ناصر عبداللهی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ناصر عبداللهی
نام اصلی ناصر عبداللهی
تولد ۱۰ دی ۱۳۴۹
خاستگاه ایرانی
مرگ ۲۹ آذر ۱۳۸۵
سبک‌ها موسیقی پاپ
سال‌های فعالیت ۱۳۷۴ تا ۱۳۸۵
وب‌گاه http://www.nasserabdollahi.com/

ناصر عبداللهی (۱۰ دی ۱۳۴۹ - ۲۹ آذر ۱۳۸۵) از خوانندگان ایرانی بود. وی در ابتدا با ترانه ناصریا به شهرت رسید.[۱]

زندگی نامه[ویرایش]

ناصر عبداللهی در دهمین روز از دی ماه سال ۱۳۴۹ در محله سید کامل شهر بندرعباس زاده شد. پدرش عبدالرحمن عبداللهی کارگر بازنشسته بود و مادرش مهرنگاربندری نیایی خانه‌دار است. از ۱۳ سالگی به موسیقی علاقه‌مند شد. فعالیت‌های هنری خود را از سال‌های نوجوانی در صدا و سیما و حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی استان هرمزگان آغاز کرد.

وی کار حرفه‌ای را به طور جدی از سال ۱۳۷۴ خورشیدی آغاز کرد. در سال ۱۳۷۵ همراه با همسرش به تهران آمد. محمدعلی بهمنی وی را به انتشارات دارینوش معرفی کرد. پس از آن آلبوم‌های عشق است و دوستت دارم ناصر را این انتشارات ضبط و منتشر کرد. ناصر با انتشارات فوق دچار اختلافاتی شد. پس از آن آلبوم‌های بوی شرجی، هوای حوا و ماندگار توسط انتشارات آوای نکیسا و آلبوم رخصت توسط انتشارات آوای مهر میهن به بازار روانه شد.

ناصرعبداللهی در سوم آذرماه ۱۳۸۵ در بندرعباس به دلایل نامشخصی بی هوش شد و به کما رفت. او پس از گذراندن ۲۷ روز در کما سرانجام در بیمارستان هاشمی نژاد تهران در روز ۲۹ آذر ۱۳۸۵ و در سن ۳۶ سالگی درگذشت. اطرافیان و دوستان او مرگ وی را مشکوک میدانند.

وضعیت خانوادگی[ویرایش]

او چهاربرادر و یک خواهر دارد. ناصر در هیجده سالگی با فهیمه غفوری اهل بندرعباس که سه سال از خودش بزرگتر است ازدواج کرد و حاصل آن سه فرزند (دو پسر و یک دختر) به نامهای نوید، نازنین و نامی است. نینا فرزند چهارم ناصر حاصل ازدواج او با فاطمه فهیمی است.

بررسی آثار[ویرایش]

عبداللهی در ترانه‌های خود از کسی تقلید نمی‌کرد و صدایی منحصر به فرد داشت. بیشتر اشعار ترانه‌های او از سروده‌های محمدعلی بهمنی بود. در کار موسیقی به گفته خود وی تحت تأثیر سبک موسیقی ابراهیم منصفی بود. طوری که در سال‌های آغازین کار هنری ترانه‌های منصفی را بازخوانی می‌کرد.
ترانه های مورد انتخاب وی در آلبوم هایش عمدتاً دارای مفاهیم اجتماعی و حماسی (مانند ترانه های «یادم باشد»، «کودکان خیابانی»، «سربلند» و «شیوه ی ما»)، مذهبی (مانند ترانه های «مهر علی و زهرا»، «احمد ثانی»، «یا فاطمه» و «مهر دلبر») و عاشقانه (مانند ترانه های «تو ای عشق»، «ماه من»، «بهت نگفتم» و «راز») بودند.
از این موارد می توان به نمونه های زیر اشاره نمود:

* اجتماعی: ترانه ی «یادم باشد» (از آلبوم «دوستت دارم»، شعر از مجتبی کاظمی، دکلمه از پرویز پرستویی)

یادم باشد حرفی نزنم که به کسی بر بخورد
نگاهی نکنم که دل ِ کسی بلرزد
راهی نروم که بی راه باشد
خطی ننویسم که آزار دهد کسی را
یادم باشد که روز و روزگار خوش است
همه چیز روبه راه و بر وفق مراد است و خوب
تنها دل ِ ما ، دل نیست


* حماسی: ترانه ی «شیوه ی ما» (از آلبوم «عشق است»، شعر از محمدعلی بهمنی)

نتوان گفت که این قافله وامی‌ماند، خسته و خُفته از این خیل جدا می‌ماند
این رَهی نیست که از خاطره‌اش یاد کنی، این سفر هم‌رَهِ تاریخ به‌جا می‌ماند
دانه و دام در این راه فراوان اما، مرغِ دل سیر زِ هر دام رها می‌ماند
می‌رسیم آخر و افسانه واماندنِ ما، همچو داغی به دلِ حادثه‌ها می‌ماند
بی‌صداتر زِ سکوتیم، ولی گاهِ خروش، نعره ماست که در گوشِ شما می‌ماند
بِروید ای دلتان نیمه که در شیوه ی ما، مرد با هر چه سِتم، هر چه بلا می‌ماند


*مذهبی: ترانه ی «مهر دلبر» (از آلبوم «هوای حوا»، شعر از حکیم سنایی)

کار عاقل نیست در دل مهر دلبر داشتن، جان نگین مُهر مِهر شاخه بی برگ داشتن
از پی سنگین دل نامهربانی روز و شب، بر رخ چون زر نثار گنج گوهر داشتن
چون نگردی گرد معشوقی که روز وصل تو، بر تو زیبد شمع مجلس مهر انور داشتن
یوسف مصری نشسته با تو اندر انجمن، زشت باشد چشم را در نقش آزرم داشتن
احمد مرسل نشسته کی روا دارد خرد، دل اسیر سیرت بوجهل کافر داشتن
من سلامت خانه ی نوح نبی بنمایمت، تا توانی خویشتن را ایمن از شر داشتن
تا سلیمان وار باشد حیدر اندر صدر ملک، زشت باشد دیو را بر تارُک افسر داشتن


* عاشقانه: ترانه ی «راز» (از آلبوم «ماندگار»، شعر از نیلوفر لاری پور)

یه زخم کهنه روی بالم، یه آسمون که چشم به رام نیست؛ به غیر واژه ی غریبی، چیزی توی ترانه هام نیست
حتی یه آینه پیش روم نیست، که اسممو یادم بیاره؛ تنهاترین مسافر شب، تو خلوتم پا نمی ذاره
ازم نخواه با تو بمونم! تو هیچی از من نمی دونی!؛ اگه بگم راز دلم رو، تو هم کنارم نمی مونی...
دل من از نژاد عشقه، از تو و از ترانه لبریز؛ یه دنیا غم توی صدامه، مث سکوت تلخ پاییز
من یه پرنده ی غریبم، من از نژاد آسمونم؛ میون این همه ستاره، من یه شهاب بی نشونم

ناصریا[ویرایش]

پس از ارائه ترانه ناصریا منتقدان عبداللهی گفتند که این کاری اسپانیولی است و از ملودی‌های جیپسی کینگ برگرفته شده‌است، اما وی معتقد بود که چنین نیست، و این کار ریتم عربی دارد، ریتمی که بارها با سازهای دیگری نظیر عود، دهل، و دف نواخته شده‌بود. اما تاکنون هرگز با گیتار نواخته نشده‌بود، اما عبداللهی این کار را انجام داد.

ملودی ترانهٔ ناصریا سال ۱۳۷۶ ساخته شد. شعر این آهنگ به گویش بندری است و به گفته عبداللهی هدف از ساخت آن اعتراض ضد ظلم در جهان و نیز همدردی با ستمدیدگان جهان بوده‌است. بر اساس متن شعر ناصریا اگر کسی قصد یاری مظلومی را داشته‌باشد پس از تحمل سختی بسیار و دشواری‌های این راه در پایان پیروز خواهد شد.

آلبوم ها[ویرایش]

  • مِه گِنوغُم (گنوغم به جنوبی یعنی: دیوانه)
  • حکم طاعت
  • در پی خدا
  • عیدانه
  • ۱۳۷۸ - عشق است (به همراه پرویز پرستویی و محمد علی بهمنی)
  • ۱۳۷۹ - دوستت دارم (به همراه پرویز پرستویی)
  • ۱۳۸۱ - بوی شرجی
  • ۱۳۸۲ - هوای حوا
  • ۱۳۸۵ - ماندگار
  • ۱۳۹۰ - رخصت

ترانه شناسی[ویرایش]

  • مِه گِنوغُم
نام ترانه ترانه سرا آهنگساز تنظیم
حکم طاعت
جنوب
انسان قافِلِن
ارزش انسان
دیریا مُوجِن
گُنوغُم
  • حکم طاعت
نام ترانه ترانه سرا آهنگساز تنظیم
حکم طاعت
انسان قافل
یاد خدا
خداوند بخشنده
فصل ایمان سوختن
  • در پی خدا
نام ترانه ترانه سرا آهنگساز تنظیم
در پی خدا
زنگ شتر
بهترین سرآغاز
موزیک حضرت محمد (ص)
ارزش انسان
صدای پا
یاد خدا
موزیک بی کلام
  • عیدانه
نام ترانه ترانه سرا آهنگساز تنظیم
صدای بارون
بِی تُم ته وِیت
نَرِد زه یادُم (به همراه صدیقه عبدالهی)
مادره پیر
مهمانی
گل خاکسترین
نَرِد زه یادُم (به همراه گیتار)
نور عشقِت
دکلمه
نام ترانه ترانه سرا آهنگساز تنظیم
عشق است محمدعلی بهمنی
طعنهٔ ناشنیده محمدعلی بهمنی
زیباست آزادی محمدعلی بهمنی
تو ای عشق محمدعلی بهمنی
پیرم اما محمدعلی بهمنی
تلخ وشیرین محمدعلی بهمنی
اَبر و آفتاب محمدعلی بهمنی
شیوه ما محمدعلی بهمنی
همیشه محمدعلی بهمنی
ماه من محمدعلی بهمنی
دلم خوش است محمدعلی بهمنی
نامهربونی محمدعلی بهمنی

دوستت دارم (همراه با پرویز پرستویی) - ۱۳۷۹

نام ترانه ترانه سرا آهنگساز تنظیم
ضیافت یغما گلرویی بهنام ابطحی و ناصر عبداللهی بهنام ابطحی
مثل ستاره مجتبی معظمی
ناصریا ناصر عبداللهی ناصر عبداللهی ناصر عبداللهی
دوستت دارم مجتبی معظمی
یه رویا امینه دریا نورد ناصر عبداللهی بهنام ابطحی
ساده بگویم مجتبی معظمی
پشت این پنجره‌ها نسرین جعفری بهنام ابطحی و ناصر عبداللهی بهنام ابطحی
اسم قشنگ مجتبی معظمی
مثل روزای بارونی محمد علی بهمنی بهنام ابطحی و ناصر عبداللهی بهنام ابطحی
یادم باشد مجتبی معظمی
خدانگهدار یغما گلرویی
از جنوب مجتبی معظمی
سربلند قیصر امین پور ناصرعبداللهی
فاطمه بنت نبی علی معلم ناصر عبداللهی
  • بوی شرجی - ۱۳۸۱
نام ترانه ترانه سرا آهنگساز تنظیم
(Intro (Naaz Tekeh
نازت که
تو رفتی
زُلفِ رَها
بهانه
احمد ثانی
(Intro (Booye Sharji
بوی شرجی
غصه
اشک طوفان زا
نقش جمال
(Music (Naaz Tekeh
  • هوای حوا - ۱۳۸۲
نام ترانه ترانه سرا آهنگساز تنظیم
هوای حوا محمدعلی بهمنی فرزاد فرومند فرزاد فرومند
عاشق بودم محلی (جنوبی) محلی (جنوبی) بهنام ایطحی
حکمت پیام هوشمند شهرام فرشید میثم مروسی
بی همتا مهدی کریمی مهرداد نصرتی بهنام ایطحی
یکی از همین روزا اهورا ناصرعبدالهی بهنام ایطحی
کودک خیابانی ابراهیم اسماعیلی فرزاد فرومند فرزاد فرومند
صدای پا اهورا ناصرعبدالهی بهنام ایطحی
ندیم اطلسیها اهورا ناصرعبدالهی ناصرعبدالهی
مِهر دلبر پروین اعتصامی ناصر عبدالهی بهنام ایطحی
بندر عباسی صالح آتون و ناصر عبدالهی صالح آتون و ناصر عبدالهی بهنام ایطحی
  • ماندگار - ۱۳۸۵
نام ترانه ترانه سرا آهنگساز تنظیم
منو ببخش فرید احمدی بنیامین بهادری نیما وارسته
صحنه ناصر عبدالهی ناصرعبدالهی
تنها جواد شریف‌پور فرزاد فرومند فرزاد فرومند
فصل بهار بهنام ایطحی
بهت نگفتم شایا تجلی فرزاد فرومند فرزاد فرومند
خونه مهدی محتشم صفا مهرداد نصرتی مهرداد نصرتی
راز نیلوفر لاری پور مهرداد نصرتی مهرداد نصرتی
پاییز
دلتنگ ساناز صفایی محمد رضا چراغعلی مهرداد نصرتی
مهر علی یا زهرا فرزاد حسنی مهرداد نصرتی مهرداد نصرتی
بی کلام
  • رخصت - ۱۳۹۰
نام ترانه ترانه سرا آهنگساز تنظیم
راز مبهم حسن علی شیری مهدی عندلیبی مهدی عندلیبی
پنجره داوود لطف‌الله مهدی عندلیبی مهدی عندلیبی
رخصت حسن علی شیری مهدی عندلیبی مهدی عندلیبی
دیوار حاشا (دکلمه) محمدعلی بهمنی مهدی عندلیبی مهدی عندلیبی
دل عاشق داوود لطف‌الله مهدی عندلیبی مهدی عندلیبی
عشق قشمی ناصر عبدالهی مهدی عندلیبی مهدی عندلیبی
قصه ماه و پلنگ علی سپانلو مهدی عندلیبی مهدی عندلیبی
هستی من داوود لطف‌الله مهدی عندلیبی مهدی عندلیبی
دمو مهدی عندلیبی مهدی عندلیبی
رخصت مهدی عندلیبی مهدی عندلیبی

مرگ[ویرایش]

وی در ۲۹ آذر ۱۳۸۵ در بیمارستان هاشمی نژاد تهران درگذشت و در زادگاهش، بندرعباس به خاک سپرده شد. تا سالها شایعات فراوانی در باره علت مرگ وی وجود داشت و همچنان این موضوع در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.
از جمله شایعات مطرح شده درباره علت مرگ او ابتلا به مواد مخدر بود که هرگز تائید نشد و حتی به شدت تکذیب شد.[۲]
احسان علیخانی دو سال بعد در سالروز فوت این خواننده در برج میلاد با گفتن برخی جملات حاشیه‌های فراوانی را در رسانه‌ها باعث شد تا گمانه زنی‌ها بیشتر و بیشتر شوند:

نزدیک یک سال است که فهمیده‌ایم او به قتل رسیده است در صورتی که این موضوع مطرح نشده بود. همیشه دوست داشتیم این موضوع را بگوییم. صحبت کردن از علی (ع) ساده است، اما ناصر عبدالهی در جایی از امیرالمؤمنین صحبت کرد که سخت بود.

[۲]

تا سالها خانواده عبدالهی به دلیل تفکرات بومی و برخی محدودیت‌ها از بازگویی این ماجرا خودداری می‌کردند تا اینکه در مهر ۱۳۹۳ و پس از گذشت هشت سال باشگاه خبرنگاران جوان اصلی ترین دلیل فوت ناصر عبداللهی را به نقل از مهدی براتی اینگونه بازگو می‌کند:

هفت سال پیش همسر ناصر عبداللهی، بعد از یک جربحث مختصر با وی، به حالت قهر به منزل پدری اش می‌رود. ظهر همان روز ناصر برای بازگرداندن همسرش، سراغش می‌رود. مدت هاست که بین خانواده همسر وی و ناصر بحث‌هایی در مورد دلایل اجرای قطعه یا فاطمه رخ داده و دایی‌های همسر وی به شدت از این موضوع عصبانی‌اند.

ظهر همان روز ناصر که برای بازگزداندن همسرش به محله پدر همسرش می‌رود، گویی وارد کارزاری شده که افراطیون منتظرش بودند و به سرکردگی دایی‌های همسرش و وهابی‌ها و افراطیون مذهبی، مورد حمله قرار می‌گیرد و به شدت مورد ضرب و شتم قرار می‌گیرد.
بعد از این درگیری شدید، پیکر خون آلود ناصر به منزلش برده می‌شود و در حیاط خانه و روی تخت رها می‌شود. پسر خانواده بعد از چند ساعت و بدون اطلاع از ماوقع به خانه می‌آید و با تصور خواب بودن پدر، توجهی به وی نمی‌کند. صدای خِر خِر پدر پس از دقایقی توجه پسرش را جلب می‌کند. تا به سمت پدرش برود و با برگزداندن پدر به سمت خودش، متوجه آثار ضرب و شتم روی صورت پدر می‌شود. از پدر داستان را می‌پرسد و ناصر در جواب می‌گوید که از جایی سقوط کرده و مشکلی نیست. به اصرار پسر به حمام برده می‌شود تا آثار ضرب و شتم و چهره خون آلود پدر شسته شود ولی به دلیل ضعف عمومی از حال می‌رود.
از همان روز جدال ۲۷ روزه ناصر عبداللهی با مرگ در بیمارستان‌های بندر و تهران آغاز می‌شود و این جدال سرانجام در روز ۲۹ آذر به مرگ مغزی وی و سپس فوت او منجر می‌شود.

[۲][۳]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]