میدان آزادگان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
میدان نفتی آزادگان
کشور ایران
متصدی (ها) شرکت ملی نفت ایران
Field history
کشف 1999
تولید
تولید کنونی نفت ۴۰٬۰۰۰ barrels per day (~۲٫۰×۱۰۶ t/a)
نفت برآورد شده در محل ۳۳٬۲۰۰ million barrels (~۴٫۵۳×۱۰۹ t)
نفت قابل برداشت ۵٬۲۰۰ million barrels (~۷٫۱×۱۰۸ t)
سازند تولیدی Sarvak, Kazhdomi, Godvan, and Fahilan layers

میدان نفتی آزادگان بزرگترین میدان نفتی ایران و یکی از بزرگ‌ترین میادین نفتی جهان است که کشف آن به سال ۱۳۷۶ باز می‌گردد و در محدوده‌ای به وسعت ۲۰ در ۷۵ کیلومتر، در ۱۰۰ کیلومتری غرب اهواز در منطقه دشت آزادگان واقع است.

ظرفیت این میدان ۳۳ میلیارد بشکه تخمین زده شده بود. در سال ۱۳۷۸ لایه جدید نفتی با ظرفیت ۲/۲ میلیارد بشکه در این میدان کشف شد. این میدان دارای دو بخش شمالی و جنوبی است. از سال ۱۳۸۷ تولید نفت از بخش جنوبی با ظرفیت ۲۵ هزار بشکه نفت در روز شروع شده‌است. بخش شمالی میدان در مجاورت میدان مجنون عراق قرار دارد.

پیش بینی می‌شود که تولید از بخش شمالی با ظرفیت ۵ هزار بشکه در روز آغاز شود.[۱][۲]

دولت ایران به دلیل تحریم‌های آمریکا با مشکلات فراوانی برای توسعه میادین نفتی از جمله این میدان روبرو بوده‌است. ایران برای توسعه این میدان با شرکت ژاپنی اینپکس در سال ۲۰۰۱ میلادی قرار دادی امضا کرد. طرفین در جریان سفر سید محمد خاتمی به ژاپن به توافق برای توسعه این میدان دست یافتند. ژاپن سعی داشت با سرمایه‌گذاری در این میدان امنیت انرژی خود از منطقه خاورمیانه را در دراز مدت، تضمین سازد.[۳] هم‌زمان با بهبود روابط و کاهش تنش میان ایران و آمریکا احتمال همکاری شرکت‌های اروپایی و آمریکایی[۴] در جریان توسعه این میدان نیز مطرح گردید.[۵] که پس از ۵ سال با فشارهای آمریکا و تهدید به تحریم شرکت‌های نفتی ژاپن و عدم فعالیت شرکت ژاپنی توسط وزارت نفت ایران لغو شد. دولت مذاکره با روسیه و هند را نیز در دستور کار قرار داد.[۶] همچنین از سال ۲۰۰۹ شرکت ملی نفت چین قراردادی به جهت اکتشاف و توسعه میدان نفتی آزادگان شمالی با دولت ایران امضا کرد که تا امروز برقرار بوده‌است.[۷] اما به گفته برخی منابع قیمت پیشنهاد شده توسط شرکتهای ایرانی برای اجرای پروژه گرانتر از شرکت ژاپنی بوده‌است.[۸]

و نهایتاً بهره‌برداری از این میدان با سرمایه‌گذاری شرکت‌های ایرانی و ظرفیت تولید روزانه ۲۵۰۰۰ بشکه در تیر ۱۳۸۶ آغاز شد.

ظرفیت تولید این میدان ۲۶۰۰۰۰ هزار بشکه در روز اعلام شده بود.[۹][۱۰] برداشت برداشت این میزان نفت در پی تعمیر و تکمیل ۶ حلقه چاه نفت، ساخت حدود ۹۰ کیلومتر خط لوله، ۲ دستگاه تفکیک کننده نفت و گاز و ۱۰۰ کیلومتر خط لوله ۱۰ اینچ انجام شده‌است.

بنابر مذاکرات انجام شده قرار است فاز دوم این میدان در سال ۱۳۹۰ با مشارکت شرکت‌های ایرانی، چینی و ژاپنی به بهره‌برداری برسد. این در حالی است که ایران آمادگی خود را برای خرید سهام شرکت ژاپنی در صورت تمایل برای کناره‌گیری از مشارکت در این پروژه اعلام کرده‌است.[۱۱]

در مهر سال ۱۳۸۹ توسعه همه مخزن‌های میدان آزادگان به شرکت سی.ان.پی.سی چینی واگذار شد[۱۲].

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. مهدی افشارنیک. «ضرورت تسریع در توسعه میادین مشترک نفت و گاز کشور». نفت نیوز. ایلنا، ۹ اسفند ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۶ سپتامبر ۲۰۱۰. 
  2. «جزئیاتی از مناقشه ایران و عراق بر سر میادین نفتی». روزنامه ابتکار، ۱۵ دی ۱۳۸۸. ایران و جهان. بازبینی‌شده در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۰. 
  3. «Japan's struggle to secure future oil supply». IAGS، ۵ اوت ۲۰۰۳. بازبینی‌شده در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۱. 
  4. IRAN - Nov. 1 - Khatami In Tokyo; Japan Gets Azadegan Oil Giant. (04-NOV-00) APS Diplomat Recorder
  5. US FIRMS MAY PARTICIPATE IN IRANIAN OIL FIELD DEVELOPMENT: MINISTER. (11-JUL-01) AsiaPulse News
  6. قرارداد حفاری ۳۷ حلقه چاه در آزادگان (واحد مرکزی خبر،۲۱ آذر ۱۳۸۵)
  7. ژاپن خروج از طرح توسعه میدان نفتی آزادگان را بررسی می‌کند بی‌بی‌سی فارسی
  8. قرارداد ایرانی، گران‌تر از پیشنهاد ژاپنی(همشهری،۲۳ تیر ۱۳۸۷)
  9. JAPAN MOVES AHEAD WITH IRAN OIL DEAL | Article from The Columbian | HighBeam Research
  10. امروز پس از گذشت ۶ماه از آخرین مهلت توسعه بزرگترین میدان نفتی ایران به ژاپن واگذار شد (روزنامه ایران،۳۰ بهمن ۱۳۸۲)
  11. چین میدان آزادگان را توسعه می‌دهد خبرگزاری الف
  12. «احتمال برکناری چینی‌ها از میدان نفتی آزادگان». نفت‌نیوز، ۴ خرداد ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۳۰ بهمن ۱۳۹۲.