میدانهای گازی ایران
میدانهای گازی ایران با میزان ذخیره ۲۷ تریلیون متر مکعب، رتبه دوم میدانهای گازی جهان از لحاظ حجم گاز طبیعی جای داده شده در خود، دارا هستند. این ذخایر غالباً در میدان گازی، کلاهکهای نفتی و یا همراه با نفت در میادین نفتی هستند.
تاریخچه پیدایش گاز در ایران را میتوان همزمان با کشف میدان نفتی مسجد سلیمان دانست.[۱]
تا سال ۲۰۰۷ هنوز بالغ بر ۶۲ درصد میادین گازی ایران به صورت بکر و دست نخورده باقی مانده بودند.[۲] صادرات گاز ایران از دو طریق ارسال با خط لوله و یا به صورت الانجی میباشد.
محتویات |
[ویرایش] تعداد
بر اساس برآوردهای سال ۲۰۱۱ بالغ بر ۴۲ میدان گازی و ۹۲ مخزن گازی در ایران به ثبت رسیده است.[۳]
[ویرایش] موقعیت مکانی
بنابر آمار انتهایی سال ۲۰۰۸ میزان ذخایر گازی ایران برابر ۲۹٫۶۱ تریلیون مترمکعب برآورد شده است که ۸٫۹۹ تریلیون مترمکعب این مقدار در خشکی و ۲۰٫۶۲ میلیارد مترمکعب آنها در دریا قرار دارد.[۴] در حوضه های زاگرس و خلیج فارس، توالی های متخلخل کربناته کرتاسه و ترشیاری ذخایر مهم نفتی را تشکیل می دهند در صورتیکه کربناتهای پرمو- تریاس به خصوص سازندهای دالان و کنگان، مهمترین مخازن گازی/ میعانات گازی را تشکیل می دهند..[۵] تعداد ۳۸ عدد از مخازن گازی در سازندهای دالان و کنگان در این حوضه ها کشف شده است.[۶]
[ویرایش] صادرات
اولین مشتری صادرات گاز ایران را میتوان کشور ترکمنستان دانست که خرید گاز از ایران را از سال ۱۹۹۷ آغاز کرد. دومین مقصد صادرات گاز ایران کشور ترکیه بوده که طرح احداث خط لوله گاز بین دو کشور در سال ۲۰۰۲ به پایان رسید و صادرات گاز به این کشور آغاز شد. ارمنستان سومین وارد کننده گاز از ایران است که از سال ۲۰۰۹ دست به این اقدام زده است. پاکستان و هند دو مشتری احتمالی گاز ایران خواهند بود.[۲]
[ویرایش] بزرگترین میدان گازی ایران
بزرگترین میدان گازی کشور در کمان قطر، میدان گازی پارس جنوبی است که همراه با بخش قطری (گنبد شمالی) ذخیره درجای در حدود ۵۰۷ تریلیون فوت مکعب دارد. حدود یک سوم کل ذخایر گازی ایران در این میدان فوق عظیم تجمع یافته است. در حدود ۱۹% از کل ذخایر گازی غیر همراه جهان به تنهایی در کمان قطر و میادین فوق عظیم گنبد شمالی- پارس جنوبی (در گروه دهرم) ذخیره شده است.[۷]
[ویرایش] فهرست میدانهای گازی ایران
- میدان گازی پارس جنوبی
- میدان گازی پارس شمالی
- میدان گازی گلشن
- میدان گازی فردوسی
- میدان گازی کیش
- میدان گازی هما
- میدان گازی شانول
- میدان گازی وراوی
- میدان گازی سردار جنگل
- میدان گازی سرخون
- میدان گازی گورزین
- میدان گازی گشوی جنوبی
- میدان گازی هنگام
- میدان گازی آرش
- میادین گازی فرزاد A ، B
- میدان گازی سلمان
- میدان گازی لاوان
- میدان گازی فارو A و B
- میدان گازی هامون
- میدان گازی مبارک
- میدان گازی تابناک
- میدان گازی تنگ بیجار
- میدان گازی کمانکوه
- میدان گازی نار
- میدان گازی کنگان
- میدان گازی خان گیران
- میدان گازی دالان
- میدان گازی آغار
- میدان گازی مدار
- میدان گازی خیام
- میدان گازی مختار
- میدان گازی هالگان
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] پانویس
- ↑ کامران مصلح، فرید دهقانی، محمدرضا الزامی، رضا میرزا ابراهیمی. استفاده بهینه از منابع گازی در ایران. موسسه مدیریت انرژی افق. ویرایش فیپا. چاپ اول. تهران: مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، ۱۳۸۷. ISBN 978-964-8427-48-6.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ Jim Saxton. «IRANS OIL & GAZ WEALTH» (انگلیسی). کمیته مشترک اقتصادی کنگره ایالات متحده آمریکا، مارس ۲۰۰۶. بازبینیشده در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۰.
- ↑ Behrooz Esrafili-Dizaji & Farkhondeh Kiani. «Persia Land of Black Gold». Geo Expro Magazine، Volume 9, 2011. بازبینیشده در ۷ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ [محمود واعظی]. «دیپلماسی انرژی ایران و قدرتهای بزرگ در خلیج فارس». کتاب نفت و سیاست خارجی. مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام، آذر ۱۳۸۹. ۱۴۸. بازبینیشده در ۳ ژانویه ۲۰۱۱.
- ↑ Behrooz Esrafili-Dizaji & Farkhondeh Kiani. «Persia Land of Black Gold». Geo Expro Magazine، Volume 9, 2011. بازبینیشده در ۷ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ Behrooz Esrafili-Dizaji and Hossain Rahimpour-Bonab. «Iranian Discoveries Continue». E&P Magazine، April 1, 2012. بازبینیشده در ۱۲ آوریل ۲۰۱۲.
- ↑ Behrooz Esrafili-Dizaji & Farkhondeh Kiani. «Persia Land of Black Gold». Geo Expro Magazine، Volume 9, 2011. بازبینیشده در ۷ آوریل ۲۰۱۲.
[ویرایش] منابع
- [مشهدی رجبی]. «انعقاد بزرگترین قرار داد تاریخ نفت و گاز ایران با مالزی». وبگاه دیپلماسی ایرانی، ۵ دی ۱۳۸۶. بازبینیشده در ۱ سپتامبر ۲۰۱۰.
- شرکت ملی گاز را متولی گاز کشور کنیم وبگاه ایران اکومونیست
[ویرایش] پیوند به بیرون
|
||||||||||||||||||||||||||||
