نازی‌زدایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از نازی زدایی)
پرش به: ناوبری، جستجو
«کارگران علایم را از یک »خیابان آدولف هیتلر" سابق برمی دارند.

نازی زدایی (به آلمانی: Entnazifizierung) یکی از اهداف متفقین بود تا جامعه، فرهنگ، مطبوعات، اقتصاد، قضا و سیاست آلمان و اتریش را از هرگونه آثار حکومت رایش سوم پاک سازند. این روند خصوصاً با برکناری افراد درگیر، از موقعیتهای پرنفوذ و منحل کردن یا ضعیف سازی سازمانهای وابسته به آن صورت گرفت. برنامه نازی زدایی پس از پایان جنگ جهانی دوم شروع شد و با معاهده پوتسدام تبلور یافت.

کارزار گناه جمعی[ویرایش]

سربازان متفقین مردم غیرنظامی آلمانی را مجبور می‌کردند تا از اردوگاههای اسرای جنگی بازدید کنند و گورهای دسته جمعی قربانیان نازی را نبش قبر کنند.

در ۱۹۶۹ مجله تایم اظهار داشت:

در ۱۹۴۵ بین متفقین بر سر دکترین گناه دسته جمعی اجماعی وجود داشت - که دیگر وجود ندارد -، مبنی بر این که همه آلمانی‌ها نه فقط در جنگ بلکه برای بیرحمی‌های نازی مقصر اند.

[۱][۲][۳]

بیانیه‌های صادر شده توسط دول بریتانیا و آمریکا، هر دو پیش و بلافاصله پس از تسلیم شدن آلمان، نشان می‌دهد که با استفاده از الفاظ «گناه جمعی» و «مسئولیت جمعی» کل ملت آلمان مسئول اعمال حکومت نازی شمرده می‌شد.[۴]

برای رسیدن به این هدف متفقین تلاشهای نازی زدایی پس از جنگ شان را آغاز کردند، شاخه جنگ روانی فرماندهی کل نیروهای اعزامی متفقین یک کارزار پروپاگاندای روانی را با هدف تقویت حس مسئولیت جمعی آلمان آغاز کرد. گروه کنترل روابط عمومی و خدمات اطلاعاتی شاخه بریتانیایی کمیسیون کنترل متفقین در ۱۹۴۵ رهنمودهایی را در دسترس مسئولان تولید روزنامه و ایستگاههای پخش رادیویی برای مردم آلمان قرار داد که بر «مسئولیت اخلاقی همه آلمانی‌ها برای جرمهای نازی» تاکید می‌کرد. به طور مشابه، در بین مسئولان آمریکایی، چنین حس گناه جمعی پیشنیازی برای «آموزش طولانی مدت مردم آلمان» شمرده می‌شد.[۵][۶]

با استفاده از مطبوعات آلمانی، که تحت کنترل متفقین بودند، و همچنین پوسترها و کتابچه‌ها، برنامه‌ای برای مطلع کردن آلمانی‌های معمولی از آن چه در بازداشتگاههای اسرای جنگی انجام شده بود، انجام شد. برای نمونه با استفاده از پوسترهایی با عکس قربانیان بازداشتگاههای اسرای جنگی در کنار متنی مانند «شما مقصر این هستید!» [۷][۸] یا «این بیرحمی‌ها: خطای شما!» تعدادی فیلم که بازداشتگاههای اسرای جنگی را نشان می‌داد ساخته و به مردم آلمان نمایش داده شد، مانند «Die Todesmühlen»، در ژانویه ۱۹۴۶ در منطقه آمریکایی نمایش داده شد، و «Welt im Film No. ۵» در ژوئن ۱۹۴۵. فیلمی که هرگز، بخشی به خاطر تاخیرها و وجود فیلمهای دیگر تمام شد "خاطره اردوگاههاً بود. بر اساس گفته سیدنی برنشتاین (رییس PWD) :

...هدف این فیلم تحقیر کردن و تکان دادن آلمانی‌ها و ثابت کردن کردن این به آنها فراتر از هر چالشی بود، که این جنایات آلمان علیه بشریت انجام شده بود و این که مردم آلمان -و نه فقط نازیها و اس اس- مسئول بودند.

[۹]

بلافاصله پس از آزادسازی بازداشتگاههای اسرای جنگی بسیاری از مردم غیرنظامی آلمان مجبور شدند که وضعیت اردوگاهها را ببینند، اجساد پوسیده را به خاک بسپرند و گورهای دسته جمعی را نبش قبر کنند.[۱۰] به خاطر خطر مرگ یا پس گرفتن غذا، مردم غیرنظامی همچنین مجبور می‌شدند که اموال خود را به ساکنین سابق اردوگاههای اسرا بدهند.[۱۱]

منابع[ویرایش]