میوز (گروه موسیقی)
| میوز | |
|---|---|
 |
|
| اطلاعات هنرمند | |
| اهل کشور | تینمَوث، منطقه دِوُن، بریتانیا |
| سبکها | نیو پراگ آلترنتیو راک پراگرسیو راک |
| مدت کار | ۱۹۹۴ – اکنون |
| ناشر(ها) | وارنر بروز رکوردز تیست میدیا ماشروم هلیوم۳ |
| وبگاه | www.muse.mu صفحه فیسبوک طرفداران پارسی |
| اعضا | |
| متیو بلامی (خواننده - شاعر - نویسنده ارکستر سمفونی – گیتار (الکتریک و اکوستیک)- کِیتار - پیانو – کیبورد) کریستوفر ولستنهلم (گیتار بیس - ریتم گیتار – کیبورد – خواننده دوم) دومینیک هاوارد (درام – پرکاشن - سینتی سایزر) |
|
میوز (به انگلیسی: Muse) گروه راک انگلستانی است که در ۱۹۹۴ در شهر تینمَوث در منطقه دِوُن تشکیل شد.[۱]
اعضای آن متیو بلامی (به انگلیسی: Matthew Bellamy) (خواننده - شاعر - نویسنده ارکستر سمفونی – گیتار (الکتریک و اکوستیک)- کِیتار - پیانو – کیبورد)
کریستفر ولستنهلم (به انگلیسی: Christopher Wolstenholme) (گیتار بیس - ریتم گیتار – کیبورد – خواننده دوم)
دومینیک هاوارد (به انگلیسی: Dominic Howard) (درام – پرکاشن - سینتی سایزر) هستند.
میوز گونههای بسیار مختلفی از راک و کلاسیک را با آواهای الکترونیک تلفیق میکند و شهرت بسیار زیادی هم برای اجراهای زندهاش دارد و در اکثر فستیوال های راک هدلاینر استیج های اصلی است.
محتویات |
تاریخچه [ویرایش]
تشکیل گروه و سالهای ابتدایی (۱۹۹۲-۱۹۹۷) [ویرایش]
اوائل دههٔ ۹۰، اعضای میوز هرکدام به طور جداگانه در گروههایی فعالیت میکردند.[۲] گروه زمانی تشکیل شد که متیو بلامی در ۱۴ سالگی برای عضویت در گروهی که دومینیک هاوارد در آن گیتاریست بود، امتحان صدا داد و قبول شد. در همان زمان آنها از کریس ولستنهلم که در آن زمان درامر بود، خواستند که به گروهشان بپیوندد و نواختن گیتار بیس را یاد بگیرد.
در ۱۹۹۴، با گروهشان در مسابقهای که بین گروههای راک برگزار میشد، شرکت کردند و برندهٔ فستیوال شدند. نام گروه در آن زمان راکت بیبی دالز (به انگلیسی: Rocket Baby Dolls) بود.[۳][۴] متیو بعداً در این مورد گفت که «هدف ما صرفاً اعتراض کردن و حرف زدن بود، به همین خاطر وقتی که برنده شدیم، همهمان تعجب کردیم و هول شدیم و بعد از آن بود که گروه را جدی گرفتیم.» آنها بعد از مسابقه، دانشگاه را رها کردند، از شغلهایشان استعفا دادند و نام گروه را به میوز تغییر دادند.[۵]
اولین ای پی و آلبوم شوبیز (۱۹۹۸-۲۰۰۰) [ویرایش]
بعد از چندسال فعالیت محدود، اولین اجراهای مهم میوز در لندن و منچستر شروع شد. گروه در آن زمان با دنیس اسمیت –صاحب استودیوی ساومیل- ملاقات کرد و نتیجهٔ آن، بیرون آمدن اولین ای پی آنها به نام میوز بود.[۳] طرح جلد این آلبوم را در آن زمان دومینیک طراحی کرد.
ای پی گروه، با نام موزهٔ ماهیچه، توجه منتقد منتفذ انگلیسی، استیو لاماک و در نتیجهٔ آن هفتهنامهٔ انامای را جلب کرد. دنیس اسمیت بلافاصله بعد از آن، شرکت تولید موسیقی تِیست میدیا را با همراهی سفتا جفری، فقط برای تولید آلبومهای میوز تشکیل داد و ۳ آلبوم میوز را تهیه کرد.
با وجود موفقیت ای پی دوم گروه، شرکتهای بزرگ پخش موسیقی در بریتانیا تمایلی به حمایت از میوز نداشتند و معتقد بودند که کارهای گروه، شبیه ردیوهد است. بر خلاف بریتانیاییها، شرکتهای آمریکایی با میوز قرارداد بستند و کارهای میوز در آمریکا مشهور شد. بعد از بازگشت از آمریکا، میوز توانست با حمایت دنیس اسمیت، در بریتانیا و استرالیا و سایر نقاط اروپا قراردادهایی امضا کند و مستقلاً کارش را شروع کند.
جان لکی که آلبوم خمیدگیهای ردیوهد را تولید کرده بود، برای تهیهٔ آلبوم اول میوز به آنها پیوست. آلبوم اول، سبک ملایم گروه را نشان داد و اشعارشان در این آلبوم به سختیهای کارشان در تینمَوت اشاره داشت.[۳][۴]
بیرون آمدن آلبوم اول باعث شد که در ۱۹۹۹ و ۲۰۰۰، میوز برای فستیوالها و اجراهای متعددی در اروپا دعوت شود.
آلبوم دوم: منشا تقارن (۲۰۰۱-۲۰۰۲) [ویرایش]
تولید آلبوم منشا تقارن، گروه از سازهای غیرمتعارفی مثل ارگ کلیسا استفاده کرد و صدای متیو بلامی، گیتار و پیانو برجستهتر شدند.[۶] همچنین آنها در این آلبوم، آهنگ «احساس خوب» انتونی نیولی و لزلی بریکوسی را دوباره اجرا کردند. گروه در سال ۲۰۰۳، از شرکت نستله به علت استفادهٔ بدون اجازه از این آهنگ در یک آگهی بازرگانی برای نسکافه شکایت کرد و ۵۰۰۰۰۰ پوند غرامت گرفت که آن را به موسسهٔ خیریهٔ آکسفام هدیه کرد.[۷]
در ۲۰۰۲، سلین دیون تصمیم داشت که یکی از اجراهایش در لاس وگاس را میوز بنامد. از آنجایی که حق استفاده از این نام در انحصار گروهاست، دیون پیشنهاد کرد ۵۰٬۰۰۰ دلار به گروه بپردازد تا بتواند این اسم را برای کنسرتش استفاده کند، که با مخالفت گروه مواجه شد. متیو بلامی در این مورد گفته بود که «ما نمیخواهیم مردم فکر کنند ما گروه همراه سلین دیون هستیم.»[۸]
میوز را با گروه کویین مقایسه میکنند، که قسمتی از آن به دلیل شیوهٔ اجرای متیو بر روی صحنهاست که یادآور برایان می در کویین است.[۹] عدهای نیز معتقدند گروه از ردیوهد تقلید میکند. دین کارلسن در نقدش بر آلبوم دوم گروه نوشت «وقتی خود تام یورک از شبیه ردیوهد بودن خسته شده، آنها سعی میکنند مثل ردیوهد باشند. بنابراین دیگر عجیب نیست که ببینیم موسیقیشان را تا این حد خندهدار و اغراقآمیز اجرا میکنند.»[۱۰]
آلبوم دوم در آمریکا سر و صدا کرد، ولی شرکت تهیهکنندهٔ آلبوم، قبل از پخش آن به صورت رسمی در آمریکا، از گروه خواست که متیو طرز خواندنش را عوض کند و بعضی از آهنگها را نیز تغییر دهد. گروه این کار را نکرد و در عوض قراردادش را با آنها فسخ کرد. به همین علت آلبوم تا سال ۲۰۰۵ که گروه با شرکت برادران وارنر قرارداد بست، در آمریکا پخش نشد.
در نتیجهٔ شهرتی که به واسطهٔ کنسرتها و برای اجراهای زندهشان کسب کرده بودند، تصمیم گرفتند که آلبومی با تعدادی از اجراهای زندهشان پخش کنند. این آلبوم به همراه یک دی وی دی از فیلم کنسرتها و همچنین فیلم مستندی دربارهٔ گروه پخش شد.
در ۲۰۰۶، مجلهٔ کیو، آلبوم دوم گروه را در لیست ۱۰۰ آلبوم برتر تاریخ، در رتبهٔ ۷۴ قرار داد.
آمرزش و تور (۲۰۰۵-۲۰۰۳) [ویرایش]
در ۲۰۰۳، آلبوم سوم گروه بیرون آمد. آمرزش ادامهٔ تجربههای گروه در آلبوم قبلی بود، و هویت گروه را به شکل گروهی سهنفری تثبیت کرد.
موضوعات مطرحشده در آلبوم، حول موضوع پایان دنیا میگردند و بسیاری از اشعار آلبوم به مسائل سیاسی اشاره دارند.[۱۱][۱۲] گروه توانست با این آلبوم، نظر موافق عموم منتقدها را در بریتانیا جلب کند.
بعد از این موفقیت، گروه اولین تور کنسرتهای دور دنیایش را شروع کرد. میوز در این تور به استرالیا و نیوزیلند و کانادا و فرانسه رفت. کنسرت گروه در لندن به دلیل استقبال شدید مردم، یک شب اضافهتر تمدید شد و اولین کنسرت این تور در آمریکا در آتلانتا با مجروح شدن متیو شروع شد که بعد از چند بخیه دوباره ادامه پیدا کرد.[۱۳]
در ژوئن ۲۰۰۴، گروه برای اولین بار هدلاینر فستیوال گلستنبری بودند و بعداً آن را بهترین اجرای زندگیشان نامیدند[۱۴][۱۵]، ولی بعد از کنسرت، پدر دومینیک که در کنسرت حاضر بود، بر اثر حملهٔ قلبی درگذشت. متیو در اینباره گفت «ما بعد از پایین آمدن از صحنه، احساس موفقیت شدیدی میکردیم و باورنکردنی بود که یک ساعت بعد پدر دومینیک درگذشت. یک هفتهٔ بعد را با دومینیک گذراندیم. فکر میکنم دومینیک خوشحال بود که حداقل پدرش او را در بهترین لحظهٔ زندگی گروه دیده.»[۳]
تور گروه در پاریس و در کنسرت زنده۸ با اجرای ۴ آهنگ پایان یافت و بعد از آن، گروه برنده و نامزد بسیاری از جوایز برای اجرای زندهشان شدند.
چالههای سیاه و افشاگریها(٢٠٠٨-٢٠٠٦) [ویرایش]
در ژوئیهٔ ۲۰۰۶، میوز آلبوم چهارمش را بیرون داد. نام و موضوعات مطرحشده در آلبوم، نتیجهٔ علاقهٔ گروه به کتابهای تخیلی و همچنین مسائل سیاسی است.
آلبوم در بریتانیا، استرالیا و بسیاری از کشورهای اروپایی به رتبهٔ اول جدول فروش رسید و در آمریکا تا رتبهٔ ۹ جدول فروش آلبومها بالا آمد.[۱۶]
آنها در ۲۰۰۶ کاندید جایزهٔ مرکوری شدند و آلبوم مجموعاً در اروپا یک میلیون نسخه فروخت.[۱۷] در اوت ۲۰۰۶ هم آلبوم زندهای در استودیوی ابی رود لندن ضبط کردند.
گروه تا آخر سال ۲۰۰۷ به کنسرت و تور دور دنیا پرداخت.
مقاومت (۲۰۰۹-۲۰۱۱) [ویرایش]
میوز در ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۹ پنجمین آلبوم خود را با نام مقاومت منتشر کرد. مقاومت اولین آلبومی است که گروه خودش تهیه کنندگی آن را بر عهده داشت . [۱۸]
منتقدین اکثرشان نسبت به آلبوم کاملاً مثبت بودهاند و آلبوم با تمجید فراوان از بلندهمّتی گروه، تاثیرات موسیقی کلاسیک در آلبوم و سمفونی بسیار قوی و سیزده دقیقه ای داخل آن همراه شد [۱۹]
آنها تور "جهانی مقاومت" را با اجرا در شهری که در آن گروه شکل گرفت یعنی تینمـوث و در سال ٢٠٠٩ آغاز کردند. سال ۲۰۱۰ اما برای گروه سال بسیار پربار و پر مشغله ای بود .
آنها در "تور جهانی مقاومت" و با همراهی در بزرگترین فستیوال های موسیقی، یکی پس از دیگری هدلاینر استیج های اصلی فستیوال ها شدند .
از جمله در تمامی استیج های فستیوال Big Day Out معروف ، هم در استرالیا و هم در زلاند نو ،پس از آن در Coachela ، همچنین هدلاینر استیج های راک در Glastonbury و همچنین Oxegen و پس از آن در Hove وT in the Park و همچنین بسیــاری فستیوال های دیگر که شامل Austin City Limits Music Festival هم بود .
آوازه اجراهای زنده مهیــب و بسیار مهیج گروه باعث شد که در سال ۲۰۱۰ جایزه بزرگ Silver Clef Award را از دست برایان می و راجر تیلور ، گیتاریست و درامر گروه پرآوازه کویین دریافت نمایند . تیلور این گروه سه نفره را به "شاید که عظیم ترین اجرای زنده در جهان امروز" تعبیر کرد و برایان می هم در معرفی انها اشاره داشت : "این گروه باشکوه و بــاور نکردنی است " [۲۰]
در فوریه ۲۰۱۱ و در روزی که با نمایش دیدنی "قیام" از گروه ، در میان تماشای همگان و بردن جایزه بهترین اجرا در مراسم همراه شد ، آلبوم مقاومت هم برنده جایزه بهترین آلبوم راک در پنجاه و سومین جشنواره اسکار موسیقی یعنی Grammy Awards شد . [۲۱]
آنها اجرا های تور جهانی را در سال ۲۰۱۱ و با هدلاین کردن فستیوال ریدینگ و لیدز انگلستان ، در سالگرد دهمین سال انتشار آلبوم "منشا تقارن" و با اجرای کامل آن آلبوم به پایان رساندند.
قانون دوم ( امروز - ۲۰۱۲) [ویرایش]
در اکتبر ۲۰۱۱ میوز دوباره به استودیو بازگشت تا به ضبط آلبوم جدیدش بپردازد و این ویدیو در یوتیوباولین ویدیو کار روی آلبوم جدید بود. کریستفر ولستنهلم در دسامبر ۲۰۱۱ در اولین مصاحبه با مجله کرنگ گفت : "این آلبوم یه کار کاملاً متفاوت هست".
اینبار هم مثل آلبوم قبل خود میوز بود که تهیه کننده آلبوم بود. میوز به عواملی چون آخر و زمان و انرژی میپردازد و اینبار مت بلامی مبحثی از فیزیک را بعنوان نام آلبوم انتخاب کرد."قانون دوم" اشاره به قانون قانون دوم ترمودینامیک دارد و همانطور که در ویدیو در یوتیوبپیش نمایش آلبوم دیده میشود مضمون آلبوم پیرامون انرژی است. آلبوم در استودیو عظیمی به نام AIR در لندن ضبط شد که در سال ۱۹۶۵ توسط بیتلها تاسیس شده بود و بخشی از آن هم در استودیو Shangri La واقع در مالیبو در کالیفرنیای ایالات متحده آمریکا که زمانی متعلق به باب دیلن و اریک کلپتون بود صورت گرفت.
اولین قطعه منتشر شده از آلبوم بقا نام داشت و برای اولین بار از رادیو بیبیسی ۱ پخش شد.این قطعه از طرف کمیته بینالمللی المپیک بعنوان آهنگ اصلی المپیک ۲۰۱۲ لندن انتخاب شد و قرار شد هنگام ورود ورزشکاران به استادیوم و اهدای مدال قطعه پخش شود. تنها قطعه آلبوم که سبک داب استپ دارد Unsustainable است که میوز با الهام از اجرای زنده اسکریلکس آن را ساخته با این تفاوت که از آلات موسیقی واقعی قطعه ساخته شده نه لپ تاپ! آلبوم قرار بود ۲۷ شهریور ماه منتشر شود اما بخاطر منافع وارنر براز (کمپانی منتشر کننده) که باعث میشد فروش آلبوم هایی که همزمان در سپتامبر از د کیلرز، مامفرد اند سانز، د اکساکس و ویل.آی.ام بفروش خواهند رسید کم بشود، تاریخ عرضه آلبوم به دوشنبه ۱۰ مهر موکول شد.
تک آهنگ بعدی قانون دوم "Unsustainable" در روز ٢٠ مرداد برای کسانی که نسخه ویژه آلبوم رو پیش خرید کردند ارسال شد و سریعاً در وبسایت های بزرگ ویدیو و خبرش پخش شد.
تک آهنگ بعدی میوز "Madness" نام دارد که طبق گفته سایت رسمی میوز دوشنبه ۳۰ مرداد ۱۳۹۱ منتشر خواهد شد. میوز در مراسم اختتامیه المپیک لندن شرکت داشت و برای اولین بار "بقا" را زنده اجرا کرد
میوز در آخرین لحظات به لیست شرکت کنندگان جشنواره موسیقی iTunes 2012 پیوست تا در ۳۰ سپتامبر اولین اجرای رسمی خود را داشته باشد
آلبومها [ویرایش]
| نام آلبوم | نام انگلیسی آلبوم | تاریخ پخش |
| ۱. شوبیز | Showbiz | ۳ اکتبر ۱۹۹۹ |
| ۲. منشا تقارن | Origin of Symmetry | ۱۸ ژوئن ۲۰۰۱ |
| ۳. آمرزش | Absolution | ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۳ |
| ۴. سیاهچالهها و افشاگریها | Black Holes and Revelations | ۳ ژوئیه ۲۰۰۶ |
| ۵. مقاومت | The Resistance | ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۹ |
| ۶. قانون دوم | The 2nd Law | ۱ اکتبر ۲۰۱۲ |
پانویس [ویرایش]
- ↑ Dan Martin. Muse play Wembley Stadium mega gig. NME, 2007-06-16.
- ↑ Teignmouth Community College. . Virgin Radio. Retrieved on 2008-01-27.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ muse: biography. . microcuts.net. Retrieved on 2007-08-04.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ Muse. . Kerrang!, 1999.
- ↑ Muse. . Taste Music. Retrieved on 2008-01-27.
- ↑ Muse's Matt Bellamy Talks. . Ultimate-Guitar.com (possibly reprinted from Total Guitar (UK Magazine)), December 25, 2003.
- ↑ [۱]. . NME, {{{day}}} June 2003. Retrieved on 2008-01-19.
- ↑ Band muses on Dion name victory. . BBC News Online, 2002-10-18. Retrieved on 2008-01-19.
- ↑ Ghori, Imran. “Muse”. vol. 15٫06. {{{day}}} December 2004. Retrieved on 2008-01-27.
- ↑ Carlson, Dean. Origin of Symmetry - Review. . Allmusic. Retrieved on 2008-01-27.
- ↑ 'Kate Moss? We briefly met once'. . Popworld. Retrieved on 2008-01-27.
- ↑ Raper, Dan. Black Holes & Revelations. . Pop Matters, 2006-07-19. Retrieved on 2008-01-24.
- ↑ Muse singer hurt during US show. . BBC News Online, 2004-04-14. Retrieved on 2008-01-27.
- ↑ Muse. . MTV, June 2004.
- ↑ Muse: Road To Wembley Part 4 - Glastonbury, triumph and tragedy. . NME.COM, 2007-06-14. Retrieved on 2008-01-27.
- ↑ Muse - Black Holes & Revelations. . αCharts. Retrieved on 2008-01-27.
- ↑ IFPI Platinum Europe Awards - ۲۰۰۶. . IFPI, 2006. Retrieved on 2008-01-27.
- ↑ “[۲]”. Muse slate producer Rick Rubin at awards ceremony Read more at http://www.guardian.co.uk/music/2010/feb/12/muse-diss-rick-rubin ed. Retrieved on 2010-02-12.
- ↑ “[۳]”. Billboard Magazine - Exogenesis: Symphony Read more at http://books.google.ca/books?id=nGoIniELKvcC&pg=PT56&dq=Exogenesis:+Symphony&hl=en&ei=1FXoTJbFNYOGhQeF_fgO&sa=X&oi=book_result&ct=result&redir_esc=y#v=onepage&q=Exogenesis%3A%20Symphony&f=false ed. Retrieved on 2009-09-03.
- ↑ “[۴]”. Muse Honored At O2 Silver Clef Awards Read more at http://www.billboard.com/news/muse-honored-at-o2-silverclef-awards-1004102115.story ed. Retrieved on 2010-07-02.
- ↑ “[۵]”. Muse Bask In First Grammy Win, Make Plans For Kid-Friendly Album Read more at http://www.mtv.com/news/articles/1657891/muse-grammy-awards.jhtml ed. Retrieved on 2011-02-14.
منابع [ویرایش]
- Wikipedia contributors, "Muse (band)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/wiki/Muse_(band) (accessed March 14, 2008).
پیوند به بیرون [ویرایش]
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ میوز (گروه موسیقی) موجود است. |
- میوز (گروه موسیقی)
- برندگان انامای آواردز
- برندگان جایزه آیور نوولو
- برندگان جایزه بریت
- برندگان جایزه کرنگ!
- برندگان جایزه گرمی
- بنیانگذاریهای ۱۹۹۴ (میلادی) در انگلستان
- گروههای آلترنتیو راک بریتانیایی
- گروههای پراگرسیو راک انگلیسی
- گروههای پراگرسیو راک بریتانیایی
- گروههای راک انگلیسی
- گروههای موسیقی تشکیلشده در ۱۹۹۴ (میلادی)
- گروههای موسیقی دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
- گروههای موسیقی دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
- هنرمندان برادران وارنر. رکوردز
