ناصر انقطاع

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ناصر انقطاع
زادروز دهه ۱۳۱۰
تهران، ایران
محل زندگی ایالات متحده
ملیت ایرانی
وبگاه
سایت رسمی


نویسنده، فعال سیاسی، پژوهشگر و مورخ ایرانی[۱] و مجری برنامه‌های تلویزیونی است.

زندگی نامه[ویرایش]

در تهران متولد شد. در سال ۱۳۵۲ لیسانس خود را از دانشکدهٔ علوم ارتباطات اجتماعی گرفت و در سال ۱۳۸۲ موفق به دریافت درجه دکترا در رشته «ادبیات فارسی» از دانشگاه آمریکایی گلوبال (American Global) شد.[۲] (البته مدرک این دانشگاه مورد قبول دفتر اعتبار سنجی آموزش عالی امریکا- Council on Higher Education Accreditation- نمی باشد [۳]) کمتر چهارده سال سن داشت که نخستین نوشته اش در روزنامهٔ «یو یو» به مدیریت عماد عصار به چاپ رسید. پس از شهریور ۱۳۲۰، در روزنامه‌ها و هفته نامه‌های آرزو. عدل. فانوس و صبا مطالبی طنز آمیز و سیاسی نوشت. همچنین کاریکاتورها و جدولهایی می‌کشید و طرح می‌کرد.

فعالیت سیاسی و مطبوعاتی[ویرایش]

در سالهای ۲۸ تا ۳۲ بهنگام جنبش ملی شدن نفت، در صف ملت گرایان، در دانشگاه (دانشکدهٔ حقوق)، با همکاری دوستانش روزنامه‌ای را بنام «پرچمدار» منتشر کرد که این روزنامه تا مرداد ۱۳۳۲ چاپ و پخش می‌شد.[نیازمند منبع] آنگاه به کارهای پژوهشی در زمینه زبان پارسی و ریشه یابی واژه‌ها، و بررسی تاریخ ایران بگونهٔ ژرف پرداخت و ضمن کارهای اداری، نوشته‌های خود را در روزنامه‌های کیهان، اطلاعات، رستاخیز و تربیت بدنی بچاپ رسانید و همین نوشته‌ها انگیزه آن شد که از سوی فرهنگستان زبان ایران برای همکاری با این مرکز بزرگ پژوهشی فراخوانده، و بهموندی گروه واژه گزینی برای کتابهای درسی پذیرفته شد. پس از انقلاب به مخالفت با جمهوری اسلامی پرداخت و در اوایل آن به نوشتن مقاله‌های سیاسی و میهنی پرداخت و نخست سر دبیر هفته نامه سپید و سیاه [۴] شد. پس از چهار شماره این هفته نامه توقیف شد. سردبیر بامشاد شد. پس از انتشار تنها یک شماره بعلت اینکه در پشت جلد نقاشی شیری را کشیده بود که مرده‌است و شمشیرش شکسته و خورشید در حال فرو رفتن است، و زیر آن نوشته بود «مرگ شیر، شکست شمشیر، غروب خورشید. براستی به کجا می‌رویم» این نشریه نیز توقیف شد. سپس سر مقاله‌ای در هفته نامهٔ جوانان نوشت، که سبب توقیف آن هفته نامه نیز شد. با تنی چند از دوستانش، دست به انتشار شب نامه‌ای بنام «پیروزی» زد که آن نیز پس از انتشار دو شماره «لو» رفت و سه تن از ایشان (دکتر ضیا مدرّسی، دکتر منوچهر سلیمی و فرخ سرمدی) دستگیر شدند و سه نفر گریختید. سه نفر دستگیر شده هر سه تیرباران شدند.[نیازمند منبع] پس از گریز از ایران و مدت ششماه سرگردانی در پاکستان و ترکیه و ایتالیا، سرانجام از کشور آمریکا روادید پناهندگی سیاسی گرفت و در فوریه ۱۹۸۶ به آمریکا رفت. در لوس آنجلس، نخست با منصور انوری و نشریه «پیام ایران» همکاری کرد و سپس در فوریه ۱۹۸۷ یکی از بنیادگذاران نشریهٔ روزانه «صبح ایران» شد که نخستین رسانه روزانه پارسی‌زبان در برون مرز[نیازمند منبع]و بمدت ده سال، سردبیری این رسانه را به بر عهده داشت. در همان سالها. انجمنی را بنام «انجمن پاسداری از زبان و فر هنگ پارسی» بنیاد نهاد، و مدت چهار سال دبیر انجمن و سردبیر فصل نامه «پارسی نامه» بود. مدت دو سال نیز سردبیر هفته نامه ایرانشهر در لوس آنجلس بود.[۵]

فعالیت‌های تلویزیونی[ویرایش]

همچنین با رادیوهای تهران لوس آنجلس، رادیو فرهنگی ایرانیان، رادیو صدای ملی ایران، و تلویزیونهای سیمای ایران و ایران سیما همکاری داشته‌است، و همچنین برنامه‌های فرهنگی، تاریخی و سیاسی را در تلویزیون ملی ایران (NITV) اجرا کرده‌است. همچنین برنامه‌های "درگذرگاه تاریخ"، "در پهنه بی کران زبان فارسی"، و "ببینیم، بیندیشیم، بدانیم" او از تلویزیون پارس پخش می‌شود.

کتاب‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. صدای آمریکا
  2. وب سایت دانشگاه
  3. www.michigan.gov/documents/Non-accreditedSchools_78090_7.pdf
  4. http://www.nitc.co.ir/kayhannews.ir/850920/8.htm روزنامه کیهان دوشنبه 20 آذر 1385
  5. سایت رسمی

پیوندهای بیرونی[ویرایش]