این مقاله مراجعه کنید
نامزدی دورانی است که پس از توافق دو نفر برای ازدواج در آینده آغاز میشود. قرارداد نامزدی موجب پیدایش یک تعهد اخلاقی، نوعی نسبت خویشاوندی و آثار حقوقی میشود.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] نامزدی در قوانین ایران
قواعد راجع به نامزدی در مواد ۱۰۳۵ تا ۱۰۴۰ قانون مدنی آمده و از مواد ۹۰ تا ۹۵ قانون مدنی سوئیس الهام گرفته است[۱]. به موجب این مقررات نامزدی یک عقد جایز است و هر یک از دو طرف میتوانند آن را فسخ کرده و از ازدواج صرفنظر کنند. با این حال در صورتی که شخصی نامزدی را بدون علت موجهی بر هم زند، شخص دیگر میتواند مخارج متعارفی را که برای ازدواج متحمل شده از او مطالبه کند[۲].
همچنین درصورت برهمخوردن نامزدی، هر یک از دو شخص و والدین آنها میتوانند هدایایی را که در دوران نامزدی به یکدیگر دادهاند باز پس گیرند[۳].
[ویرایش] در دین بهائی
در دین بهائی دوران نامزدی حداکثر ۹۵ روز میتواند باشد. و پس از آن ذکر وصلت مجاز نیست. یعنی از زمان اعلام تصمیم دو طرف به ازدواج تا انجام آن و مراسم عروسی حداکثر میتواند ۹۵ روز طول بکشد.[۴]
[ویرایش] پانویس
[ویرایش] منابع
- حسین صفائی و اسدالله امامی. مختصر حقوق خانواده، تهران: نشر میزان، هشتم بهار ۸۴. ISBN 964-7896-27-1
- قانون مدنی ایران
