میناموتو نو تسونه‌موتو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
میناموتو نو تسونه‌موتو، نقاشی از کیکوچی یوآسی

میناموتو نو تسونه‌موتو (به ژاپنی: 源経基)) یک سامورایی و یکی از شاهزاده گان وابسته به دربار سلطنتی ژاپن، در دوران هی آن بود. وی جد اعلای شاخه یا شعبه سیواگنجی از قبیله میناموتو به شمار می‌آمد. وی همچنین فرزند سادازومی - شیننو و نوه امپراتور سیوا محسوب می‌شد.

تسونه‌موتو در تعدادی از جنگ‌ها و درگیری‌هایی که دربار سلطنتی ژاپن در آنها درگیر بود، جنگید و از جمله کسانی بود که در جنگ در برابر تایرا نو ماساکادو در سال ۹۴۰ و در مقابل فوجی وارا نو سومیتومو در سال بعد از آن شرکت داشت.

او دارای عنوان چینجوفو - شوگون بود، که عنوان فرمانده ارشد دفاع از سرزمین‌های شمالی به شمار می‌آمد، و نام قبیله میناموتو، توسط امپراطوری در سال ۹۶۱ به وی اعطا شده بود، سالی که همان سال مرگ او بود.

میناموتو نو تسونه‌موتو پدر میناموتو نو میتسوناکا محسوب می‌شد.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Minamoto no Tsunemoto»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۸ سپتامبر ۲۰۱۰).‎